Psychologist Liwanag

Unang-una, nais kong sabihin na ang iyong nararamdaman ay lubos na normal at makatwiran bilang reaksyon sa mga napakabigat na pangyayaring iyong nasaksihan. Ang trauma ay hindi palatandaan ng kahinaan, kundi isang natural na tugon ng isip at katawan sa labis na pagkapagod at pangamba. Bilang isang nurse, maaaring may pakiramdam ka na kailangan mong maging matatag para sa iba, ngunit mahalagang kilalanin at pangalagaan muna ang iyong sariling kalusugan. Ang pagtulong sa sarili ay hindi makasarili; ito ang pundasyon upang mapanatili ang iyong kakayahang tumulong sa iba nang pangmatagalan.

Isang mahalagang hakbang ay ang paghingi ng propesyonal na suporta mula sa isang therapist, lalo na sa isang dalubhasa sa trauma. Maaari nilang tulungan kang iproseso ang mga alaala at damdamin sa isang ligtas na kapaligiran. Ang mga diskarte tulad ng Cognitive Behavioral Therapy (CBT) o Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) ay partikular na epektibo para sa trauma. Habang hindi ka psychiatrist, bilang psychologist, maaari kitang gabayan sa mga prosesong sikolohikal at emosyonal na ito. Mahalaga rin na kumonekta sa isang support group ng mga kapwa healthcare worker o volunteer na may magkatulad na karanasan. Makakatulong ito upang maramdaman mong hindi ka nag-iisa.

Sa pang-araw-araw na pamumuhay, mahalaga ang pagtatatag ng mga hangganan (boundaries) sa iyong pagtulong. Maaaring kailanganin mong pansamantalang iwasan ang mga sitwasyong nagpapaalala sa trauma, tulad ng panonood ng balita tungkol sa kalamidad, hanggang sa mas maging matatag ka. Sa iyong trabaho, maaari kang makipag-usap sa iyong superbisor tungkol sa pansamantalang pag-iwas sa mga high-stress na emergency cases kung posible, o paghahanap ng mga paraan upang ma-manage ang iyong reaksyon sa mga biglaang ingay. Ang pag-aaral ng mga diskarte sa grounding at paghinga (breathing techniques) sa sandali ng panic attack ay makakatulong upang maibsan ang mga sintomas.

Huwag madaliin ang sarili. Ang paggaling mula sa trauma ay isang proseso, hindi isang patutunguhan. Ang iyong hangaring magpatuloy sa pagtulong sa iba ay isang magandang motibasyon, ngunit kailangan itong balansehin sa pag-unawa sa iyong kasalukuyang kapasidad. Sa paglipas ng panahon, sa tulong ng tamang suporta at mga estratehiya, maaari mong mabawi ang iyong katatagan at posibleng bumalik sa pagtulong sa paraang mas napapanatag at napoprotektahan ang iyong kalusugan.