Psikolog Aydın

Sevgili Elif, öncelikle bu duygularını paylaştığın için sana teşekkür ederim. Kendini bir arayış içinde hissetmek, özellikle 33 yaş gibi hayatın birçok sorumluluğun birleştiği bir dönemde oldukça yaygın bir deneyim. Bu ikilem, kariyer ve aile arasında sıkışmış hissetmek, pek çok yetişkinin yaşadığı bir iç çatışmadır. İçindeki boşluk duygusuna gelince, bu duygu çoğu zaman geçmiş deneyimlerle, yapılan seçimlerle veya henüz tam anlamıyla çözümlenmemiş kaygılarla ilgili olabilir. Tüp bebek tedavisi ve doğum sonrası depresyon, oldukça zorlayıcı süreçlerdir ve bunların duygusal izleri zamanla azalsa da bazı durumlarda belirli tetikleyicilerle yeniden su yüzüne çıkabilir. Tüp bebek tedavisinin yarattığı duygusal yük ve doğum sonrası dönemde yaşanan depresyon, kendine dair algını, önceliklerini ve hayattaki yerini sorgulamana neden olmuş olabilir. Bu durum, şu anki kimlik bunalımının temelinde yatıyor olabilir. Kendini bulma yolculuğu aslında bir varış noktası değil, bir süreçtir. Bu süreçte atabileceğin bazı adımlar var. Öncelikle, kariyer ve aile arasında bir denge kurmak yerine, bu iki alanın birbirini nasıl besleyebileceğine odaklanmak faydalı olabilir. Belki de kariyerinde daha esnek çalışma modelleri arayabilir ya da aile zamanını daha verimli ve anlamlı hale getirecek küçük değişiklikler yapabilirsin. İçindeki boşluğu doldurmak için acele etme, çünkü bu boşluk bazen bize neye gerçekten ihtiyacımız olduğunu söyler. Kendine zaman tanımak ve geçmiş travmatik deneyimleri bir terapist eşliğinde işlemek bu noktada çok değerli olabilir. Doğum sonrası depresyonun etkileri hafiflemiş olsa bile, bu deneyim kişinin kendine bakışını etkilemeye devam edebilir. Kendini bulma yolculuğun aslında kendine daha şefkatli yaklaşmak, sınırlarını tanımak ve kendi ihtiyaçlarını daha net ifade etmekle başlar. Unutma, kaybolmak her zaman kötü bir şey değildir; bazen yeni bir yön bulmak için kaybolmak gerekir. Bu yolculukta kendine nazik ol ve profesyonel destek almaktan çekinme.