Psychologist Liwanag

Ang sitwasyon ng iyong kliyente ay isang komplikadong pagkakaugnay ng burnout, pagkain bilang mekanismo ng pagharap (coping), at krisis sa pagpapahalaga sa sarili-mga isyung karaniwang nagpapalabo sa isa’t isa kapag hindi natutugunan sa tamang paraan. Bilang isang psychologist na nakatuon sa mga matatanda, mahalagang simulan ang proseso sa pamamagitan ng pagkilala na ang kanyang mga sintomas ay mga senyales ng isang sistemang nangangailangan ng pagbabago, hindi mga palatandaan ng kabiguan. Ang kanyang burnout ay hindi lamang resulta ng sobrang pagtatrabaho kundi pati na rin ng pagkabigo sa mga personal na halaga, kawalan ng kontrol, at pagkawala ng kahulugan sa kanyang karera-mga bagay na kailangang muling tuklasin at ayusin.

Ang unang hakbang ay ang pagtatayo ng isang ligtas na espasyo para sa kanyang damdamin. Dapat mo siyang gabayan na tanggapin ang kanyang kasalukuyang estado nang walang paghuhusga, lalo na sa kanyang mga gawi sa pagkain. Ang binge eating ay madalas na nagiging paraan ng katawan at isip na humingi ng pansin sa mga di-natutugunang pangangailangan-tulad ng pahinga, konekyon, o emosyonal na pagpapahalaga. Sa halip na tukuyin ito bilang ‘masamang gawi,’ mas epektibo ang pagtingin dito bilang isang temporaring solusyon na kailangang palitan ng mas malusog na mga estratehiya. Maaari mong gamitin ang mindfulness-based na diskarte upang tulungan siyang maging mapagmasid sa kanyang mga ugali nang hindi nagrereaktibo. Halimbawa, ang ‘urge surfing’-ang pagmamasid sa pagnanais na kumain nang labis bilang isang alon na maaaring tumaas at bumaba-ay makakatulong sa kanya na maunawaan na ang pagnanais ay pansamantala at hindi kailangang sundin.

Pagkatapos, mahalagang ibalik ang kanyang pakiramdam ng ahensiya (sense of agency) sa pamamagitan ng mga maliit ngunit makabuluhang hakbang. Ang burnout ay madalas na nagdudulot ng pakiramdam ng pagkabihag sa sariling buhay, kaya’t ang pagbibigay sa kanya ng mga simpleng desisyon-tulad ng pagpili kung anong oras siya magsisimula ng trabaho o kung paano niya gagastusin ang kanyang oras sa gabi-ay makakatulong na maibalik ang kontrol at tiwala sa sarili. Maaari rin niyang simulan ang ‘values clarification’, isang proseso kung saan tinutuklasan niya muli ang mga bagay na talagang mahalaga sa kanya sa buhay at karera. Madalas, ang mga taong nasa burnout ay nakakalimutan ang kanilang mga halaga dahil sa pagtuon sa produktibidad at panlabas na tagumpay. Sa pamamagitan ng pagtatanong tulad ng ‘Ano ang mga sandali sa aking trabaho o buhay na nakaramdam ako ng tunay na kahulugan?’ o ‘Paano ko nais ipakita ang aking sarili sa mundo?’ ay maaari niya muling makita ang direksyon na hindi nakasalalay sa labis na paggawa.

Sa usapin ng mindfulness meditation, ito ay maaaring maging isang makapangyarihang kasangkapan ngunit kailangang ipakilala nang maingat. Para sa isang taong nasa burnout, ang pag-upo nang tahimik at mag-isa ay maaaring magdulot ng higit na pagkabalisa dahil sa pagtaas ng mga hindi komportableng damdamin. Sa halip na agad na magrekomenda ng mahahabang sesyon, maaari mong simulan siya sa maikling, nakatuon na mga ehersisyo tulad ng ‘three-minute breathing space’ o ‘body scan’ na partikular na nakatuon sa pagpapahinga at pagkilala sa pisikal na tensyon. Ang layunin ay ituro sa kanya na ang kanyang katawan at isip ay maaaring maging mga mapagkukunan ng impormasyon, hindi mga kaaway. Kapag siya ay mas komportable na, maaari niyang subukan ang ‘self-compassion meditation’, kung saan siya ay tinuturuan na makipag-usap sa sarili nang may kabaitan-isang kritikal na kakulangan sa mga taong may mababang pagpapahalaga sa sarili.

Ang krisis sa pera ay isa ring sensitibong usapin na kailangang harapin nang may pragmatismo at pag-unawa. Ang pagbabago ng kanyang relasyon sa pera ay maaaring magsimula sa pagkilala na ito ay hindi lamang isang praktikal na isyu kundi pati na rin isang emosyonal at sikolohikal na hamon. Maaari mong gabayan siya na gumawa ng isang ‘financial self-care plan’, kung saan siya ay magtatakda ng mga maliit ngunit makakayang layunin-tulad ng pagtatakda ng isang emergency fund o pagbabawas ng mga hindi kinakailangang gastusin-nang hindi sinisiraan ang sarili para sa kanyang kasalukuyang sitwasyon. Ang susi dito ay ang paghiwalay ng kanyang halaga bilang tao sa kanyang kakayahang kumita. Maaari mo siyang tanungin: ‘Paano mo masasabi sa iyong sarili na ikaw ay sapat, kahit na sa gitna ng mga pinansyal na hamon?’