Psycholoog Helder

Beste Luna, je vraag raakt de kern van een menselijk dilemma dat velen herkennen: het verlangen om echt te zijn in een wereld die soms om aanpassing vraagt. Het feit dat je dit op 23-jarige leeftijd zo scherp onderkent, is een krachtig startpunt. Je beschrijft een patroon waarin je je eigen grenzen en stem onderdrukt om erbij te horen en afwijzing te voorkomen. Dit heeft geleid tot een gevoel van leegte en onechtheid, terwijl je vanbinnen wel weet wie je bent. De weg naar je authentieke zelf begint met kleine, bewuste stappen en een vriendelijke, onderzoekende houding naar jezelf toe.

Een eerste belangrijke stap is om te beginnen met het observeren van je eigen gedrag zonder oordeel. Merk op in welke situaties je de rol van de aangepaste, altijd-meegaande persoon aanneemt. Wat voel je op dat moment in je lichaam? Welke gedachten gaan er door je hoofd? Door simpelweg waar te nemen, creëer je al een klein beetje afstand tussen de 'rol' en wie je werkelijk bent. Vervolgens kun je experimenteren met het stellen van hele kleine grenzen. Dit hoeft niet groots te zijn. Het kan beginnen met iets simpels als zeggen: 'Ik moet daar even over nadenken,' wanneer iemand je om een gunst vraagt, in plaats van meteen ja te zeggen. Dit geeft je ruimte om te voelen wat jij zelf wilt.

Een ander essentieel aspect is het herkennen en uitdagen van de onderliggende angst voor afwijzing. De overtuiging dat mensen je alleen mogen als je perfect meegaand bent, is vaak een hardnekkige gedachte. Je kunt je afvragen: is deze angst gebaseerd op feiten? Wat is het ergste dat er kan gebeuren als ik een keer mijn eerlijke mening geef of nee zeg? Vaak valt het mee, en ontdek je dat oprechtheid juist diepere verbindingen kan opleveren. Het is ook nuttig om te oefenen met zelfcompassie in plaats van zelfkritiek. Je hebt deze strategie van aanpassen niet voor niets ontwikkeld; ze heeft je waarschijnlijk ooit geholpen. Erken dat, en wees zacht voor jezelf terwijl je nieuwe manieren leert.

Om je zelfvertrouwen op te bouwen, is het belangrijk om activiteiten op te zoeken die je echt blij maken, los van de mening van anderen. Waar word je enthousiast van? Wat zou je doen als niemand zou oordelen? Door hier tijd in te investeren, versterk je het contact met je eigen verlangens en interesses. Dit voedt je authentieke zelf. Daarnaast kan het helpen om op een rustige manier je eigen mening te uiten in veilige settingen. Begin met een goede vriend of vriendin bij wie je je relatief op je gemak voelt. Deel iets kleins waar je anders over zou zwijgen. Merk de reactie op en merk vooral op hoe het voor jou voelt om het geuit te hebben.

Het proces van authentiek worden is geen rechte lijn. Er zullen momenten zijn waarop je terugvalt in oude patronen, en dat is normaal. Authenticiteit is een praktijk, geen perfecte eindstaat. Het gaat erom steeds vaker te kiezen voor wat bij jou past, in plaats van wat je denkt dat anderen van je verwachten. Uiteindelijk leidt dit niet tot eenzaamheid, maar tot relaties die gebaseerd zijn op wie je werkelijk bent, niet op een rol die je speelt. Je eigen stem terugvinden is een daad van moed en een geschenk aan jezelf.