Psikolog Aydın

Merhaba Mert, danışanınızın yaşadığı zorlukları anlıyorum ve bu karmaşık durumu değerlendirmek için dikkatli bir yaklaşım önemlidir. Danışanınızın belirtileri hem depresyon hem de apati ile uyumlu görünüyor. Depresyon genellikle daha kapsamlı bir duygudurum bozukluğunu, derin üzüntü, umutsuzluk ve değersizlik düşüncelerini içerir. Apati ise daha çok motivasyon, ilgi ve güdülenme kaybına işaret eder. Bu vakada, depresyonun apatiye göre daha baskın olma ihtimali yüksektir, çünkü umutsuzluk, değersizlik düşünceleri, iştah ve uyku değişiklikleri gibi klasik depresif belirtiler mevcuttur. Ancak, apati de depresyonun bir bileşeni olarak belirgin şekilde görülüyor.

Değerlendirme için öncelikle PHQ-9 ölçeği depresyon şiddetini taramada faydalı olacaktır. Apati için ise Apati Değerlendirme Ölçeği veya klinik görüşmede motivasyon ve ilgi kaybının derinliğini sorgulayabilirsiniz. Ayrıca, danışanın geçmişteki okul uyum sorunları ve stresle başa çıkma yöntemi olarak yeme eğilimleri hakkında daha fazla bilgi toplamak önemlidir. İlk görüşmede hedefler, danışanın acil ihtiyaçlarına odaklanmalıdır. Güvenli bir terapötik ilişki kurmak ilk adım olmalıdır. Ardından, kriz değerlendirmesi yapmak öncelik taşır; intihar veya kendine zarar verme düşüncelerini mutlaka sorgulayın. Danışanın mevcut destek sistemlerini anlamak ve günlük işleyişini iyileştirmeye yönelik küçük adımlar belirlemek de hedefler arasında olmalıdır. Yönlendirme konusunda, belirtiler şiddetliyse veya intihar riski varsa, bir psikiyatriste yönlendirmek esastır. Psikiyatrik değerlendirme, ilaç tedavisi gerekliliğini belirleyebilir; bu karar bir psikolog olarak sizin yetkiniz dışındadır. Kriz durumunda acil başvuru işaretleri arasında açık intihar tehditleri, planları veya girişimleri, kendine veya başkalarına yönelik ciddi zarar riski, psikotik belirtiler veya tamamen işlevselliğini kaybetme sayılabilir. Bu durumlarda danışanı acil servise veya bir kriz hattına yönlendirmelisiniz.

Partnerle iletişimi düzeltmeye yönelik olarak, aktif dinleme egzersizleri önerebilirsiniz. Örneğin, danışandan ve partnerinden, birbirlerini yargılamadan sadece dinleyip özetleyerek konuşmalarını isteyebilirsiniz. Duygu ifadesi pratikleri de faydalı olabilir; 'Ben' dilini kullanarak (örneğin, 'Ben kendimi yalnız hissediyorum' gibi) duygularını paylaşmalarını teşvik edin. Ayrıca, kısa ve düzenli bağlantı anları, günde 10-15 dakika kesintisiz sohbet etmek gibi, ilişkiye olumlu katkı sağlayabilir.

Danışanın motivasyonunu artırmak için, günlük küçük, ölçülebilir ve ulaşılabilir hedefler belirlemesine yardım edin. Örneğin, 'Bugün yataktan kalkıp 5 dakika dışarı çıkacağım' veya 'Bir öğünü düzenli yiyeceğim' gibi. Gevşeme teknikleri için, 5 dakikalık nefes egzersizleri veya aşamalı kas gevşetme önerebilirsiniz. Bunları günlük rutine, örneğin yatmadan önce, entegre etmeye çalışmasını önerin. Düzenli uygulama için telefon hatırlatıcıları kullanmak faydalı olabilir.

Görüşme planı olarak, başlangıçta haftalık veya iki haftada bir görüşmeler önerilir. Bu sıklık, destek yoğunluğunu korumak ve ilerlemeyi izlemek için uygundur. Takip aralığı, danışanın ilerlemesine ve semptomların şiddetine göre ayarlanabilir; iyileşme belirtileri görülürse aralıklar açılabilir. Yönlendirme kriterleri arasında, psikiyatrik değerlendirme ihtiyacı, kriz durumları, terapi sınırlarını aşan komorbid durumlar veya yeterli ilerleme sağlanamaması yer alır. Unutmayın, danışanın iyiliği için multidisipliner bir yaklaşım her zaman en sağlıklısıdır. Umarım bu öneriler işinize yarar. Danışanınıza şifa dilerim.