Ψυχολόγος Φωτεινή

Αγαπητέ Νίκο, σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτές τις σκέψεις και ανησυχίες σου. Η αύξηση του θυμού και της ευερεθιστότητας είναι ένα συχνό ζήτημα που μπορεί να προκύψει από πολλούς παράγοντες, και είναι πολύ θετικό που το αναγνωρίζεις και αναζητάς τρόπους διαχείρισης.

Η διαχείριση του θυμού ξεκινά με την αυτοπαρατήρηση. Προσπάθησε να εντοπίσεις τα συγκεκριμένα ερεθίσματα που σε οδηγούν σε έντονη αντίδραση, καθώς και τις σκέψεις και τις σωματικές σου αισθήσεις εκείνη τη στιγμή. Αυτή η πρακτική μπορεί να δημιουργήσει ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα στο ερέθισμα και την αντίδρασή σου, επιτρέποντάς σου να επιλέξεις μια πιο κατασκευαστική απόκριση. Η άσκηση βαθιάς αναπνοής ή η λήψη μιας σύντομης παύσης μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη σε τέτοιες στιγμές.

Όσον αφορά την ψυχολογία της φτώχειας που αναφέρεις, είναι κατανοητό ότι η συνεχής οικονομική αβεβαιότητα και ανησυχία για το μέλλον δημιουργούν χρόνιο στρες. Αυτό το στρες μειώνει το ψυχολογικό σου απόθεμα, κάνοντάς σε πιο ευάλωτο σε ευερεθιστότητα. Μια προσέγγιση είναι να εργαστείς για τη δημιουργία ενός ρεαλιστικού οικονομικού σχεδίου, ακόμα και αν είναι βασικό, για να αποκτήσεις μια αίσθηση ελέγχου. Παράλληλα, είναι σημαντικό να αναγνωρίζεις και να προσανατολίζεσαι στις δυνάμεις και τους πόρους που ήδη διαθέτεις, μειώνοντας έτσι την αίσθηση της στέρησης.

Η συγχώρεση, τόσο προς τον εαυτό σου όσο και προς τους άλλους, είναι μια βαθιά θεραπευτική διαδικασία. Συχνά, ο θυμός προς τους άλλους είναι συνδεδεμένος με αυστηρές απαιτήσεις που έχουμε και για τον εαυτό μας. Η συγχώρεση του εαυτού για παλαιότερες αντιδράσεις είναι το πρώτο βήμα. Σημαίνει να αποδεχτείς ότι, με τις γνώσεις και την κατάσταση που είχες εκείνη τη στιγμή, απάντησες όπως μπορούσες. Αυτό δεν αθωώνει μια πιθανώς οδική συμπεριφορά, αλλά σου επιτρέπει να την ξεπεράσεις και να προχωρήσεις. Η πρακτική της ενσυναίσθησης προς τον εαυτό σου είναι θεμελιώδης εδώ.

Όσον αφορά την τελευταία σου ερώτηση, η υποχονδρία χαρακτηρίζεται από υπερβολική ανησυχία για την υγεία με ερμηνεία ασήμαντων συμπτωμάτων ως σοβαρών. Η σύνδεση με τη δική σου εμπειρία μπορεί να βρίσκεται στο μοτίβο της καταστροφοποίησης και της υπερεστίασης σε αρνητικά ερεθίσματα. Όπως ο υποχονδρικός ασθενής εστιάζει σε μια σωματική αίσθηση και την μεγεθύνει, έτσι και στην περίπτωση του θυμού, ένα μικρό ερέθισμα μπορεί να μεγεθυνθεί και να γίνει η αιτία μιας έντονης συναισθηματικής καταιγίδας. Η θεραπεία της υποχονδρίας εστιάζει στην αναδιάρθρωση αυτών των παράλογων σκέψεων και στην ανάπτυξη στρατηγικών αντιμετώπισης, κάτι που είναι εξίσου χρήσιμο και για τη διαχείριση του θυμού.

Θα σου πρότεινα να εξερευνήσεις τεχνικές όπως η διαλογική συμπεριφορική θεραπεία, η οποία συνδυάζει την αναγνώριση και αλλαγή παράλογων σκέψεων με τεχνικές ηρεμίας. Επίσης, η πρακτική της ενσυνειδητότητας (mindfulness) μπορεί να σε βοηθήσει να παρατηρείς τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου χωρίς να ταυτίζεσαι μαζί τους ή να αντιδράς αυτομάτως. Αν νιώθεις ότι η κατάσταση είναι συχνά και επηρεάζει βαθιά τη ζωή σου, η συμβουλή ενός ψυχολόγου μπορεί να προσφέρει ένα ασφαλές χώρο για να εργαστείς πιο εις βάθος με αυτά τα θέματα. Θυμήσου, η αλλαγή είναι μια διαδικασία που απαιτεί υπομονή και καλοσύνη προς τον εαυτό σου.