Psycholoog Helder

Lotte, het gedrag dat je beschrijft lijkt inderdaad op een vorm van compulsief gedrag waarbij stress en drang samenkomen. Het is belangrijk om te beseffen dat deze gewoonte een manier is om controle en veiligheid te creëren in stressvolle momenten, wat verklaart waarom het 'verzamelen' toeneemt in periodes van drukte. Omdat je het gevoel hebt dat het een vicieuze cirkel wordt, is het waardevol om te onderzoeken hoe je deze gewoonte kunt doorbreken zonder directe professionele hulp.

Een eerste stap is bewustwording: probeer te registreren wanneer en waardoor de drang om spullen te verzamelen bij jou het sterkst is. Door jezelf beter te leren kennen, kun je anticiperen op stressmomenten en bewust alternatieven inzetten. Je kunt bijvoorbeeld proberen om deze behoefte te kanaliseren in een creatieve bezigheid die ook een gevoel van beheersing geeft, zoals tekenen, schrijven of het maken van collages. Dit sluit goed aan bij je achtergrond als kunsthistorica en sluit de emotionele behoefte aan controle en veiligheid niet uit, maar geeft het een gezonde uitlaatklep.

Kunsttherapie of creatieve expressie kan inderdaad helpen, zelfs als je dat in eerste instantie alleen thuis of in je eigen tempo doet. Het gaat erom dat je de drang om te verzamelen vervangt door een activiteit die minder belastend is voor jezelf en je omgeving. Je zou kunnen overwegen om een dagboek bij te houden waarin je je gevoelens en drijfveren opschrijft die ten grondslag liggen aan deze verzamelwoede. Zelfreflectie kan voorkomen dat deze gedragingen escaleren en vergroten je grip op de situatie.

Daarnaast is het ook van belang om te werken aan stressmanagement. Door bijvoorbeeld mindfulness of ademhalingsoefeningen te gebruiken, kun je momenten van spanning beter leren hanteren. Ook het creëren van een vaste routine rondom ontspanning kan een positief effect hebben op je stressniveau en daardoor op je verzamelgedrag.

Je maakt je zorgen over het bespreken van dit probleem met anderen vanwege je carrière, wat begrijpelijk is. Toch kan het soms helpen om een vertrouwenspersoon, bijvoorbeeld je partner of een goede vriend, in vertrouwen te nemen. Openheid kan de last verlichten en voorkomt dat je het gevoel krijgt er alleen voor te staan. Mocht je op enig moment toch overwegen professionele hulp te zoeken, dan zijn er counselors en therapeuten die discreet en respectvol omgaan met jouw situatie.

In het kort, jouw gedragsmatige gewoonte onder stress is herkenbaar als een copingmechanisme dat je zelf kunt proberen te doorbreken door bewustwording, het zoeken van creatieve alternatieven, zelfreflectie en het verbeteren van stressmanagement. Deze stappen kunnen je helpen de controle terug te krijgen zonder direct ingrijpende maatregelen te hoeven nemen. Blijf goed voor jezelf zorgen en wees mild als het even niet lukt; verandering kost tijd en geduld.