Psikolog Aydın

Sayın Mehmet, sorunuz yaşamın ikinci yarısında karşılaşılan önemli bir psikolojik zorluğa işaret ediyor. Özgüvenin yeniden inşası, öncelikle bireyin yaşam dönüm noktalarını doğal ve anlamlı geçişler olarak kabul etmesiyle başlar. Bu süreçte, geçmişteki başarıların ve edinilen becerilerin bir envanterinin çıkarılması somut bir ilk adım olabilir. Danışanınızın 40 yıllık kariyerinde geliştirdiği uzmanlık, sabır ve problem çözme yetenekleri gibi nitelikler, yeni bir bağlamda da değer taşır. Bu niteliklerin farkına varmak, kimlik algısını meslekten bağımsızlaştırmak için kritiktir.

Somut adımlar olarak, küçük ve yönetilebilir hedefler belirlemek önerilebilir. Örneğin, sosyal ortamlarda konuşmaktan çekinen biri için, önce bir yakınıyla derinlemesine bir sohbet başlatmak veya yeni bir sosyal gruba katılmak için ilk adımı atmak bir başlangıç olabilir. Web siteniz üzerinden danışmanlık vermek de zaten süregiden bir değer üretme ve bağlantı kurma eylemidir. Danışanlarınızı, bu yeni platformdaki katkılarını takdir etmeye teşvik edebilirsiniz.

Duygusal zekâ, bu süreçte kendi duygularını tanıma, adlandırma ve yönetme kapasitesini geliştirir. Yetersizlik veya değersizlik duyguları geldiğinde, bunları bastırmak yerine 'Şu anda kendimi değersiz hissediyorum, bu emeklilik sonrası rol kaybımdan kaynaklanıyor olabilir' şeklinde gözlemlemek, duyguyu deneyimleyen benliği tanımaya yardımcı olur. Duygusal farkındalık, duyguların geçici doğasını anlamak için temel oluşturur.

Öz-şefkat ise belki de en güçlü araçtır. Danışanlarınıza, kendilerine en iyi dostlarına veya sevdikleri birine gösterdikleri anlayış ve şefkati göstermelerini önerebilirsiniz. 'Üretken olmama' haline odaklanmak yerine, 'Hayatımın bu yeni evresinde kendime karşı nazik ve sabırlı olmayı öğreniyorum' gibi bir iç konuşma geliştirmek, acımasız iç eleştiriyi yumuşatır. Öz-şefkat, başarısızlık veya kayıp anlarında değerin azalmadığını, koşulsuz bir öz-değerin var olduğunu hatırlatır.

Baba örneğindeki gibi, rollerin değişmesi, kişinin bilgeliğinin ve varlığının artık gerekli olmadığı anlamına gelmez. Burada, ilişki dinamiklerini yeniden tanımlamak, tavsiye vermekten çok paylaşımda bulunmaya geçiş yapmak faydalı olabilir. Geçmişten gelen bilgeliği şimdiki ana uyarlamak, yeni bir özgüven kaynağı yaratabilir. Sonuç olarak, bu geçişler özgüvenin kaybı değil, farklı temeller üzerine yeniden inşası için bir fırsat olarak görülebilir. Danışanlarınızla bu süreçte, sabır ve küçük kutlamalar eşliğinde ilerlemek çok değerlidir.