Psychologist Liwanag

Ang iyong karanasan ay isang mahalagang hakbang sa pag-unawa sa sarili. Ang dysmorphophobia ay isang seryosong isyu na karaniwang nauugnay sa labis na pag-aalala sa hitsura, ngunit bilang isang psychologist para sa mga nasa hustong gulang, nais kong bigyang-diin na may pag-asa at mga paraan upang mabawi ang tiwala sa sarili. Hindi kita bibigyan ng diagnosis o medikal na payo, ngunit maaari nating talakayin ang mga estratehiya batay sa sikolohikal na pananaw.

Una, kilalanin na ang iyong nararamdaman ay valid at karaniwan sa mga taong nakaranas ng traumatikong pangyayari sa publiko. Ang pageant ay maaaring nag-trigger ng isang mekanismo ng labis na pagbabantay sa sarili, kung saan ang utak ay nagiging hypersensitive sa mga potensyal na banta sa social evaluation. Ang pag-iwas sa mga tao at paggamit ng filter ay mga paraan ng pagprotekta sa sarili, ngunit sa katagalan, ito ay nagpapalakas ng takot. Ang unang hakbang ay ang pagmamasid sa iyong mga iniisip nang walang paghatol. Sa halip na sabihin na 'may mali sa akin,' subukang sabihin na 'may iniisip akong mali, ngunit ito ay isang iniisip lamang, hindi katotohanan.' Ito ay tinatawag na cognitive defusion, isang teknik mula sa acceptance and commitment therapy.

Pangalawa, hamunin ang mga iniisip na nagpapalala ng iyong pagkabalisa. Kapag napansin mong sinusuri mo ang iyong ilong o mata sa salamin, itanong sa sarili: 'Ano ang ebidensya na ito ay depekto? Gaano kadalas akong tumitingin sa ibang tao at hinuhusgahan sila nang ganoon katindi?' Kadalasan, ang ating pansin sa sarili ay labis na pinalaki. Maaari kang magtala ng mga pagkakataon kung kailan hindi napansin ng iba ang iyong hitsura, o kung kailan sila nagbigay ng positibong komento. Ito ay hindi upang ipagkaila ang iyong nararamdaman, kundi upang palitan ang negatibong lente ng mas balanseng pananaw.

Pangatlo, unti-unting harapin ang mga sitwasyong kinatatakutan mo. Ang pag-iwas ay nagpapanatili ng takot, kaya ang exposure therapy ay makakatulong. Simulan sa maliit na hakbang: halimbawa, sumali sa isang video call nang walang filter sa loob ng limang minuto, o maglakad sa isang pampublikong lugar nang hindi tumitingin sa salamin. Habang ginagawa mo ito, tanggapin na ang pagkabalisa ay maaaring sumipa, ngunit hindi ito mapanganib at bababa rin. Huwag pilitin ang sarili nang sobra; ang layunin ay hindi mawala ang takot agad, kundi matutunan na kaya mong kumilos kahit may takot.

Pang-apat, buuin muli ang iyong pagkakakilanlan na hiwalay sa iyong hitsura. Ang pageant ay isang makitid na kahulugan ng halaga. Ano pa ang mga bagay na mahalaga sa iyo? Ang iyong kabaitan, talino, kakayahan sa trabaho, o relasyon sa pamilya? Maglaan ng oras sa mga gawaing nagpapalakas ng iyong kompetensya at koneksyon sa iba, tulad ng volunteer work, hobby, o pagsusulat. Ang tiwala sa sarili ay hindi lamang tungkol sa pisikal na anyo; ito ay tungkol sa pakiramdam na may halaga ka bilang tao.

Panglima, isaalang-alang ang propesyonal na tulong. Bagaman hindi ako psychiatrist, ang cognitive-behavioral therapy o exposure and response prevention ay epektibo para sa dysmorphophobia. Ang isang lisensyadong psychologist o therapist ay makakatulong sa iyo na mag-navigate ng mas malalim na isyu, lalo na kung ang pag-iisolate ay nakakaapekto na sa iyong pang-araw-araw na buhay. Huwag mahiya na humingi ng tulong; ito ay tanda ng lakas, hindi kahinaan.

Pang-anim, paalalahanan ang sarili na ang pagtanggap sa sarili ay proseso, hindi destinasyon. May mga araw na mas mahirap, may mga araw na mas madali. Ang mahalaga ay ang patuloy na pagsisikap na maging mabait sa sarili. Kapag naramdaman mong gusto mong mag-isolate, subukang abutin ang isang pinagkakatiwalaang kaibigan o miyembro ng pamilya. Ang koneksyon sa iba ay isang malakas na panlaban sa kahihiyan.

Sa huli, ang paglalakbay mula sa dysmorphophobia patungo sa tiwala sa sarili ay hindi tungkol sa pagiging perpekto, kundi sa pagiging buo. Hindi mo kailangang maging 'kagandahan' ayon sa pamantayan ng iba para maging mahalaga. Ang iyong halaga ay likas at hindi nababago ng anumang pageant o komento. Magpatuloy sa maliit na hakbang, humingi ng suporta, at tandaan na ikaw ay hindi nag-iisa.