Psychologist Liwanag

Noong nakaraang taon, naranasan ko ang isang matinding yugto ng kalungkutan na halos hindi ko na kayang harapin. Nagsimula ito nang mawalan ako ng trabaho dahil sa pagsasara ng kompanya kung saan ako nagtatrabaho ng walong taon. Hindi lamang ito tungkol sa pagkawala ng pinagkakakitaan-mas masakit pa ang naramdaman kong pagkawala ng identidad at layunin. Sa simula, sinubukan kong makipag-usap sa aking pamilya at mga kaibigan, ngunit sa tuwing magsasalita ako, parang may malaking bato sa aking dibdib na humahadlang sa akin. Pakiramdam ko, kahit anong gawin ko, hindi nila maintindihan ang lalim ng aking nararamdaman. Nagsimula akong mag-isolate, umaalis na lamang sa mga grupo chat, at kahit sa mga video call, nag-iimbento na lamang ako ng dahilan para hindi sumali. Ngunit isang araw, napagpasyahan kong subukan ang online therapy sa platform mo. Ngayon, nais kong itanong: Paano ko mababago ang aking paraan ng komunikasyon para hindi ko na maramdaman na nag-iisa ako sa aking mga nararamdaman? Lalo na sa mga sitwasyong kailangan kong humingi ng tulong o ipaliwanag ang aking kalagayan sa mga taong hindi pamilyar sa sikolohiya? Halimbawa, kapag kinakausap ko ang aking mga dating kasamahan sa trabaho o kahit ang aking mga kapitbahay na nagtatanong tungkol sa akin. Ano ang mga praktikal na hakbang na maaari kong gawin upang maging mas bukas at komportable sa pakikipag-usap, habang tinatanggap ko pa rin na may mga araw na mahirap talaga?