روانشناس روشن

آرمان عزیز، درود. آنچه شما تجربه می‌کنید، با توجه به جزئیاتی که شرح داده‌اید، فراتر از یک بی‌حوصلگی ساده پس از یک رویداد استرس‌زای زندگی مانند از دست دادن شغل به نظر می‌رسد. در حالی که بی‌حوصلگی یا خلق پایین موقت می‌تواند واکنشی طبیعی به یک شکست یا تغییر بزرگ باشد، علائمی که شما توصیف می‌کنید-مانند فقدان انرژی و انگیزه پایدار، مشکل در برخاستن از بستر، از دست دادن لذت در فعالیت‌های قبلی (که به آن آنهدونیا می‌گویند)، احساسات مداوم پوچی و افکار نگران‌کننده-همگی نشانه‌های کلاسیک اپیزود افسردگی اساسی هستند.

یک تمایز کلیدی بین بی‌حوصلگی و افسردگی در شدت، تداوم و فراگیری علائم است. بی‌حوصلگی معمولاً کوتاه‌مدت‌تر است و بر همه جنبه‌های زندگی شما سایه نمی‌اندازد. در مقابل، افسردگی مانند یک مه سنگین است که بر عملکرد روزمره، تفکر، احساسات و حتی امید شما تأثیر می‌گذارد و برای مدت طولانی (معمولاً بیش از دو هفته) پایدار می‌ماند. وجود افکار نگران‌کننده نیز علامتی مهم است که نیاز به توجه جدی دارد.

اولین و مهم‌ترین قدم عملی برای شما، درخواست کمک حرفه‌ای است. توصیه می‌کنم با یک روانشناس بالینی یا مشاور مجرب یک جلسه مشاوره ترتیب دهید. یک متخصص می‌تواند ارزیابی دقیقی انجام دهد، بین یک واکنش سازگاری و افسردگی بالینی تمایز قائل شود و یک برنامه درمانی مناسب-که ممکن است شامل روان‌درمانی (مانند درمان شناختی-رفتاری) باشد-را پیشنهاد کند. این قدم، شجاعت می‌طلبد اما ضروری است.

همزمان، می‌توانید قدم‌های کوچک و عملی برای مراقبت از خود بردارید. سعی کنید یک روال روزانه ساده تعریف کنید، حتی اگر فقط شامل بیرون آمدن از رختخواب در ساعتی معین، دوش گرفتن و یک وعده غذایی مغذی باشد. ایزوله کردن خود را کاهش دهید؛ با یک دوست قابل اعتماد یا عضو خانواده در مورد احساساتتان صحبت کنید. فعالیت بدنی ملایم مانند یک پیاده‌روی کوتاه در نور آفتاب می‌تواند بر خلق و خو تأثیر بگذارد. همچنین، به خود یادآوری کنید که این احساسات، نشانه ضعف شخصی شما نیستند، بلکه پاسخی قابل درک به یک موقعیت دشوار و احتمالاً یک شرایط پزشکی هستند که درمان دارد.

به یاد داشته باشید که از دست دادن شغل یک ضربه بزرگ است و می‌تواند احساس هویت و ارزشمندی شما را تحت تأثیر قرار دهد. در روان‌درمانی، می‌توانید بر روی پردازش این فقدان، مقابله با افکار منفی (مانند "تلاش‌هایم بی‌فایده است") و بازسازی یک تصویر سالم از خود کار کنید. بهبودی یک فرآیند تدریجی است، اما با حمایت درست، کاملاً ممکن است.