روانشناس روشن

مریم عزیز، احساس تنهایی پس از بازنشستگی و رفتن فرزندان یک تجربه معمول در زندگی بسیاری از افراد است و لزوماً به معنای وجود مشکلات روانی عمیق نیست. این دوره اغلب با تغییرات شدید در سبک زندگی و هویت فرد همراه است که می‌تواند احساس خلأ یا بی قراری ایجاد کند. ممکن است این دوران را به عنوان بخشی از بحران میانسالی تجربه کنید چون تغییرات در نقش‌های اجتماعی و خانوادگی غالباً باعث بازنگری در ارزش‌ها و اهداف زندگی می‌شوند. استفاده از بازی‌های آنلاین به عنوان راهی برای پر کردن وقت خالی می‌تواند مفید باشد اما وقتی این فعالیت‌ها جایگزین تعاملات واقعی و فعالیت‌های معنادار می‌شود، ممکن است کیفیت زندگی کاهش یابد و احساس رضایت کمتر شود.

برای آماده شدن بهتر و مدیریت این تغییرات، مهم است ابتدا با خود مهربان باشید و بپذیرید که این مرحله چالشی اما موقتی است و می‌تواند فرصت‌هایی برای رشد فراهم کند. ایجاد روال‌های روزانه جدید، اختصاص دادن زمان به ورزش و فعالیت‌های فیزیکی، و پیداکردن یا ادامه دادن به علاقه‌مندی‌ها و سرگرمی‌های مختلف می‌توانند در ایجاد حس معنا و رضایت موثر باشند. همچنین حفظ ارتباطات اجتماعی، چه با خانواده و چه با دوستان جدید یا قدیمی، بسیار حیاتی است چون حمایت اجتماعی نقش مهمی در سلامت روان دارد. در این مسیر، گاهی شرکت در گروه‌های حمایتی یا کارگاه‌های آموزشی مرتبط با بازنشستگی و تحول زندگی ممکن است به شما کمک کند تا احساس همدلی و درک بیشتری داشته باشید.

اگر احساس می‌کنید بازی‌های آنلاین یا هر فعالیت دیگری به جای بهبود، باعث شدت تنهایی می‌شود بهتر است تعادل ایجاد کنید و محدودیت‌های مشخصی برای خود تعیین نمایید. توجه داشته باشید که به تعادل در زندگی و فعال نگه داشتن ذهن و بدن توجه کنید. به مرور ممکن است با کشف فعالیت‌ها و روابط جدید، این دوران تبدیل به فرصتی برای خودشناسی و رشد شخصی شود. شما تنها نیستید و با کمی صبر و تلاش می‌توانید کیفیت زندگی خود را بهبود بخشید و احساس رضایت و خوشبختی را دوباره تجربه کنید.