Psychologist Liwanag

Marahil ay nararamdaman mo ngayon, Marco, na ang iyong kalungkutan ay parang isang mabigat na karga na hindi mo mapag-iisa-lalo pa’t hindi mo nararamdaman na nauunawaan ka ng mga taong pinakamalapit sa iyo. Ang pakiramdam na ito ay hindi lamang tungkol sa sarili mong paghihirap, kundi pati na rin sa pagkakabigo na makipag-ugnayan nang malinaw at malalim. Ngunit may mga paraan upang mahawakan mo ang sitwasyon nang hindi nasasaktan ang damdamin ng iyong pamilya, habang patuloy kang naglalakbay tungo sa pagpapagaling.

Una, mahalagang tanggapin na ang kalungkutan ay hindi palatandaan ng kahinaan, kundi isang senyales na may mga bagay sa iyong buhay na nangangailangan ng pansin. Ito ay isang natural na tugon sa mga hamon-mula sa alinlangan sa trabaho, sa mga personal na usapin, hanggang sa pakiramdam na hindi ka nauunawaan. Subalit, ang hamon ay kung paano mo ito ipapahayag sa paraang hindi nakakasakit sa iyo at sa mga mahal mo sa buhay. Ang komunikasyon ay hindi lamang tungkol sa mga salita, kundi pati na rin sa pagkakaroon ng tamang oras, tono, at pagiging bukas sa damdamin ng iba.

Kapag nakikipag-usap ka sa iyong pamilya, subukang magsimula sa mga maliit ngunit makabuluhang hakbang. Halimbawa, sa halip na sabihin agad ang lahat ng iyong nararamdaman, maaring magsimula ka sa isang payak na pahayag tulad ng, "May mga bagay akong pinag-iisipan ngayon na medyo mabigat para sa akin, at gusto kong maintindihan niyo ako." Ang ganitong paraan ay nagbibigay-daan sa kanila na maghanda at maging bukas sa pakikinig. Huwag mong ipagpalagay na alam na nila ang iyong pinagdadaanan-madalas, ang mga taong mahal natin ay hindi alam kung paano tutulong kung hindi natin sila gabayan.

Mahalaga rin na kilalanin ang mga limitasyon ng iyong pamilya. Baka may mga miyembro na hindi sanay sa malalim na usapan, o baka mayroon ding sariling mga hamon na hindi nila kayang pag-usapan. Kung ganito ang sitwasyon, maaaring makatulong ang paghahanap ng ibang taong mapagkakatiwalaan mo-tulad ng isang kaibigan, isang espirituwal na gabay, o isang propesyonal na sikologo-upang makapagbahagi ka nang malaya. Ito ay hindi nangangahulugan na hindi mo mahal ang iyong pamilya, kundi isang paraan upang mapangalagaan mo ang iyong sarili habang naghahanap ka ng paraan upang mapabuti ang inyong relasyon.

Sa panahon ng mga usapang ito, subukang gamitin ang "ako" na mga pahayag upang maiwasan ang pagiging depensibo ng iba. Halimbawa, sa halip na sabihin, "Hindi niyo ako nauunawaan," maaari mong sabihin, "Nahihirapan akong ipaliwanag ang aking nararamdaman, at gusto kong maintindihan niyo ako." Ang ganitong paraan ay naglalagay ng pokus sa iyong damdamin, imbes na sa kanilang kakulangan. Ito ay nagpapaliit ng tsansa na maging debate ang usapan, at nagpapalaki ng tsansa na makinig sila nang may empatiya.

Bukod sa komunikasyon, mahalaga rin na alagaan mo ang iyong sarili sa mga paraang hindi nakadepende sa pag-unawa ng iba. Ang kalungkutan ay maaaring magdulot ng pag-iisip na wala kang kontrol sa iyong buhay, ngunit may mga bagay na nasa iyong kamay-tulad ng paggawa ng mga maliliit na bagay na nagdudulot sa iyo ng aliw o kahulugan. Maaaring ito ay isang bagong rutina, isang libangan na dati mong minahal, o ang simpleng paggugol ng oras sa kalikasan. Ang mga bagay na ito ay maaaring magbigay sa iyo ng pansamantalang kaluwagan at pag-asa, na makakatulong sa iyo na makaharap sa mas malalaking hamon.

Kung ang iyong kalungkutan ay nakakaapekto na sa iyong pang-araw-araw na buhay-tulad ng pagtulog, pagkain, o pagtatrabaho-maaring makatulong ang paghanap ng propesyonal na sikolohikal na suporta. Ang isang sikologo ay maaaring maging isang ligtas na espasyo para sa iyo upang maunawaan ang iyong mga damdamin, matuto ng mga estratehiya upang maharap ang mga hamon, at makahanap ng mga paraan upang makipag-ugnayan nang mas epektibo sa iyong pamilya. Hindi ito palatandaan ng kahinaan, kundi isang hakbang tungo sa pagpapalakas ng iyong sarili.

Huli, alalahanin na ang pagpapagaling ay isang proseso, hindi isang patutunguhan. May mga araw na maramdaman mong umuusad ka, at may mga araw na parang bumabalik ka sa simula. Ito ay normal. Ang mahalaga ay patuloy kang gumagawa ng mga hakbang-kahit na maliit-tungo sa pag-unawa sa iyong sarili at sa mga taong mahal mo. Ang iyong pamilya ay maaaring hindi agad maintindihan, ngunit sa pamamagitan ng patiyaga at malinaw na komunikasyon, maaari kayong magtulungan upang lumampas sa mga hamong ito.

Huwag mong kalimutang ang iyong karanasan ay may halaga. Ang iyong kalungkutan ay bahagi ng iyong kwento, ngunit hindi ito ang iyong buong kwento. May kakayahan kang baguhin ang iyong relasyon sa iyong sarili at sa iyong pamilya-isang usap, isang hakbang, isang araw sa isang panahon.