Psychologist Liwanag

Ramon, mahalaga ang iyong pagmamalasakit at pag-aalala. Ang mga pagbabagong iyong napansin sa iyong 16 na taong gulang na anak ay maaaring normal na bahagi ng pagdadalaga o maaaring senyales ng mas malalim na problema tulad ng depresyon. Ang pagiging tahimik, pag-iwas sa pamilya, pagbaba ng marka, at pagkawala ng interes sa kaibigan ay mga pagbabagong karaniwan sa mga tinedyer, ngunit ang pag-iyak nang palihim at pagtanggi na magsabi ng problema ay nagpapahiwatig na maaaring may hindi magandang nangyayari. Hindi mo masasabing normal lamang ito kung ang mga sintomas ay tumatagal ng ilang linggo at nakakagambala na sa kanyang pang-araw-araw na buhay. Ang depresyon sa mga kabataan ay maaaring magpakita ng pagkamagagalitin, pagkapagod, o pagkawala ng ganang kumain, hindi lamang kalungkutan. Bilang isang psychologist para sa mga matatanda, hindi ako maaaring mag-diagnose ng iyong anak, ngunit mapapayo ko na obserbahan kung may mga pagbabago sa kanyang pagtulog, gana, o pag-uugali na labis na nakakaabala. Kung ang iyong anak ay may mga pag-iisip ng panlabis sa sarili o kamatayan, agad na humingi ng tulong sa isang propesyonal sa kalusugan ng isip para sa mga kabataan. Huwag mag-atubiling lapitan siya nang may paggalang at pagmamahal. Ang unang hakbang ay ang paglikha ng ligtas na espasyo para sa pag-uusap. Sa halip na tanungin siya ng diretso kung may problema, subukan ang mga pahayag tulad ng 'Napansin ko na tahimik ka nitong huling linggo. Nandito ako kung kailangan mo ng kausap.' Iwasan ang mga tanong na parang interogasyon o paghatol. Makinig nang mabuti nang hindi sumasabat at ipaalam na handa kang makinig anumang oras. Kung ayaw niyang magsalita, huwag pilitin. Maaari mong sabihin na ikaw ay nag-aalala at nais mong malaman kung may maitutulong ka. Ang mga tinedyer ay madalas na nagbubukas kapag hindi nila nararamdaman na pinipilit sila. Maglaan ng oras kasama siya nang walang pressure, tulad ng sabay na panonood ng pelikula o paglalakad. Ang pagkakaroon ng regular na family routine ay nakakapagbigay ng seguridad. Makipag-ugnayan sa paaralan upang malaman kung may mga problema sa akademiko o sosyal. Kung ang mga sintomas ay tumatagal ng higit sa dalawang linggo at nakakaapekto sa kanyang paggana, kumonsulta sa isang psychologist o counselor na dalubhasa sa mga kabataan. Hindi ka nag-iisa sa pag-aalala, at ang paghingi ng propesyonal na tulong ay tanda ng pagmamahal, hindi kahinaan. Ang iyong suporta at presensya ay pinakamahalagang regalo sa kanya ngayon.