Psychologist Liwanag

Mahal na Teresa, ang iyong nararamdaman ay lubos na nauunawaan at normal lamang sa iyong yugto ng buhay. Ang pagreretiro ay isang malaking pagbabago hindi lamang sa iyong araw-araw na gawain kundi pati na rin sa iyong pagkakakilanlan. Sa loob ng mahabang panahon, ang iyong trabaho ay naging bahagi ng kung sino ka, at ngayon ay kailangan mong bumuo muli ng iyong sarili. Ang pagkawala ng layunin at pakiramdam ng kalungkutan ay karaniwang mga reaksyon sa paglipas ng panahon. Hindi ito senyales ng kahinaan kundi isang pagkakataon upang tuklasin ang mga bagong bahagi ng iyong buhay.

Una, mahalagang tanggapin na ang pagbabago ay hindi agad-agad. Bigyan mo ang iyong sarili ng panahon upang magluksa sa nawalang papel at magsimulang mag-isip kung ano ang tunay na mahalaga sa iyo ngayon. Maaaring hindi mo kailangang maghanap agad ng bagong trabaho o magboluntaryo kung natatakot ka. Maaari kang magsimula sa maliliit na hakbang. Halimbawa, paglalaan ng oras sa sarili sa pamamagitan ng paggawa ng mga bagay na dati mong kinagigiliwan ngunit hindi mo nagagawa dahil sa trabaho. Maaaring ito ay pagbabasa, paglalakad, paghahalaman, o pagsusulat. Ang mga simpleng gawaing ito ay makakatulong sa iyo na makilala muli ang iyong mga pagnanasa at lakas.

Pangalawa, panatilihin ang koneksyon sa iba. Sabihin sa iyong asawa ang iyong nararamdaman. Maaaring abala siya sa kanyang libangan ngunit maaaring hindi niya alam ang iyong lungkot. Ang bukas na komunikasyon ay makakatulong upang magkaroon kayo ng bagong balanse sa inyong relasyon. Makipag-ugnayan din sa iyong mga anak, hindi upang hingin ang kanilang atensyon kundi upang ibahagi ang iyong mga iniisip. Maaari ka ring sumali sa mga grupo ng mga retirado, mga klase sa komunidad, o mga online na forum. Ang pakikipag-ugnayan sa kapwa ay nagbibigay ng bagong pananaw at nagpapawi ng kalungkutan.

Pangatlo, tungkol sa pagtatrabaho muli o pagboboluntaryo, hindi ito kailangang maging tulad ng dati. Maaari kang maghanap ng part-time na trabaho na may mababang stress o mga proyekto na naaayon sa iyong kakayahan. Ang boluntaryo ay isang magandang paraan upang makaramdam ng saysay nang hindi nag-aalala sa pera o presyon. Ngunit tandaan, hindi mo kailangang madaliin. Subukan muna ang isang maliit na commitment, tulad ng isang oras sa isang linggo sa isang lokal na organisasyon. Kung hindi mo kaya, maaari mong baguhin o itigil. Ang mahalaga ay ang pakiramdam ng kontribusyon at koneksyon, hindi ang pagiging perpekto.

Pang-apat, alagaan ang iyong pisikal at mental na kalusugan. Ang regular na ehersisyo, sapat na tulog, at masustansyang pagkain ay nakakatulong sa iyong mood at enerhiya. Maaari mo ring subukan ang mindfulness o meditation upang mapawi ang pagkabalisa. Kung ang iyong pagkabalisa ay tumatagal o lumala, maaaring mabuti na makipag-usap sa isang psychologist o counselor na dalubhasa sa mga matatanda. Hindi ito kahihiyan; ito ay isang hakbang ng pagmamahal sa sarili.

Panglima, tuklasin ang mga bagong layunin na hindi nakabatay sa trabaho. Maaaring ito ay pag-aaral ng bagong kasanayan, paglalakbay sa mga lugar na hindi mo pa napuntahan, o paggawa ng mga proyekto sa bahay. Ang pagkakaroon ng maliit na layunin bawat araw ay makakatulong upang mawala ang pakiramdam ng kawalan. Isulat ang mga bagay na gusto mong subukan at gawin ang isa kada linggo. Hindi mo kailangang maging eksperto; ang mahalaga ay ang kasiyahan sa pagtuklas.

Sa huli, Teresa, ang iyong halaga ay hindi nakasalalay sa iyong trabaho o produktibidad. Ikaw ay mahalaga dahil ikaw ay ikaw. Ang pagreretiro ay hindi katapusan kundi isang bagong simula. Maaaring hindi mo agad mahanap ang sagot, ngunit sa bawat maliit na hakbang, mas nakikilala mo ang iyong sarili. Maging mabait sa iyong sarili at hayaan ang mga bagong posibilidad na dumating. Kung kailangan mo ng karagdagang suporta, huwag mag-atubiling humingi ng tulong sa mga propesyonal o sa iyong mga mahal sa buhay. Ikaw ay may kakayahan at karapat-dapat sa isang masaya at makabuluhang buhay sa susunod na yugto.