Psikolog Aydın

Merhaba Aylin. Anlattıklarınız, uzun süredir devam eden yoğun bir iş yükünün ve insanlara sürekli bakım vermenin doğal bir sonucu olarak ortaya çıkan tükenmişlik sendromu tablosuna oldukça benzemektedir. 53 yaşında olmanız ve yıllardır hemşirelik yapmanız, bu durumun gelişiminde önemli bir etken olabilir. Fiziksel nedenlerin dışlanmış olması da bu yönde bir değerlendirmeyi güçlendirir. Ancak unutmayın ki ben bir psikiyatr değilim, bu nedenle kesin tanı koyamam. Yine de yaşadıklarınız geçici bir yorgunluktan öte, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarıda düşüş olarak tanımlanan üç ana bileşeni içeriyor gibi görünüyor. Baş ağrısı, mide bulantısı ve kas ağrıları da stresin bedensel yansımaları olabilir.

Bu durumla başa çıkmak için öncelikle kendinize izin vermek ve yaşadığınızın bir zayıflık değil, bir uyarı sinyali olduğunu kabul etmekle başlayabilirsiniz. İş yerinde rol değişikliği veya görev hafifletme gibi seçenekleri araştırmak, yöneticinizle konuşmak faydalı olabilir. Günlük rutininize küçük molalar eklemek, nefes egzersizleri yapmak ve işten sonra kendinize sessiz bir geçiş dönemi tanımak (örneğin yürüyüş, müzik dinleme) sinir sisteminizi yatıştırabilir. Sosyal destek çok önemlidir; güvendiğiniz bir arkadaş veya aile üyesiyle duygularınızı paylaşmak yalnızlık hissini azaltır. Uyku hijyeni ve dengeli beslenme de toparlanmayı hızlandırır. Eğer belirtiler altı aydan uzun süredir devam ediyorsa ve günlük işlevselliğinizi belirgin şekilde bozuyorsa, bu geçici olmaktan çok kronik bir tükenmişlik haline işaret edebilir. Bu noktada bir psikologdan profesyonel destek almak, bilişsel davranışçı yaklaşımlar veya grup terapileri size yol gösterebilir. Kendinizi yeniden toparlamak için nereden başlamalıyım diye soruyorsanız, ilk adım kendinize şefkat göstermek ve yardım istemekten çekinmemek olmalıdır. Bu süreçte ilerleme doğrusal olmayabilir, iniş çıkışlar normaldir. Unutmayın ki hemşirelik gibi bakım veren roller yıllar içinde ruhsal bir bedel ödetebilir. Bu belirtilerin geçici olup olmadığı, ne kadar süredir devam ettiğine ve aldığınız desteklere bağlıdır. Eğer ihmal edilirse daha ciddi bir depresyon veya kaygı bozukluğu gelişebilir. Bu yüzden durumunuzu hafife almayın, ancak panik yapmayın. Küçük ve kararlı adımlarla, gerektiğinde bir uzmandan randevu alarak bu dönemi atlatabilirsiniz. Siz yıllarca başkalarına baktınız, şimdi sıra kendinize bakmakta.