Psychologist Liwanag

Kamusta, Marco. Maraming salamat sa iyong pagtitiwala at sa pagbabahagi ng iyong karanasan. Ang iyong paghahanap upang mahanap at palalimin ang iyong sarili sa gitna ng mga pag-aalinlangan ay isang napakahalagang hakbang sa paglago ng isang tao. Ang pakiramdam na hindi ka nagpapakita ng iyong tunay na sarili, ang pag-iwas sa pagpapahayag, at ang patuloy na pagdududa sa iyong mga desisyon ay mga karaniwang sintomas ng isang kalagayan kung saan ang koneksyon sa sarili ay maaaring naging mahina. Bilang isang psychologist, nais kong bigyan ka ng ilang gabay na maaaring makatulong sa iyong paglalakbay.

Ang unang hakbang ay ang pagkilala at pagtanggap sa iyong kasalukuyang emosyonal na estado. Minsan, sinusubukan nating labanan o itago ang ating mga pagdududa at takot, na nagdudulot ng higit na tensyon. Sa halip, subukang obserbahan ang mga damdaming ito nang walang paghatol. Tanungin ang iyong sarili, "Ano ba talaga ang kinatatakutan ko sa pagpapahayag ng aking saloobin?" o "Saan nagmumula ang pag-aalinlangan na ito sa aking mga desisyon?" Ang paggawa ng isang simpleng journal ng iyong mga saloobin at damdamin araw-araw ay maaaring maging isang malakas na kasangkapan. Dito, maaari mong malayang isulat ang lahat ng iyong nararamdaman at iniisip nang walang takot na mahusgahan. Makakatulong ito upang makilala mo ang mga pattern sa iyong pag-iisip at emosyon, na siyang pundasyon ng self-awareness.

Upang direktang harapin ang iyong pakiramdam na hindi nagpapakita ng tunay na sarili, maaari mong subukan ang maliit at ligtas na mga pagsasanay sa pagpapahayag ng sarili. Magsimula sa mga sitwasyon o sa mga taong pinagkakatiwalaan mo nang husto. Halimbawa, kung mayroon kang opinyon sa isang bagay na hindi gaanong mahalaga, subukang ipahayag ito nang malinaw at mahinahon. Ang layunin dito ay hindi ang resulta ng pag-uusap, kundi ang karanasan ng pagiging tapat sa iyong sariling pananaw. Sa bawat matagumpay na pagsubok, unti-unting lalakas ang iyong tiwala sa sarili. Kasabay nito, mahalaga ang pag-aaral na makinig sa iyong katawan at intuwisyon. Madalas, ang ating katawan ay unang nagbibigay ng signal kung tayo ay komportable o hindi sa isang sitwasyon. Kapag nagdadalawang-isip ka, sandaling huminto at tanungin ang iyong sarili, "Ano ba talaga ang nararamdaman ng aking puso o tiyan tungkol dito?"

Ang pagbuo ng emotional resilience, o katatagan ng damdamin, ay nangangailangan ng parehong panloob at panlabas na pagsasanay. Sa panloob na aspeto, isaalang-alang ang pagsasagawa ng mindfulness o pagmumuni-muni. Ang mga gawaing ito ay tumutulong upang manatili sa kasalukuyang sandali at bawasan ang pag-overthink. Hindi ito nangangahulugan ng pag-alis ng mga pagdududa, kundi ng pagpapahintulot sa kanila na dumaan nang hindi kinokontrol ang iyong buong pag-iisip. Sa panlabas na aspeto, maaari mong aktibong humanap ng mga karanasan na nagpapalabas ng iyong tunay na interes at hilig. Minsan, nawawala tayo sa ating sarili dahil sa pang-araw-araw na gawain at inaasahan ng lipunan. Subukang balikan ang mga bagay na ikaw ay tunay na nae-enjoy o curious about, kahit na ito ay isang simpleng libangan o paksa. Ang paglalaan ng oras para sa mga aktibidad na ito ay nagpapaalala sa iyo kung sino ka sa labas ng iyong mga tungkulin at takot.

Sa wakas, tandaan na ang paghahanap ng sarili ay isang patuloy na proseso, hindi isang destinasyon. Ang bawat pag-aalinlangan at paghihirap ay bahagi ng paglalakbay upang makilala ang iyong sarili nang mas malalim. Huwag madaliin ang iyong sarili. Ang katapatan sa iyong nararamdaman ngayon, kahit na ito ay pagdududa o takot, ay isang anyo ng pagpapakita ng iyong tunay na sarili. Habang pinapalakas mo ang iyong self-awareness sa pamamagitan ng pagmamasid at pagsusulat, at habang sinasanay mo ang iyong emotional resilience sa pamamagitan ng maliliit na hakbang at pagiging present, unti-unti mong mababawi ang tiwala sa iyong sariling boses at desisyon. Nawa'y maging magaan ang iyong paglalakbay.