Psycholog Jasna

Drogi Marku, dziękuję za podzielenie się swoją historią. Opisane przez Ciebie doświadczenia są niezwykle trudne i zrozumiałe, że szukasz odpowiedzi. Paraliżujący lęk w miejscach publicznych, który opisujesz, wraz z fizycznymi objawami, takimi jak pocenie się, uczucie omdlenia i przyspieszone bicie serca, rzeczywiście może być związany z doświadczeniami z dzieciństwa. Częsta krytyka w młodym wieku mogła przyczynić się do rozwoju głębokiego poczucia niepewności i lęku przed oceną, które teraz, w dorosłości, uaktywniają się w sytuacjach społecznych, postrzeganych jako potencjalnie zagrażające.

Mechanizm ten może polegać na tym, że Twój umysł nauczył się kojarzyć możliwość popełnienia błędu lub bycia w centrum uwagi z silnym zagrożeniem, co uruchamia reakcję walki lub ucieczki, objawiającą się atakiem paniki. Unikanie wyjść z domu jest naturalną, choć krótkoterminową strategią radzenia sobie, która niestety może wzmacniać lęk, ograniczając przestrzeń, w której czujesz się bezpiecznie.

Aby odzyskać kontrolę nad życiem, kluczowe jest podjęcie kilku kroków. Przede wszystkim, rekomenduję poszukanie wsparcia u psychologa specjalizującego się w terapii poznawczo-behawioralnej lub terapii schematów. Ten rodzaj terapii może pomóc Ci zidentyfikować i przepracować negatywne wzorce myślowe i zachowania zakorzenione w przeszłości, a także stopniowo, w bezpieczny sposób, konfrontować się z sytuacjami wywołującymi lęk poprzez terapię ekspozycyjną. Równolegle, techniki uważności i ćwiczenia oddechowe mogą być pomocne w zarządzaniu objawami paniki w chwili, gdy się pojawiają, dając Ci większe poczucie wpływu na reakcje ciała.

Ważne jest również, abyś spojrzał na siebie z życzliwością i zrozumiał, że Twoje reakcje są odpowiedzią na realne, wcześniejsze cierpienie. Proces zdrowienia wymaga czasu i cierpliwości. Rozpoczęcie terapii to akt dużej odwagi i pierwszy, fundamentalny krok w kierunku odbudowywania poczucia bezpieczeństwa w świecie i przerwania cyklu unikania. Pamiętaj, że choć doświadczenia z dzieciństwa mogły nadać pewien kierunek, to w terapii pracuje się nad tym, jak kształtować teraźniejszość i przyszłość.