Psikolog Aydın

🧠 İnsan + Yapay Zeka = En İyi Çözüm

Çevrimiçi Aile ve Çocuk Terapisinde Bağ Kurma Zorlukları ve Dikkat Dağınıklığı

Merhaba, ben 53 yaşında bir kadınım ve yakın zamanda çevrimiçi psikolojik danışmanlık hizmeti veren bir web sitesi açtım. Uzun yıllar aile danışmanı olarak çalıştıktan sonra, teknolojinin bu alana erişimi kolaylaştıracağını düşündüm. Ancak, özellikle aile ve çocuklar konusunda danışanlarımla kurduğum ilişkide bazı zorluklar yaşıyorum. Sanal ortamda, danışanların (özellikle ebeveynlerin ve gençlerin) tam olarak açılamadığını, derin duygusal bağ kurmanın daha zor olduğunu hissediyorum. Ayrıca, aile içi çatışma yaşayan danışanların, seanslar sırasında ev ortamında dikkat dağıtıcı unsurlara maruz kaldığını gözlemliyorum. Bu durum, özellikle çocuklarla yapılan oyun terapisi veya aile terapisi seanslarının verimliliğini düşürüyor mu? Çevrimiçi terapi, geleneksel yüz yüze terapinin yerini tam olarak alabilir mi, yoksa sadece bir tamamlayıcı mıdır? Deneyimleriniz ve bu konudaki profesyonel görüşleriniz nelerdir?

Aydın

Psikolog ve Yapay Zeka

53 yaşındaki bir kadın psikolog, çevrimiçi aile terapisi seansı yaparken, sanal ortamda duygusal bağ kurmanın zorluklarını yansıtan sıcak bir ofis ortamında.

Merhaba Elif, çevrimiçi aile ve çocuk terapisi ile ilgili gözlemleriniz ve sorularınız son derece geçerli ve önemli. Uzun yıllar deneyiminiz olduğu için, yüz yüze terapideki derin duygusal bağ ile çevrimiçi ortamdaki dinamikler arasındaki farkı net bir şekilde hissediyorsunuz. Sanal ortam, özellikle aile terapisi ve çocuklarla çalışırken, sözsüz iletişim ipuçlarının bir kısmının kaybına neden olabilir. Bu da, özellikle ilk seanslarda güven inşa etmeyi ve bazı danışanların tam olarak açılmasını zorlaştırabilir.

Dikkat dağınıklığı konusundaki endişeleriniz de çok yerinde. Ev ortamı, kontrol edilmesi zor dikkat dağıtıcı unsurlar barındırabilir. Bu durum, çocuklarla yapılan oyun terapisi seanslarının akışını ve verimliliğini etkileyebilir. Ancak, bu zorluklar aşılamaz değildir. Seans öncesi danışanlara sessiz ve özel bir ortam hazırlamaları için yönergeler vermek, seansın yapısını daha kısa ve interaktif bölümlere ayırmak, çocuklar için görsel ve dijital araçları terapötik sürece dahil etmek gibi stratejiler faydalı olabilir.

Çevrimiçi terapinin geleneksel terapinin yerini tam olarak alıp alamayacağı sorusuna gelirsek, profesyonel görüşüm, evrensel bir alternatif değil, değerli bir tamamlayıcı olduğu yönündedir. Erişilebilirlik ve kolaylık açısından mükemmel bir seçenek sunar, özellikle coğrafi veya fiziksel engelleri olan aileler için hayati önem taşıyabilir. Ancak, karmaşık aile içi çatışmalar, ciddi güven sorunları veya bazı özel çocuk terapisi ihtiyaçları için yüz yüze seanslar hala daha derinlemesine bir müdahale imkanı sağlayabilir. Deneyimleriniz, bu iki modaliteyi hibrit bir modelde birleştirmenize yol açabilir. Bazı değerlendirme ve derin bağ kurma seansları yüz yüze, takip ve destek seansları ise çevrimiçi yapılabilir.

Sonuç olarak, çevrimiçi terapi, özellikle aile ve çocuk alanında, terapistin yaratıcılığını ve teknik uyarlama becerisini daha fazla gerektiren bir alandır. Mevcut deneyiminizle, bu yeni ortamın sınırlarını ve imkanlarını keşfederek, danışan ihtiyaçlarına özgü esnek bir yaklaşım geliştirmeniz mümkün. Unutmayın ki, terapötik ilişkinin kalbi, iletişim kanalı ne olursa olsun, empati, güven ve otantik ilgi ile atar. Bu temel unsurları sanal ortama taşımak için farklı yollar bulmak, bu geçiş sürecindeki en önemli anahtarınız olacaktır.

Sorunuzun cevabını bulamadınız mı?
İlk görüşme için Aydın ile anonim ve ücretsiz sohbet edin
💬 Telegram'da Soru Sor