Psychologist Liwanag

Magandang araw, Miguel. Bilang isang psychologist na nakatuon sa mga matatanda, mahalagang linawin na ang aking ekspertisya ay para sa edad 18 pataas. Gayunpaman, batay sa iyong paglalarawan ng isang kaso na tumatak sa iyo, maaari kong ibahagi ang ilang pangkalahatang prinsipyo na maaaring maging kapaki-pakinabang sa paggabay sa mga magulang. Ang pangunahing layunin ay ang pagbibigay ng ligtas na espasyo para sa pagpapahayag ng damdamin ng bata. Dapat iparamdam sa bata na siya ay pinakikinggan at pinaniniwalaan nang walang paghusga. Mahalaga ang pagpapatibay ng kanyang nararamdaman at pag-iwas sa pagbabawal ng mga emosyon tulad ng takot o galit.

Sa pakikipag-ugnayan sa paaralan, maaaring hikayatin ang magulang na humiling ng isang pormal na pulong sa guro, guidance counselor, at principal. Dapat dalhin sa pulong na ito ang mga konkretong obserbasyon tungkol sa pagbabago sa pag-uugali ng bata at, kung maaari, ang mga tiyak na insidente na isiniwalat ng bata. Mahalaga ang pagbuo ng isang plano sa pag-iwas at pagtugon sa pang-aapi kasama ang paaralan, na may malinaw na mga hakbang at follow-up. Iwasan ang direktang pagkokonfront sa mga magulang ng mga nang-aapi nang walang pangalawang party.

Para sa emosyonal na suporta, tulungan ang magulang na magtabi ng regular at tahimik na oras para makipag-ugnayan sa anak. Maaaring sa pamamagitan ng paglalaro, pagguhit, o simpleng pag-upo nang magkasama. Ang paghahanap ng mga aktibidad labas ng paaralan na nagpapalakas ng kumpiyansa ng bata, tulad ng sports, sining, o musika, ay makakatulong sa kanyang pagpapahalaga sa sarili. Kung ang mga sintomas tulad ng pag-iwas sa paaralan o somatic complaints (tulad ng sakit ng ulo) ay nagpapatuloy, ang paghahanap ng propesyonal na tulong mula sa isang child psychologist o counselor ay isang mahalagang hakbang. Paalalahanan ang magulang na ang prosesong ito ay nangangailangan ng pasensya at pagiging pare-pareho.