Psychologist at AI
Mahalaga na malaman mo, Maya, na ang iyong nararanasan ay normal na reaksyon sa isang hindi normal at nakakatakot na pangyayari. Ang trauma pagkatapos ng malubhang aksidente ay maaaring magdulot ng matinding takot, pag-iwas, at paulit-ulit na pagbalik ng alaala. Dahil hindi ka psychiatrist, ang payo ko ay nakatuon sa sikolohikal na suporta at mga estratehiya sa pagharap.
Ang isang mahalagang hakbang ay ang paghingi ng propesyonal na tulong mula sa isang therapist na dalubhasa sa trauma, tulad ng isang gumagamit ng Cognitive Behavioral Therapy (CBT) o Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR). Ang mga terapiyang ito ay partikular na epektibo sa pagtulong sa pagproseso ng mga alaala ng aksidente at pagbabawas ng emosyonal na singil ng mga ito.
Para sa mga sintomas sa pang-araw-araw, maaari mong subukan ang mga diskarte sa grounding at mindfulness. Kapag nadarama ang panic, ituon ang atensyon sa iyong paghinga o sa mga pisikal na sensasyon sa kasalukuyan, tulad ng pagdama sa upuan sa ilalim mo o pagdinig sa mga tunog sa paligid na hindi nagbabanta. Maaari ring makatulong ang unti-unting pagkakalantad (gradual exposure) sa mga sitwasyong nauugnay sa sasakyan. Magsimula sa pag-upo sa isang nakatigil na sasakyan, pagkatapos ay maikling biyahe kasama ang isang mapagkakatiwalaang driver, hanggang sa unti-unting madagdagan ang oras at distansya.
Ang pagsasagawa ng mga nakakarelaks na gawain bago matulog, tulad ng pagbabasa o pakikinig sa mahinang musika, ay maaaring makatulong sa pagtulog. Mahalaga rin ang pagpapanatili ng isang regular na iskedyul at pagbabalik sa mga dating kinahihiligan nang dahan-dahan. Huwag pilitin ang iyong sarili, ngunit hikayatin ang maliliit na hakbang pabalik sa iyong mga gawain.
Ang suporta ng pamilya at mga kaibigan ay napakahalaga. Makipag-usap sa mga taong pinagkakatiwalaan mo tungkol sa iyong nararamdaman. Ang pag-iisa sa mga damdamin ay maaaring magpalala ng trauma. Tandaan, ang paggaling mula sa trauma ay isang proseso at nangangailangan ng pasensya sa sarili. Ang iyong mga reaksyon ay hindi palatandaan ng kahinaan, kundi isang natural na tugon sa isang napakalaking pangyayari.