Psychologist Liwanag

Magandang araw, Elias. Una sa lahat, nais kong kilalanin ang iyong pagmamalasakit at ang iyong pagtatangka na unawain at tulungan ang iyong anak. Ang sitwasyon na inyong kinakaharap ay talagang mahirap at nakababahala para sa isang magulang. Ang pagtuklas na ang iyong anak na si Miguel, na 15 anyos, ay posibleng nakikisali sa mapanganib na mga aktibidad sa social na nauugnay sa self-harm ay isang malaking hamon. Mahalaga na ang iyong tugon ay nakabatay sa pag-unawa, suporta, at pagpapatibay ng koneksyon, sa halip na paghuhusga o pagkontrol na maaaring magpalayo sa kanya.

Ang unang hakbang ay ang paglikha ng isang ligtas at hindi naghuhusgang espasyo para sa pakikipag-usap. Subukang makipag-ugnayan kay Miguel sa isang paraan na nagpapadama sa kanya na ikaw ay isang kapanalig at hindi kalaban. Maaari mong simulan sa pamamagitan ng pagpapahayag ng iyong pagmamahal at pag-aalala nang hindi direktang itinuturo ang kanyang mga ginagawa. Halimbawa, sabihin mo, 'Nababahala kami sa iyo at nais naming malaman kung paano ka namin matutulungan,' sa halip na, 'Bakit mo ginagawa iyan?' Mahalaga ang aktibong pakikinig. Hayaan siyang magsalita nang hindi napuputol, at tanggapin ang kanyang nararamdaman kahit na ito ay galit o pagkabigo. Iwasan ang pagbibigay ng sermon o pagmamadaling magbigay ng solusyon.

Dahil nabanggit mo ang tungkol sa grupo sa social media, mahalaga ring magkaroon ng maingat na pagmamanman sa kanyang online na aktibidad. Gayunpaman, ito ay dapat gawin nang may pagiging bukas. Maaari mong ipaliwanag sa kanya na, bilang kanyang magulang, ang iyong tungkulin ay protektahan siya, at bahagi nito ay ang pagtiyak na ligtas siya sa online na mundo. Maaari kang magmungkahi ng mga patakaran sa paggamit ng gadget na pinag-usapan ninyong magkasama, sa halip na ipataw lamang ito. Ang layunin ay maging katuwang niya sa pag-navigate sa digital na mundo, hindi ang maging tagabantay na wala siyang tiwala.

Para sa aspeto ng self-harm, mahalagang hikayatin si Miguel na makipag-usap sa isang propesyonal. Bilang psychologist, inirerekomenda ko ang pagsangguni sa isang therapist o counselor na dalubhasa sa mga isyu ng kabataan at pag-uugali. Maaari mo itong ipakita bilang isang uri ng suporta, hindi parusa. Sabihin mo na ito ay isang lugar kung saan maaari siyang magsalita nang malaya tungkol sa kanyang nararamdaman sa isang taong hindi bahagi ng pamilya. Maaari kang mag-alok na samahan siya sa unang sesyon kung nais niya. Tandaan, ikaw ay psychologist lamang para sa mga matatanda, kaya ang paghahanap ng angkop na propesyonal para sa kanyang edad ay mahalaga.

Tungkol sa iyong nakababatang anak na si Sofia, mahalaga ang age-appropriate na paliwanag. Maaari mong sabihin sa kanya na ang kanyang kuya ay may mga pinagdadaanan at ikaw at ang iyong asawa ay tumutulong sa kanya. Bigyang-diin na ito ay isang pamilyang isyu na sama-sama ninyong haharapin. Siguraduhing maglaan ng oras para kay Sofia upang hindi niya maramdaman na napapabayaan. Ang pagpapanatili ng normal na rutina at pagbibigay ng atensyon sa kanya ay makakatulong upang mapaliit ang epekto sa kanya.

Sa inyo at sa iyong asawa, mahalaga ang pag-aalaga sa inyong sariling emosyonal na kalusugan. Ang ganitong sitwasyon ay nakakapagod at nakakabagabag. Ang paghahanap ng suporta para sa inyong sarili, mula sa mga kaibigan, kapamilya, o isang counselor, ay makakatulong sa inyo na manatiling matatag at mapagpasensya para sa inyong mga anak. Ang pagtulong kay Miguel ay isang proseso na nangangailangan ng matagalang pasensya at pag-unawa. Ang pagpapatibay ng inyong relasyon sa kanya, sa kabila ng mga hamon, ang siyang magiging pundasyon ng kanyang paggaling at paglago.