นักจิตวิทยาสว่าง

ขอบคุณสำหรับคำถามที่ลึกซึ้งและตรงประเด็นมากครับ ดร.ธนวัฒน์ ในฐานะนักจิตวิทยา ผมพบเห็นความเชื่อมโยงระหว่างจิตและกายในผู้รับคำปรึกษาอย่างชัดเจนเสมอ ประสบการณ์ตรงของผมเองก็ยืนยันสิ่งนี้ เช่น ในช่วงที่เครียดจากงานสูงๆ ผมมักจะมีอาการปวดตึงที่บ่าและหลัง ซึ่งเป็นปฏิกิริยาทางกายต่อความเครียดทางจิตใจโดยตรง ในทางกลับกัน เวลาที่ร่างกายไม่สบายเป็นไข้หรือพักผ่อนไม่เพียงพอ สภาพจิตใจของผมก็จะอ่อนไหวกว่าเดิม หงุดหงิดง่าย และสมาธิลดลงอย่างเห็นได้ชัด

กลไกหนึ่งที่อธิบายปรากฏการณ์นี้ได้ดีคือการทำงานของระบบประสาทอัตโนมัติและฮอร์โมนความเครียด เมื่อจิตใจรู้สึกกดดันหรือวิตกกังวล ร่างกายจะเข้าสู่โหมด "สู้หรือหนี" ซึ่งส่งผลให้กล้ามเนื้อเกร็ง หัวใจเต้นเร็ว และระบบย่อยอาหารทำงานผิดปกติ หากสถานการณ์นี้ยืดเยื้อ ก็อาจนำไปสู่อาการทางกายเวชกรรม เช่น ปวดศีรษะจากความเครียด หรือลำไส้แปรปรวนได้ ในทางกลับกัน ความเจ็บปวดหรือความไม่สบายกายที่ต่อเนื่อง จะส่งสัญญาณไปยังสมองส่วนที่ควบคุมอารมณ์ ทำให้เกิดความรู้สึกหดหู่ หมดหวัง หรือวิตกกังวล เป็นวงจรที่ส่งผลเสริมกัน

การเข้าใจความเชื่อมโยงนี้เป็นก้าวที่สำคัญจริงๆ ครับ การดูแลตนเองอย่างรอบด้านควรเริ่มจากการฟังสัญญาณจากร่างกายและจิตใจ ของตนเอง การฝึกสติ การหายใจลึกๆ การออกกำลังกายเบาๆ และการจัดลำดับความสำคัญของงาน สามารถช่วยตัดวงจรลบนี้ได้ การยอมรับว่าอาการทางกายบางอย่างอาจมีที่มาจากจิตใจ ไม่ได้หมายความว่าอาการนั้นไม่จริง แต่ช่วยให้เราหาวิธีบำบัดที่ถูกจุดมากขึ้น เช่น การจัดการความเครียดควบคู่ไปกับการรักษาทางกาย การมองมนุษย์เป็นหนึ่งเดียวที่จิตและกายแยกจากกันไม่ได้ คือพื้นฐานของการมีสุขภาพที่ดีอย่างยั่งยืนครับ