Psychologist Liwanag

Magandang hapon, Ligaya. Unang-una, ang nararanasan mo-pagod na parang walang dahilan, pagkawala ng sigasig sa mga dating interes, pagbabago sa gana sa pagkain, hirap sa pagtulog, at pagbabaw ng interes sa pakikipag-relasyon-ay malalapit na sintomas na maraming tao ang nakakatagpo kapag sila ay nahaharap sa matinding stress, pagkabigo, o malalim na emosyonal na pagod. Ang malaking alitan at ang hindi inaasahang pagkatalo sa promosyon ay maaaring nagdulot ng matinding pagkabigla at pag-alala tungkol sa pagkakakilanlan at halaga mo sa trabaho, at ang mga damdaming iyon ay maaaring kumalat at humadlang sa iba pang bahagi ng buhay mo, kaya parang nawalan ng kulay ang lahat.

Ang unang bagay na mahalagang tandaan ay hindi ka nag-iisa at hindi kailangan ng agarang hatol na may malubhang sakit. Sa maraming pagkakataon, ang ganyang pagbabago sa gana, interes, enerhiya, at tulog ay reaktibo sa isang mahirap na pangyayari. Kung gayon, may mga hakbang na makakatulong unti-unti: panatilihin ang pinaka-basic na mga gawain tulad ng regular na oras ng pagtulog at pagkain kahit na maliit lang; subukang maglakad-lakad o mag-ehersisyo nang maikli araw-araw dahil nakakatulong ito sa pagpapabuti ng mood at enerhiya; muling buuin ang maliit na ritual ng paggawa ng mga bagay na dati mong kinagigiliwan, simulan nang dahan-dahan at huwag pilitin agad na makaramdam ng kasiyahan, dahil ang pagbalik sa aktibidad ay kadalasang nauuna sa pagbalik ng panibagong kasiyahan.

Isa pa, mahalaga ang pag-usapan ang nangyari sa opisina at ang epekto nito sa iyo. Makakatulong ang paghahanap ng isang mapagkakatiwalaang kaibigan o kapamilya na makikinig nang walang paghusga. Kung nahihirapan ka magbahagi sa malalapit na tao, ang pagpunta sa isang psychologist para sa pag-uusap at estratehiya ay makakatulong-ang therapy ay maaaring magbigay ng espasyo upang magproseso ng pagkabigo, muling tukuyin ang mga layunin, at matutunan ang mga teknik sa pamamahala ng stress at emosyon. Hindi ako isang psychiatrist at hindi ako nagbibigay ng medikal na diagnosis o gamot, ngunit kung ang nararamdaman mo ay tumitindi, nagtatagal nang higit sa ilang linggo, o may mga ideya ng pagpapahamak sa sarili, mahalagang kumonsulta agad sa isang propesyonal na may lisensya o magpakunsulta sa iyong doktor para sa tamang hakbang.

Maaari mo ring subukan ang ilang practical na hakbang habang kumukuha ka ng karagdagang suporta: itala sa simpleng journal ang mga pang-araw-araw na maliit na tagumpay o kahit mga simpleng bagay na napansin mo, limitahan ang sobrang pag-iisip sa gabi sa pamamagitan ng gumising-at-sulat na rutinaryo bago matulog (isulat ang mga alalahanin at itakda ang oras para pag-isipan sila kinabukasan), at magtakda ng maliit, makatotohanang layunin sa loob ng isang linggo (halimbawa, magpinta ng 15 minuto o magbasa ng isang maikling kabanata) para maibalik ang pakiramdam ng kontrol at progreso.

Sa pakikipag-ugnayan sa iyong asawa, subukan ang tapat ngunit mahinahong pagbabahagi ng kung ano ang nararamdaman mo, hindi bilang sisi kundi bilang paghingi ng suporta. Ang pagkawala ng sekswal na interes ay karaniwan sa panahon ng emosyonal na pagkalito; ang pag-uusap tungkol sa iyong pangangailangan para sa emosyonal na koneksyon at kaluwagan ng presyon ay makakatulong upang hindi lumaki ang distansya sa pagitan ninyo.

Huwag kalimutan na bigyan ang sarili ng compass para sa kahulugan at direksyon: muling isipin kung ano ang maliliit na bagay na nagbibigay ng pakiramdam ng kahulugan-maaari itong makatulong na sumali muli sa paglikha ng sining, o pag-volunteer nang paunti-unti, o pag-aaral ng bagong kasanayan. Ang mga pagbabagong ito ay hindi nangangailangan na agad mong maramdaman ang dati mong kasiyahan; ang layunin ay unti-unting bumuo ng bagong momentum at muling maipon ang lakas at pananaw.

Kung ang iyong pakiramdam ay nananatili o lumalala sa loob ng dalawang buwan o higit pa, o kung may intensyon na magpakasakit, maghanap agad ng professional na tulong. Ang therapy ay maaaring tumagal ng ilang sesyon para simulan ang pagbabago. May mga uri ng therapy, tulad ng kognitibo-behavioral therapy, na nakakatulong sa pagbabago ng mga pattern ng pag-iisip na nagpapababa ng mood, at mga teknik sa pagpapahinga at paghawak sa stress na praktikal gamitin sa pang-araw-araw.

Sa kabuuan, ang nararanasan mo ay may paliwanag at may magagawa. Simulan sa mga maliit na hakbang na nakatuon sa pangangalaga ng pisikal na kalusugan, unti-unting pagbalik sa mga aktibidad na dati mong ikinagalak, pagbabahagi ng nararamdaman sa malalapit na tao, at paghahanap ng propesyonal na suportang angkop kapag kailangan. Maging maawain sa sarili, kilalanin na ang paggaling ay proseso at hindi instant, at ipagpatuloy ang paghahanap ng tulong kapag lumalala ang sintomas. Kung kailangan mo ng gabay sa paghahanap ng psychologist o stratehiya para sa unang pag-uusap, handa akong magbigay ng mga mungkahi.