Psikolog Aydın

Merhaba Elif, yaşadığın yoğun meşguliyetin altında yatan duygusal gerçekliği anlamak önemli bir adım. Sürekli bir şeyler yapmak zorunda hissetmen, dış dünyaya karşı bir kaçış mekanizması olabilir. Hayatında üretkenlik ve başarı görünür ama içsel boşluk hissi devam ediyorsa, bu durum genellikle bastırılmış duyguların bir yansımasıdır. Süblimasyon kavramı, kabul edilemeyen isteklerin sosyal olarak kabul gören aktivitelere yönlendirilmesi anlamına gelir ve senin durumunda da bazı dürtülerin dışavurumu şeklinde görülebilir. Ancak, bu çabanın kalıcı tatmin sağlamaması, duygularının gerçekten işlenmediğini düşündürür.

Böyle bir durumda, ilk yol olarak kendinle zaman geçirmek ve kendi duygularını tanımaya çalışmak faydalı olur. Bu, yüzleşme ve kabul sürecidir. Boşluk hissiyle yüzleşmek korkutucu olabilir ama bu, içsel keşfin ilk adımıdır. Kendine izin verip, ne hissettiğini, neden rahatsız olduğunu anlamaya çalışmak önemlidir. Duygularının neden bastırılmış olabileceğini veya hangi geçmiş deneyimlerin seni bu şekilde tepki vermeye ittiğini düşünmek değer taşır.

Takip eden süreçte ise bu duygularla sağlıklı yollarla başa çıkmayı öğrenmek gereklidir. Gerçek benliğini bulmanın yolu, meşguliyetin ardındaki anlam arayışını durdurup, neyi istediğini ve neye değer verdiğini sorgulamaktan geçer. Otentik yaşam, kendini tanıma ve kendine şefkat gösterme ile başlar. Bu doğrultuda, içsel ihtiyaçlarının yanında durmak, sınırlarını belirlemek, kendin için nelerin önemli olduğunu keşfetmek gerekir.

Son olarak, bu döngüden çıkmak ve meşguliyetlerini anlamlı kılmak için, kendi içinde küçük molalar vermek ve bu molalarda duygu ve düşüncelerini gözlemlemek sana yol gösterir. Bu süreç sabır ve kararlılık ister. Eğer uygun bulursan, bu yolculuğunda bir psikologtan destek almak, duygu dünyanı daha iyi analiz edip, sağlıklı başa çıkma stratejileri geliştirmende yardımcı olabilir. Senin kişisel gelişimin ve kendinle barışık bir hayat kurman, önce kendini anlamaya başlamanla mümkün olacaktır.