روانشناس روشن

کاوه عزیز، درک می‌کنم که این وضعیت چقدر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. آنچه شما تجربه می‌کنید، ترکیبی از استرس مراقبتی و نیاز به تنظیم مجدد نقش‌ها پس از بازنشستگی است. احساس خستگی مفرط، بی‌حوصلگی، تحریک‌پذیری، کم‌خوابی و سردردهای تنشی، همگی می‌توانند نشانه‌هایی از فرسودگی عاطفی یا خستگی ناشی از مراقبت باشند. این حالت زمانی رخ می‌دهد که فرد برای مدت طولانی، انرژی عاطفی و فیزیکی خود را صرف مراقبت از دیگران می‌کند، بدون اینکه فرصت کافی برای تجدید قوا و مراقبت از خود داشته باشد.

اینکه از وقت گذراندن با نوه‌ها لذت می‌برید اما همزمان احساس خستگی می‌کنید، نشان‌دهنده یک تعارض درونی طبیعی است. مراقبت از دو قلوهای چهارساله پرانرژی، حتی برای پدربزرگ‌های بسیار توانمند، کاری بسیار طاقت‌فرساست. مهم است که این احساسات را به عنوان یک علامت هشدار برای نیاز به ایجاد تعادل جدید در زندگی ببینید، نه به عنوان یک شکست.

برای ایجاد تعادل، ابتدا لازم است مرزهای سالم تعیین کنید. می‌توانید با همسر و فرزندان خود یک گفتگوی صادقانه داشته باشید و مسئولیت‌ها را مجدداً بررسی کنید. شاید بتوانید روزها یا ساعات مشخصی را برای مراقبت تعیین کنید تا زمان‌هایی نیز برای استراحت و فعالیت‌های شخصی خود داشته باشید. درخواست کمک از دیگر اعضای خانواده یا حتی استخدام یک پرستار بچه به صورت پاره‌وقت می‌تواند فشار را کاهش دهد.

توجه به مراقبت از خود بسیار حیاتی است. فعالیت‌های فیزیکی سبک مانند پیاده‌روی، تمرینات تنفسی یا پرداختن به یک سرگرمی قدیمی می‌تواند سطح انرژی شما را بهبود بخشد. همچنین، ایجاد روال خواب منظم و تمرین تکنیک‌های آرام‌سازی برای مدیریت سردردها می‌تواند مفید باشد. ارتباط با همسالان و دوستان، یا پیوستن به گروه‌هایی برای افراد بازنشسته، می‌تواند حمایت اجتماعی و احساس هویت مستقل از نقش پدربزرگی را تقویت کند.

اگر این احساسات و علائم فیزیکی با وجود این تغییرات ادامه یافتند، مشورت با یک روانشناس بالینی می‌تواند بسیار سودمند باشد. یک متخصص می‌تواند به شما در توسعه مهارت‌های مدیریت استرس و تنظیم هیجانات کمک کند. به یاد داشته باشید که مراقبت از سلامت روان و جسم شما، نه تنها برای خودتان، بلکه برای ارائه عشق و مراقبت بهتر به نوه‌ها و حفظ رابطه سالم با همسرتان ضروری است.