Psychologist Liwanag

🧠 Tao + Artipisyal na Katalinuhan = Pinakamahusay na Solusyon

Pagod na Bus Driver Nagtatanong Tungkol sa Stress at Pagkasunog

Kamusta. Ako si Elias, isang 50-taong-gulang na lalaki na nagtatrabaho bilang isang propesyonal na driver ng bus sa loob ng 25 taon. Sa nakalipas na dalawang taon, ramdam ko na ang aking trabaho ay naging napakabigat. Ang trapiko ay lalong lumala, at ang mga pasahero ay minsan ay napaka-istrikto o bastos. Sa bahay, ang aking asawa ay madalas na nagrereklamo tungkol sa aming mga pinansiyal na problema, at ang aking dalawang anak na nasa kolehiyo ay palaging humihingi ng suporta. Wala akong oras para sa aking sarili. Sa gabi, nahihirapan akong makatulog, at sa umaga, wala akong gana kumain. Pakiramdam ko ay parang isang makina na patuloy na tumatakbo nang walang pag-aayos. Minsan, habang nagmamaneho, bigla na lang akong napapaiyak nang walang malinaw na dahilan. Nawawalan na ako ng interes sa mga bagay na dati kong kinagigiliwan, tulad ng pagbabasa ng dyaryo o paglalakad kasama ang aking aso. Parang ang aking katawan at isipan ay tuluyan nang napagod. Ito ba ay stress lamang, o maaaring ito ay pagkasunog na? Ano ang mga praktikal na hakbang na maaari kong gawin upang mapabuti ang aking kalagayan, lalo na't ang aking trabaho ay hindi ko basta-basta maiiwan?

Liwanag

Psychologist at AI

Isang pagod na drayber ng bus na nakaramdam ng burnout, nag-iisa sa depot na may malungkot na ekspresyon.

Magandang araw, Elias. Maraming salamat sa pagbabahagi ng iyong karanasan. Ang iyong paglalarawan ng patuloy na pagod, kawalan ng interes, pagbabago sa pagtulog at gana, at biglaang pag-iyak ay mga palatandaan na lumalampas sa karaniwang stress at maaaring tumutukoy sa isang kondisyong tinatawag na burnout o pagkasunog. Ang burnout ay isang estado ng emosyonal, pisikal, at mental na pagkaubos dulot ng matagal at labis na stress, lalo na sa konteksto ng trabaho. Ito ay karaniwan sa mga propesyon na tulad ng sa iyo, na may mataas na demand at limitadong kontrol.

Dahil hindi mo basta-basta maiiwan ang iyong trabaho, mahalagang mag-focus sa mga estratehiya sa loob at labas ng trabaho upang maibalik ang iyong enerhiya. Sa trabaho, maaari mong subukang magtakda ng malinaw na hangganan sa pagitan ng oras ng trabaho at pamilya. Kapag wala ka na sa biyahe, subukang iwasan ang pag-iisip tungkol sa mga problema sa trabaho. Maaari ring makatulong ang mga simpleng diskarte sa pagpapahinga habang nagmamaneho, tulad ng pagdinig sa nakakarelaks na musika o mga audiobook, at pag-practice ng malalim na paghinga sa mga stoplight.

Sa iyong personal na buhay, ang pakikipag-usap nang bukas sa iyong pamilya tungkol sa iyong nararamdaman ay mahalaga. Maaaring hindi nila lubos na nauunawaan ang bigat ng iyong sitwasyon. Magkasamang pag-usapan ang mga priyoridad sa pananalapi upang mabawasan ang tensyon. Kahit na limitado ang oras, maglaan ng kahit maliit na oras para sa sarili ay kritikal. Maaari itong maging 15 minutong paglalakad kasama ang iyong aso o pagbabasa ng isang artikulo sa halip na buong dyaryo. Ang pagpapanatili ng kahit kaunting koneksyon sa mga dating kinagigiliwan ay makakatulong.

Ang iyong mga sintomas sa pagtulog at pagkain ay nangangailangan ng atensyon. Ipinapayo ko ang pagkonsulta sa isang doktor upang masuri ang iyong pangkalahatang kalusugan at mapatunayan na walang ibang sanhi ang mga ito. Bilang psychologist, maaari kitang tulungan sa mga pamamaraan upang pamahalaan ang stress at emosyon, tulad ng mga ehersisyo para sa mindfulness at pag-restructure ng mga negatibong pag-iisip na nagpapalala sa iyong pakiramdam. Ang paghahanap ng suporta mula sa isang propesyonal ay isang mahalagang hakbang patungo sa paggaling. Naiintindihan ko na ang lahat ng ito ay maaaring mukhang napakabigat sa ngayon, ngunit ang pagkilala sa problema, tulad ng iyong ginawa, ay ang pinakamahalagang unang hakbang.

Hindi makahanap ng sagot sa iyong tanong?
Makipag-chat kay Liwanag nang hindi nagpapakilala at libre para sa unang pag-uusap
💬 Magtanong sa Telegram