Psikolog Aydın

Merhaba Mustafa, bu yaşadığın durum oldukça yaygın ve anlaşılabilir bir süreç. Öncelikle, 49 yaşında yeni bir yazılım öğrenmeye çalışmak başlı başına cesur ve değerli bir adım. Ancak sürekli başarısızlık hissi, özgüvenini ciddi şekilde etkilemiş. Bu 'yapamam' düşüncesini kırmak için birkaç önemli noktayı birlikte ele alabiliriz.

İlk olarak, başarısızlık algını yeniden çerçevelemen gerekiyor. Öğrenme süreci doğası gereği hatalarla ve zorlanmalarla doludur. Senin yaşadığın döngü, aslında öğrenmenin bir parçası olan deneme-yanılma sürecinin, olumsuz bir kendilik algısı ile birleşmesinden kaynaklanıyor. Her kursa başladığında kendinden beklentin çok yüksek olabilir; bu beklentileri gerçekçi bir seviyeye indirgemek önemli. Örneğin, yazılımı öğrenmek için kendine haftalık değil, aylık hedefler koy. Bu hedefler küçük ve ulaşılabilir olsun: sadece bir araç kısayolu öğrenmek veya basit bir efekt yapmak gibi. Her küçük başarı, özgüvenini kademeli olarak besleyecektir.

İkinci olarak, ‘yapamam’ inancının kaynağını sorgula. Bu inanç genellikle geçmiş deneyimlerden, eleştirilerden veya mükemmeliyetçi tutumlardan beslenir. ‘Bu yaşta öğrenemem’ gibi düşünceler, aslında bir savunma mekanizmasıdır; başarısızlık korkusunu hafifletir. Bu düşünceyi fark ettiğinde ona şöyle bir alternatif sunabilirsin: ‘Bu yazılımı öğrenmek zaman alacak, her aşamada yanlış yapabilirim ve bu gayet normal.’ Ayrıca deneyimlerini başkalarıyla karşılaştırmaktan kaçın. Grafik tasarım alanında on yıllık birikimin var; bu yeni yazılımı öğrenirken eski becerilerini küçümsememelisin.

Üçüncü olarak, öğrenme yöntemini değiştirmeyi dene. Kursları tamamlamak yerine, kendi projelerin üzerinden öğrenmeye ne dersin? Örneğin, var olan bir grafik çalışmanı bu yazılımda yeniden yapmaya çalış. Bu, hem motive edici hem de pratik bir yaklaşım olur. Ayrıca bir öğrenme günlüğü tut. Her gün neyi başardığını, neyi anladığını kısaca kaydet. Bu, zamanla ilerlemeni somut olarak görmeni sağlar ve özgüvenini sağlam temellere oturtur.

Son olarak, sosyal desteğin önemini unutma. Ailen ve arkadaşların ‘bu yaşta zorlanmanın normal olduğunu’ söylerken aslında seni rahatlatmaya çalışıyorlar. Ancak bu, başarısızlığı kabul etmek anlamına gelmez. Onlardan somut geribildirim isteyebilirsin: ‘Bugün şu aracı öğrendim, sence nasıl?’ gibi. Ayrıca çevrimiçi topluluklara katılmak, aynı zorlukları yaşayan kişilerle deneyim paylaşmak da yalnız olmadığını hissettirir.

Unutma, özgüven yeniden inşa edilebilir. Bu bir gecede olmaz; sabır ve kendine karşı nazik olma gerektirir. Her küçük adım, bu döngüyü kırma yolunda bir zaferdir. Kendine şu soruyu sor: ‘Bugün yazılım hakkında bir şey öğrendim mi, evet veya hayır?’ Öğrendiysen, bu yeterli bir başarıdır.