Psychologist Liwanag

Migo, napakabigat at nakakatakot ng pinagdaanan mo. Biglang nagkaroon ng panganib, nagkagulo ang mga tao, nasaktan ka, at nakita mo ang iba na nangangailangan ng tulong. Ang hindi agad pagkilos habang natatakot ay isang karaniwang awtomatikong tugon ng katawan sa matinding panganib. Hindi ito nangangahulugang mahina ka o may nagawa kang mali.

Ang kaba sa sasakyan, pagkataranta kapag may sigawan, hirap matulog, at panaginip tungkol sa nangyari ay maaaring mga tugon pagkatapos ng nakakatakot na pangyayari. Minsan, nananatiling nakaalerto ang isip at katawan kahit tapos na ang panganib, at napagkakamalan ng katawan na ang mga paalala ng pangyayari ay panganib na muli. Hindi ko matitiyak mula sa isang mensahe kung ano ang pinagmumulan o kung gaano katagal ito tatagal, pero karapat-dapat itong seryosohin at may mga paraan para gumaan.

Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mong sumakay agad o magkunwaring ayos ka na. Sa halip, subukan ang maliliit at ligtas na hakbang na ikaw ang may kontrol. Maaari munang tumayo malapit sa isang nakaparadang sasakyan kasama ang taong pinagkakatiwalaan mo, pagkatapos ay sumakay sa maikling biyahe sa tahimik na oras, at unti unting dagdagan ang haba kapag kaya mo na. Planuhin kung saan ka uupo, paano ka bababa, at sino ang maaari mong tawagan. Kung masyadong tumindi ang kaba, maaari kang huminto at bumalik sa mas madaling hakbang. Ang layunin ay hindi alisin agad ang takot, kundi tulungan ang katawan mong matuklasan sa ligtas na paraan na hindi lahat ng biyahe ay katulad ng nangyari.

Kapag nagsisimulang tumaas ang kaba, subukan mong pangalanan ang nararamdaman mo. Sabihin sa sarili, Naalala ng katawan ko ang nangyari, pero narito ako ngayon at sinusuri ko kung ligtas ako. Idantay ang mga paa sa sahig, tumingin sa paligid at pangalanan ang mga bagay na nakikita mo, at huminga nang banayad. Halimbawa, huminga papasok nang apat na bilang at palabas nang anim na bilang, nang hindi pinipilit o ipinipigil ang hininga. Ulitin ito nang ilang ulit. Kung hindi komportable ang pagbilang ng hininga, ituon na lamang ang pansin sa mga bagay na nakikita, naririnig, at nahahawakan mo.

Para sa pagtulog, makatutulong ang regular na oras ng paggising, isang kalmadong gawain bago matulog, at pagbawas sa mga nakapagpapasiglang inumin sa gabi. Kung magising ka mula sa panaginip, ipaalala sa sarili na panaginip iyon at tapos na ang pangyayari. Buksan ang ilaw kung makatutulong, uminom ng tubig, at damhin ang suporta ng kama o sahig hanggang bumalik ang pakiramdam na narito ka ngayon. Maaari ring isulat ang mga iniisip mo bago matulog, o ibahagi ang mga ito sa taong pinagkakatiwalaan mo. Hindi mo kailangang ikuwento ang detalye kung hindi ka pa handa.

Makabubuting humingi ng tulong sa isang lisensiyadong psychologist o counselor na may karanasan sa mga tugon pagkatapos ng trauma. Dahil isang buwan na itong nakaaapekto sa biyahe at tulog mo, hindi kailangang hintayin munang lumala bago magpausap. Maaari kang magsimula sa guidance counselor ng paaralan, serbisyong pangkalusugan, o pribadong propesyonal. Maaaring tulungan ka ng therapist na unawain ang mga sintomas at gumawa ng ligtas, unti unting paraan ng pagharap. Ikaw ang may kontrol sa bilis ng pagtalakay at maaari mong sabihin kung may bahagi kang hindi pa handang ikuwento.

Sabihan din ang isang taong pinagkakatiwalaan mo tungkol sa nararanasan mo. Maaari mo siyang hilingang samahan ka sa unang maiikling biyahe o manatiling kausap mo kapag kinakabahan ka. Kung may pananakit pa sa tuhod, o hindi ito gumagaling, magpatingin din sa doktor para masuri ito. Kung mapansin mong hindi ka makakakilos sa pang araw araw, hindi ka makatulog nang halos lahat ng gabi, o lumalala ang takot, makipag ugnayan agad sa propesyonal sa kalusugan.

Posibleng humupa ang takot, bagaman magkakaiba ang bilis ng paggaling ng bawat tao. Hindi kailangang bumalik sa dating pakiramdam sa isang iglap. Ang paghingi ng suporta, pag-aalaga sa katawan, at dahan dahang pagbabalik sa mga sitwasyong ligtas ay makatutulong sa maraming tao. Maging mahinahon sa sarili habang ginagawa mo ito. Ang nangyari ay nakakatakot, pero hindi nito kailangang magtakda kung paano ka sasakay o mamumuhay sa hinaharap.