Psychologist Liwanag

Kai, mahalagang unawain mo na ang tahimik na pagdurusa ng iyong asawa ay hindi palaging nakikita sa mga salita, kundi sa mga pagbabago sa kanyang kilos, ugali, at pisikal na reaksyon. Ang mga palatandaang napansin mo-tulad ng biglaang pag-iwas sa pisikal na pagmamahal, pagkagising nang bigla-bigla, at ang panginginig ng mga kamay-ay mga senyales na maaaring may malalim na emosyonal o sikolohikal na bigat na kanyang kinakargahan. Hindi ito palaging nangangahulugan ng isang malubhang kondisyon, ngunit ito ay mga tanda na siya ay nasa isang estado ng pagkapagod na hindi lamang pisikal kundi pati na rin emosyonal.

Ang unang hakbang ay ang paglikha ng isang ligtas na espasyo para sa kanya-isang kapatagan kung saan siya ay makadama ng tiwala na hindi siya huhusgahan o pipilitan. Huwag mong simulan ang usapan sa paraang parang ikaw ay naghahanap ng sagot. Sa halip, magsimula sa mga maliit na hakbang ng pagmamalasakit na hindi direktang nagtatanong. Halimbawa, sa halip na itanong kung 'Okay ka lang ba?', maaari mong sabihin, 'Napapansin kong medyo abala ka ngayon. Gusto mo ba ng tulong sa anumang bagay, kahit na manlang ang paghahanda ng kape mo sa umaga?' Ang mga ganitong pahayag ay nagpapakita ng suporta nang hindi naglalagay ng presyon sa kanya na magsalita agad.

Kapag ang iyong asawa ay nagpapakita ng mga palatandang tulad ng pagkagising nang bigla-bigla o panginginig, maaaring ito ay mga pisikal na manifestasyon ng stress o anxiety na dulot ng kanyang trabaho o iba pang hindi nasasagot na alalahanin. Ang mga ganitong reaksyon ay maaaring magpahiwatig na siya ay nasa estado ng hyperarousal, isang kondisyon kung saan ang katawan ay palaging nasa mode ng 'laban o tumakbo' dahil sa patuloy na stress. Sa ganitong sitwasyon, ang kanyang pangangailangan ay hindi lamang ang pisikal na pahinga kundi pati na rin ang emosyonal na kalmado. Maaari mong subukang mag-alok ng mga bagay na maaaring makatulong sa kanyang katawan na bumalik sa isang estado ng kapayapaan, tulad ng pagluluto ng kanyang paboritong pagkain, pag-aanyaya sa kanya ng isang maikling lakad sa labas, o simpleng pag-upo sa tabi niya nang tahimik habang siya ay nagtatrabaho.

Ang isa sa mga pinakamahirap na bagay sa ganitong sitwasyon ay ang pagbalanse ng pagiging mapagmalasakit at pagbibigay ng espasyo. Maaaring maging isang delikadong linya ang pagitan ng pagiging suportado at pagiging mapilit. Upang maiwasan ang pagdama niya na ikaw ay clingy o mapagdemanda, mahalagang respetuhin ang kanyang mga hangganan. Kung sinabi niyang pagod siya, tanggapin ito nang walang pagtatanong pa. Ipakita sa kanya na naririto ka, ngunit hindi mo siya pipilitin na magbahagi kung hindi pa siya handa. Maaari mong gamitin ang mga non-verbal na paraan ng pakikipag-ugnayan, tulad ng paghawak sa kanyang kamay nang maikli, o ang paglalagay ng isang mainit na tasa ng tsokolate sa kanyang mesa. Ang mga maliit na bagay na ito ay maaaring magpahiwatig ng iyong presensya at suporta nang hindi naglalagay ng anumang pressure sa kanya.

Kung ang iyong hinala ay may kinalaman sa kanyang trabaho, maaari mong simulan ang usapan sa paraang hindi direktang nagtuturo sa kanya kung ano ang dapat niya gawin. Halimbawa, maaari mong ibahagi ang isang kuwento tungkol sa isang kaibigan o kamag-anak na nagdaan sa katulad na sitwasyon at kung paano nila ito nahawakan. Maaari mong sabihin, 'Nabalitaan ko kasi ang kuya mo, no’ng nasa ganitong trabaho siya, napagod din siya nang sobra. Sinabi niya na nakatulong sa kanya ang paggawa ng mga maliit na bagay para sa sarili niya, tulad ng paglalakad-lakad tuwing umaga.' Ang ganitong diskarte ay nagbibigay sa kanya ng ideya na ikaw ay nagmamasid at nagmamalasakit, ngunit hindi mo siya direktang sinasabihan kung ano ang dapat niya gawin. Ito ay nagpapahintulot sa kanya na mag-isip at magdesisyon para sa sarili niya nang hindi niya nadarama ang presyon.

Mahalaga rin na alagaan mo ang iyong sariling emosyonal na kalusugan habang sinusubukang tulungan ang iyong asawa. Ang pagiging mapagmalasakit sa isang taong nasa ganitong kalagayan ay maaaring maging nakakapagod at nakakalito. Maaari kang magkaroon ng mga damdaming tulad ng pagkabigo, pag-aalala, o kahit poot kung pakiramdam mo ay hindi ka pinapansin o iniiwasan. Alalahanin na ang mga damdaming ito ay normal, at mahalagang magkaroon ka ng iyong sariling sistema ng suporta-mga kaibigan, pamilya, o isang propesyonal na maaari mong makausap tungkol sa iyong mga nararamdaman. Hindi mo matutulungan ang iyong asawa nang mabuti kung ikaw din ay nasisiraan ng balanse.

Kung patuloy ang mga palatandaang ito at nadarama mong lumalala ang sitwasyon, maaaring oras na upang maghanap ng propesyonal na tulong. Maaari kang magmungkahi na magkaroon kayo ng magkasamang sesyon sa isang psychologist-hindi bilang isang paraan upang ayusin siya, kundi bilang isang paraan upang magkaroon kayo ng isang neutral na espasyo kung saan maaaring malaman ng inyong dalawa kung paano mas mapapalapit sa isa’t isa sa panahong ito. Ipaliwanag mo ito sa paraang hindi niya nadarama na ikaw ay naghahanap ng solusyon para sa kanya, kundi isang paraan upang mapag-usapan ninyo ang inyong relasyon at kung paano ninyo ito mapapalakas. Maaari mong sabihin, 'Gusto ko sanang makipag-usap tayo sa isang psychologist, hindi dahil may problema tayo, kundi dahil gusto kong maintindihan natin nang mas mabuti kung paano tayo makakatulong sa isa’t isa sa mga panahong ito.'

Huling-huli, ang pinakamahalaga ay ang pagiging matiyaga at mapagpaumanhin. Ang mga taong nasa ganitong kalagayan ay karaniwang nagdadaan sa isang proseso ng pagtanggap at pag-unawa sa kanilang sariling nararamdaman. Maaaring magtagal bago sila handang magsalita o humingi ng tulong. Ang iyong papel ay maging isang matatag na presensya-isang ilaw na hindi kumikiling, hindi nagmumura, at hindi nagmamadali. Sa paglipas ng panahon, ang iyong patuloy na pagmamalasakit ay maaaring maging daan upang siya ay makadama ng ligtas na lumapit sa iyo at ibahagi ang kanyang mga dinadala.