روانشناس روشن

سلام. من مردی 47 ساله هستم. چند ماهی است که از کارم (که قبلاً برایم جذاب بود) فاصله گرفته‌ام و بیشتر روزها احساس بی‌حوصلگی شدید می‌کنم. کارهای مورد علاقه‌ام مثل مطالعه و پیاده‌روی را هم دیگر لذت‌بخش نمی‌یابم. گاهی اوقات فکر می‌کنم شاید فقط تنبل شده‌ام، اما بعضی روزها حتی از تخت بیرون آمدن هم برایم سخت است. نمی‌دانم این حالت یک بی‌حوصلگی موقتی است یا نشانه‌ای از افسردگی. همچنین متوجه شده‌ام که دچار پرخوری عصبی شده‌ام و خودکنترلی‌ام در برابر خوردن تنقلات از دست رفته است. آیا می‌توانید به من کمک کنید تا تفاوت بین افسردگی و بی‌حوصلگی را در شرایط خودم تشخیص دهم؟ چه راهکارهایی برای بهبود خلق و بازگرداندن انگیزه و کنترل رفتار خوردن وجود دارد؟