Psycholog Jasna

Droga Marleno, dziękuję za podzielenie się swoim doświadczeniem. Opisujesz objawy, które są bardzo charakterystyczne dla reakcji potraumatycznych, a fakt, że utrzymują się one od dłuższego czasu i wywołują tak silne fizyczne doznania, jest zrozumiały w kontekście przeżytej traumy. To, co przeżywasz, jest normalną reakcją na nienormalne zdarzenie. Fizyczne objawy, takie jak nocne napady paniki, przyspieszone bicie serca czy nawracające obrazy, są częstym przejawem tego, jak układ nerwowy koduje i przechowuje wspomnienia zagrożenia. Po dwóch latach nadal mogą one być intensywne, ponieważ trauma nie została jeszcze w pełni przetworzona.

Pytasz o możliwość 'zresetowania' czy 'przeprogramowania' reakcji. W psychologii nie używamy takiego dosłownego określenia, ale istnieją sprawdzone podejścia terapeutyczne, które mają na celu redukcję nadpobudliwości układu nerwowego i przetworzenie traumatycznych wspomnień. Fakt, że terapia poznawczo-behawioralna (CBT) w krótkim, trzymiesięcznym okresie nie przyniosła ulgi, nie oznacza, że inne formy pomocy będą nieskuteczne. Czasem potrzeba więcej czasu lub innego podejścia, szczególnie gdy trauma ma silny komponent cielesny i sensoryczny.

Warto rozważyć terapie skoncentrowane bezpośrednio na traumie. Terapia EMDR (terapia odwrażliwiania za pomocą ruchu gałek ocznych) jest jedną z rekomendowanych metod, która pomaga w przetworzeniu dysfunkcyjnie przechowywanych wspomnień, redukując ich żywość i łącząc je z bardziej adaptacyjnymi przekonaniami. Innym podejściem jest terapia schematów lub terapia oparta na mentalizacji, które mogą pomóc w zrozumieniu, jak doświadczenie bezradności wpłynęło na Twoje podstawowe poczucie bezpieczeństwa. Bardzo obiecujące są też terapie czerpiące z neuronauki, jak terapia poliwagalna, która skupia się na regulacji autonomicznego układu nerwowego, co mogłoby bezpośrednio wpłynąć na fizyczne objawy paniki.

Kluczowe jest również zadbanie o stabilizację i regulację emocji przed bezpośrednim przetwarzaniem traumy. Techniki takie jak ugruntowanie (grounding) mogą pomóc w opanowaniu napadów paniki, przenosząc uwagę z przeszłych obrazów na obecne zmysły. Ponieważ medytacja z zamkniętymi oczami nasila objawy, spróbuj technik z otwartymi oczami, skupiając się na szczegółach otoczenia. Rozpoczęcie od pracy z ciałem, pod okiem terapeuty specjalizującego się w traumie, może być dobrym pierwszym krokiem. Proponuję poszukać certyfikowanego specjalisty od traumy, który przeprowadzi dokładną diagnozę i zaproponuje indywidualny plan leczenia. To, że szukasz pomocy, jest już ogromnym i odważnym krokiem w kieriku powrotu do równowagi.