Psikolog Aydın

Merhaba Egehan, sorunuzu dikkatle okudum ve yaşadığınız bu zorlu döngüyü anlıyorum. Üç yıldır süren, yeme krizleri ve ardından gelen telafi edici spor davranışları, hayatınızda önemli bir sıkıntı kaynağı haline gelmiş. Bu durum, sosyal ilişkilerinizde kopukluklara yol açarak, temel ihtiyaçlarınızı ve keyif aldığınız aktiviteleri bile sorgulamanıza neden oluyor. Burada önemli bir nokta, bu davranışların bir kontrol arayışı ve muhtemelen altında yatan duygusal zorluklarla baş etme yöntemi olarak ortaya çıkıyor olmasıdır. Yalnızken tetiklenmesi, duygusal durumunuzla yakından ilişkili olabileceğini düşündürüyor.

Sanatla uğraşmanın size bir süreliğine yardımcı olduğunu ancak şimdi onu bile bir kaçış olarak görmeye başladığınızı belirtmişsiniz. Bu, durumun karmaşıklığını gösteriyor. Sanat terapisi gibi yöntemler, duygularınızı ifade etmek ve onlarla yapıcı bir şekilde başa çıkmak için güçlü bir araç olabilir. Ancak, bu tür bir terapi, bir profesyonel rehberliğinde, sadece bir aktivite olmanın ötesine geçerek, içsel süreçlerinizi anlamanıza yardımcı olacak şekilde yapılandırılmış olmalıdır. Bu noktada, önce altta yatan duygusal nedenleri anlamak büyük önem taşır. Yeme ve spor döngüsü, genellikle stres, kaygı, öfke, yalnızlık veya değersizlik hissi gibi duygularla baş etmek için geliştirilmiş bir mekanizmadır. Bu duyguları tanımlamak ve onlarla sağlıklı yollarla yüzleşmek, döngüyü kırmak için temel bir adımdır.

Spor yaparken vücudunuzda oluşan ağrıların bile bu alışkanlığı bırakmanız için yeterli motivasyon sağlamadığını söylüyorsunuz. Bu, davranışın ne kadar güçlü bir dürtü ve zorunluluk haline geldiğinin bir göstergesidir. Kendinizi cezalandırma hissi, bu sürecin önemli bir parçası gibi görünüyor. Bu nedenle, bu döngüden çıkmak için 'her şeyi bırakıp sıfırdan başlamak' gibi büyük bir değişiklik yerine, küçük, yönetilebilir adımlar atmayı düşünebilirsiniz. Örneğin, bir yeme krizi sonrası spor süresini veya yoğunluğunu kademeli olarak azaltmak, veya bu anlarda farkındalık egzersizleri yapmak gibi alternatif davranışlar deneyebilirsiniz. Ancak, bu süreçte bir psikolog desteği almak çok değerli olacaktır. Bir psikolog, size özgü bu döngünün dinamiklerini anlamanıza, duygusal tetikleyicilerinizi belirlemenize ve onlarla baş etme stratejileri geliştirmenize yardımcı olabilir.

Sanat terapisi, bu sürece entegre edilebilecek etkili bir tamamlayıcı olabilir. Duygularınızı kelimelerle ifade etmekte zorlandığınızda, sanat aracılığıyla onları dışavurum sağlayabilir. Ancak, tek başına bir çözüm olarak görmekten ziyade, bütüncül bir terapi planının bir parçası olarak değerlendirmek daha sağlıklıdır. Unutmayın, bu alışkanlıklar bir gecede oluşmadı ve değişim zaman alacaktır. Kendinize karşı sabırlı ve şefkatli olmak, bu yolculukta en önemli destekleyicilerinizden biri olacaktır. Sosyal ilişkilerinizdeki kopuklukları onarmak için, güvendiğiniz bir arkadaşınızla küçük bir adım atmayı, belki de yemek odaklı olmayan bir aktivite planlamayı deneyebilirsiniz. Bu süreçte, kendinizi cezalandırmak yerine anlamaya çalışmak en temel hedefiniz olmalı. Profesyonel destek alarak, bu zorlu döngüden sağlıklı bir şekilde çıkmanın yollarını birlikte keşfedebilirsiniz.