روانشناس روشن

سلام کاوه عزیز. از اینکه تجربه خود را با چنین جزئیاتی به اشتراک گذاشته‌اید متشکرم. درک نگرانی شما در مورد این علائم جسمی که در موقعیت‌های پراسترس کاری ظاهر می‌شوند، کاملاً طبیعی است و خوشحالم که پزشک شما بررسی‌های لازم را انجام داده است. بله، خودهیپنوز می‌تواند یک ابزار قدرتمند و خودکنترلی برای مدیریت علائم روانتنی مانند آنچه توصیف کردید باشد. خودهیپنوز حالتی از تمرکز عمیق و آرامش است که در آن ذهن بسیار پذیرا و متمرکز می‌شود و این امکان را فراهم می‌آورد تا با ضمیر ناخودآگاه ارتباط برقرار کرده و الگوهای واکنشی ناخواسته را تعدیل کنید.

در مورد سوال شما درباره چگونگی کمک خودهیپنوز، باید بگویم که این تکنیک به شما می‌آموزد چگونه حالت آرامش عمیق را در خود ایجاد کنید. این آرامش، پاسخ فیزیولوژیکی بدن به استرس را که منجر به تپش قلب، تنگی نفس و ناراحتی گوارشی می‌شود، معکوس می‌کند. از طریق تمرین منظم، شما یاد می‌گیرید که این حالت آرامش را به یک مهارت درونی تبدیل کنید و در لحظات بروز استرس، آن را فراخوانی نمایید. این کار به تدریج ارتباط بین محرک استرس‌زا (مانند فشار کاری) و پاسخ جسمی شدید را ضعیف می‌کند.

برای ادغام مؤثر این تکنیک‌ها در زندگی روزمره و شغلی، ابتدا باید آن را در محیطی آرام و بدون مزاحمت تمرین کنید. هر روز، ترجیحاً در زمان ثابتی، ده تا پانزده دقیقه را به این کار اختصاص دهید. می‌توانید با تمرکز بر تنفس خود شروع کنید، سپس از تصاویر ذهنی آرامش‌بخش مانند یک مکان امن یا احساس سنگینی و گرمی در عضلات استفاده کنید. جملات تأکیدی مثبت و مرتبط مانند "من در میان چالش‌ها آرام و متمرکز هستم" یا "بدن من به آرامی و به نرمی به استرس پاسخ می‌دهد" را در این حالت با خود تکرار کنید. نکته کلیدی، تداوم تمرین است.

پس از تسلط بر ایجاد این حالت در محیط خانه، مرحله بعدی تعمیم دادن این مهارت به محیط کار است. این کار را می‌توانید با انجام یک تمرین کوتاه‌تر (مثلاً دو تا سه دقیقه) در ابتدای روز کاری، قبل از جلسات مهم، یا حتی در لحظه احساس اولین نشانه‌های جسمی استرس انجام دهید. می‌توانید چشمان خود را ببندید (اگر ممکن است)، چند نفس عمیق بکشید و به سرعت آن حس آرامش تمرین شده را به یاد آورید. به مرور زمان، این واکنش آرامش‌بخش به صورت خودکارتر رخ خواهد داد.

گزینه‌های دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند مکمل خودهیپنوز باشد. تمرینات ذهن‌آگاهی به شما کمک می‌کند بدون قضاوت، نسبت به علائم اولیه استرس در بدن خود آگاه شوید و پیش از تشدید آن، مداخله کنید. همچنین، بررسی الگوهای فکری که ممکن است استرس شما را تشدید کنند (مانند کمال‌طلبی شدید یا فاجعه‌سازی) می‌تواند مفید باشد. تغییر این الگوها از طریق بازسازی شناختی، بار هیجانی موقعیت‌ها را کاهش می‌دهد. یادآوری این نکته ضروری است که خودهیپنوز یک درمان مستقل برای اختلالات روانپزشکی جدی نیست و اگر احساس می‌کنید اضطراب شما بسیار فراگیر یا ناتوان‌کننده است، مشورت با یک روانشناس بالینی به صورت حضوری می‌تواند راهکارهای جامع‌تری در اختیار شما قرار دهد. موفق باشید.