Psikolog Aydın

Merhaba, 33 yaşında bir kadın olarak çevrimiçi psikolojik danışmanlık hizmeti veren bir platform açmayı planlıyorum. İlişkiler ve aşk konusunda yazıyorum. Son birkaç aydır partnerimle iletişim kopukluğu yaşıyoruz. Ben genelde duygularımı açıkça ifade eden biriyim, ama o kapanıyor, mesafeleniyor ve bazen anlamsızca sert tepkiler veriyor. Evdeki gündelik sorumluluklar konusunda anlaşmazlıklarımız var; ben daha eşit paylaşım beklerken o işten geldiğinde yorgun bahanesiyle geri çekiliyor. Bu durum beni yalnızlaştırıyor ve değerimi sorgulamama neden oluyor. Arkadaş çevremdeki bazı kişiler bunun sadece dönemsel olduğunu söylese de, mesafeler arttıkça ben bir şeyleri yanlış yapıp yapmadığımı sorgulamaya başlıyorum. Aynı zamanda geçmişte yaşadığım ergenlik dönemine dair kendine güvensizlik ve beden imajı sorunları zaman zaman ilişkide kıskançlık ve çekingenliğe dönüşüyor. Bipolar bozukluk tanısı olan bir aile üyesinin yanında büydüm; bu durum beni duygusal sınırlarımı belirlemede zorladı ve partnerimin duygusal iniş çıkışlarını kendi sorumluluğummuş gibi hissetmeme yol açtı. Okula uyum sağlama sürecimde yaşadığım zorluklar ve yalnızlık korkusu da sosyal ilişkilerimde temkinli olmama neden oluyor. Sormak istediğim konular: 1) Partnerimin mesafeli davranışları benim yaptıklarımı değersizleştiriyor gibi hissettiriyor; bu duyguyla başa çıkmak ve iletişim kanallarını yeniden açmak için hangi adımları önerirsiniz? 2) Ev sorumluluklarının adil paylaşımını konuşurken çatışma çıkmaması için nasıl bir strateji izlemeliyim? 3) Geçmişten gelen ergenlik dönemi güvensizlikleri ve beden imajı kaygısının, ilişkimde kıskançlık ve çekingenliğe dönüşmesini nasıl önleyebilirim? 4) Bipolar bozukluk öyküsü olan aile üyeleriyle büyümenin etkilerini partnerime yüklemekten nasıl vazgeçerim? 5) Yalnızlık korkusu ve okula uyum sorunlarının yetişkin ilişkilerime etkisini azaltmak için hangi öz-yardım ve profesyonel destek yollarını önerirsiniz? Durumu mümkün olduğunca detaylı ve somut adımlarla açıklayabilir misiniz? Teşekkürler.