روانشناس روشن

احساس گیر کردن در یک دور باطل، از دست دادن معنا و انگیزه در دههٔ سوم زندگی، چیزی نیست که به سادگی بتوان آن را نادیده گرفت. این وضعیت معمولاً به عنوان نوعی بحران میانسالی شناخته می‌شود، هرچند نه لزوماً به معنای وجود یک بحران ناگهانی، بلکه گاهی به صورت تدریجی و پیچیده بروز می‌کند. در این مرحله افراد با سوالات بنیادینی دربارهٔ زندگی، معنا، اهداف و رابطه‌هایشان مواجه می‌شوند و طبیعی است که این پرسش‌ها باعث اضطراب و احساس پوچی شوند. روابط سطحی و مشکلاتی مانند کاهش میل یا اختلال در عملکرد جنسی نیز می‌توانند از پیامدهای مستقیم یا غیرمستقیم این بی‌معنایی کلی و فاصله گرفتن از اهداف و ارزش‌های اصلی باشند.

برای بازیابی معنا و جهت در زندگی‌تان ابتدا لازم است به درون خود نگاهی عمیق و صادقانه بیندازید و ارزش‌ها، آرزوها و احساسات خود را مرور کنید. این که اهداف قبلی‌تان دیگر جذابیت ندارند، ممکن است نشانه‌ای از آن باشد که باید اهداف و ارزش‌ها را به روز کنید یا بازتعریف کنید. در این مسیر شاید نیاز داشته باشید از رویکردهای روانشناسی مختلف بهره ببرید. تکنیک‌های درمان شناختی-رفتاری (CBT) می‌توانند در تغییر الگوهای فکری منفی، کاهش اضطراب و جلوگیری از گیر کردن در چرخه‌های فکری ناکارآمد موثر باشند. این روش به شما کمک می‌کند تا افکار منفی را شناسایی کرده، به چالش بکشید و جایگزین‌های سازنده‌تری برای آن‌ها پیدا کنید که می‌تواند به تدریج به افزایش انگیزه و کاهش احساس پوچی منجر شود.

در عین حال، پرداختن به سوالات عمیق‌تر وجودی و جستجوی معنی زندگی معمولاً فراتر از CBT است و ممکن است نیاز به رویکردهایی مثل روانشناسی وجودی داشته باشد. این رویکردها به شما کمک می‌کنند با پذیرش محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها، انتخاب‌ها و یافتن معنا در تجربه‌های روزمره به نوعی آرامش درونی برسید. روانشناسی وجودی می‌تواند فرصتی برای بازسازی باورها و معناهای شخصی باشد و بعضاً تجربیات زندگی را دوباره ارزشمند و قابل تحمل‌تر کند.

بنابراین بهترین مسیر احتمالاً ترکیبی از این رویکردهاست. ابتدا می‌توانید از تکنیک‌های شناختی-رفتاری برای شکستن الگوهای ذهنی منفی و کنترل اضطراب استفاده کنید، سپس با توجه به فضای ذهنی بازشده و کاهش فشار روانی به سمت پرسش‌های عمیق‌تر دربارهٔ معنا و ارزش‌های شخصی و احتمالا بهره‌گیری از روش‌های وجودی بروید. در این میان، بهبود روابط نیز بخشی کلیدی است. ارتباط صادقانه و حمایت‌کننده با همسر یا افراد نزدیک می‌تواند هوشیاری نسبت به نیازهای واقعی و احساسات را بیشتر کند و به رفع مشکلات جنسی نیز کمک نماید. توصیه می‌کنم در صورت نیاز، جلسات روان‌شناسی حضوری با تمرکز بر این موارد داشته باشید چرا که فرآیند بازیابی معنا و انگیزه، زمان‌بر و شخصی است و همراهی یک متخصص می‌تواند بسیار مفید باشد.