Psychologist Liwanag

Kai, una sa lahat, mahalagang kilalanin mo na ang iyong karanasan ay hindi ka lamang nag-iisa. Marami ang nakakaranas ng performance anxiety at body image struggles sa mga sandaling intimate, at hindi ito simpleng ‘kakaiba’ o ‘maliliit na bagay’ na madaling malampasan. Ang iyong pakiramdam ay valid, at ang pagkilala rito ay unang hakbang patungo sa pagbabago. Ang tunay na hamon ay hindi ang iyong katawan kundi ang paraang nakikipag-usap mo sa iyong sarili-ang mga tinig sa isip na patuloy na nagpapalabo sa iyong tiwala sa sarili at sa iyong kakayahang maging present sa mga momentong ito.

Ang body image issues ay hindi lamang tungkol sa itsura kundi sa paglalarawan mo sa iyong sarili batay sa mga panlabas na pamantayan-mga larawan sa social media, mga inideal na katawan, o mga komento na nakarinig ka noon (o iniisip mong narinig). Ang mga ito ay nagsisilbing ‘salamin’ na hindi nagpapakita ng katotohanan kundi ng iyong panloob na kritiko, isang bahagi ng iyong isipan na nag-iisip na proteksyon ang pagiging kritikal-subalit sa totoo lang, ito ay nagpapalala lamang ng iyong pagkabalisa. Kaya’t ang unang gawain ay baguhin ang iyong relasyon sa iyong sariling katawan. Hindi ito nangangahulugang biglang magmahal ka sa lahat ng imperfections mo, ngunit simulan mong tratuhin ito nang may respeto at neutralidad-naisip mo ba na ang iyong mga kamay, halimbawa, ay gumagawa ng maraming bagay para sa’yo araw-araw? Ang iyong tiyan, kahit hindi flat, ay nagdadala ng iyong buhay at ng mga karanasang nagpapakilala sa’yo bilang tao? Ang mga stretch mark ay mga tanda ng iyong paglaki at pagbabago. Ang mga ito ay hindi mga depekto kundi mga ebidensya ng iyong pag-iral.

Ngayon, tungkol sa mga sandaling intimate, ang iyong performance anxiety ay hindi lamang tungkol sa pisikal na aspeto kundi sa takot na hindi ka ‘sapat’-isang takot na nagmumula sa pagiging kritikal sa sarili. Kapag nasa ganitong sitwasyon ka, subukan mong ibalik ang iyong atensyon sa kasalukuyan sa pamamagitan ng mga sensory grounding techniques. Halimbawa, tuon ang iyong pansin sa hawak ng iyong partner-ang init ng kanilang balat, ang tunog ng kanilang hininga, ang lasa ng kanilang halik. Ang mga ito ay mga anchor na makakatulong sa’yo na lumabas sa iyong ulo at bumalik sa iyong katawan. Kapag napapansin mong nag-iisip ka na naman ng mga negatibong bagay, tanggapin mo ito nang walang paghatol: ‘Ah, narito na naman ang aking isipan. Pero hindi ito ang totoo. Ngayon, babalik ako sa sandaling ito.’ Ang pagsasanay ng mindfulness-ang pagiging present sa ngayon-ay isang kasanayan na kailangan ng oras, ngunit ito ay makakatulong sa’yo na maibsan ang pag-ooverthink.

Mahalaga rin na harapin ang iyong panloob na dialogo. Kapag narinig mo ang tinig na nagsasabi, ‘Bakit ka pa aasahan niyang maging kaakit-akit?’ sagutin ito nang may katapatan: ‘Kasi ako ay tao, at ang aking katawan ay may karapatan na maramdaman at mahalin-hindi dahil sa itsura kundi dahil ito ang aking tahanan. Ang aking partner ay nasa aking tabi hindi dahil sa aking perpektong anyo kundi dahil sa aking pagkatao.’ Subukan mong isulat ang mga positibong afirmasyon na personal at totoo para sa’yo, halimbawa: ‘Ako ay karapat-dapat sa kaligayahan at koneksyon. Ang aking katawan ay may kakayahan na magbigay at tumanggap ng kasiyahan.’ Ulitin ang mga ito sa iyong isipan, lalo na bago at habang nasa mga intimate na sandali ka. Maaari mo ring gawing ritwal ang pagtingin sa salamin nang may kabaitan: sa halip na hanapin ang mga ‘imperfections,’ hanapin ang mga bagay na nagpapakita ng iyong buhay-ang ngiti sa iyong mga labi, ang liwanag sa iyong mga mata, ang lakas ng iyong mga braso.

Isang malaking hamon din ang pagiging passive sa mga sandaling intimate. Kapag nagiging observer ka lamang, nagiging tagamasid ng iyong sariling ‘performance,’ nawawala ang espontaneidad at koneksyon. Subukan mong mag-initiate ng maliit na paraan-halimbawa, hawakan ang iyong partner sa paraang komportable para sa’yo, o sabihin ang mga bagay na gusto mong gawin. Ang pagiging aktibo, kahit sa simpleng paraan, ay makakatulong sa’yo na makaramdam ng kontrol at katiyakan. Kapag nag-aalala ka tungkol sa itsura mo, isipin na ang iyong partner ay nasa tabi mo dahil gusto nila ang iyong buong pagkatao, hindi lamang ang iyong pisikal na anyo. Kung mayroon kang tiwala sa kanila, maaari mo ring ibahagi ang iyong mga insecurities nang dahan-dahan. Hindi ito tungkol sa paghahanap ng seguridad sa kanila, ngunit sa pagpapakita ng iyong tunay na sarili-isang bagay na maaaring magpalalim pa ng inyong koneksyon.

Huling punto, isipin na ang intimacy ay hindi tungkol sa perpeksyon kundi sa koneksyon. Ang mga pinakamagagandang sandali ay madalas hindi perpekto-may mga pagkabigla, tawa, at kahit mga pagkakamali. Ang tunay na kaligayahan ay nasa pagtanggap na ang iyong katawan, kasama ang lahat ng ‘imperfections’ nito, ay sapat na-hindi lamang para sa iyong partner kundi lalo na para sa iyong sarili. Ang paglalakbay na ito ay hindi tungkol sa pagiging ‘perpekto’ kundi sa pagiging present, bukas, at handang tanggapin ang iyong sarili sa buong anyo mo.

Simulan mo sa maliit. Sa bawat araw, maghanap ng isang bagay sa iyong katawan na iyong mapapasarapang tanggapin. Sa bawat intimate na sandali, pumili kang maging kasalukuyan kahit sa loob ng ilang segundo. Sa bawat negatibong isip, sagutin ito ng kabaitan. Ang pagbabago ay darating hindi sa isang iglap kundi sa patuloy na pagsasanay ng pagmamahal sa sarili-isang hakbang sa isang paglalayag.