روانشناس روشن

کاوه عزیز، تبریک می‌گویم برای تولد پسرتان. تجربه شما به عنوان یک پدر جدید در سن ۴۷ سالگی، با وجود شادی‌های بزرگ، چالش‌های منحصر به فردی را به همراه آورده است. احساس شما مبنی بر اینکه به اندازه کافی با فرزندتان ارتباط برقرار نمی‌کنید و در یافتن تعادل کار و زندگی مشکل دارید، کاملاً قابل درک و بسیار رایج است. بسیاری از پدران، به ویژه آنهایی که در دهه‌های چهارم و پنجم زندگی پدر می‌شوند، با این احساسات دست و پنجه نرم می‌کنند. این احساس ناکافی بودن در پدری طبیعی است و نشان از دغدغه و اهمیت نقش پدری برای شما دارد.

برای ایجاد ارتباط قوی‌تر با پسر شش ماهه‌تان، پیشنهاد می‌کنم زمان‌های کوتاه اما با کیفیت و متمرکز را در طول روز اختصاص دهید. این می‌تواند شامل زمان بازی روزانه باشد، مثلاً ده دقیقه بعد از برگشتن از کار، فقط بر روی زمین بنشینید و با او با اسباب‌بازی‌هایش تعامل کنید. در مراقبت‌های روزمره مانند تعویض پوشک، حمام بردن یا دادن شیشه شیر مشارکت فعال داشته باشید. این کارها نه تنها مهارت‌های شما را افزایش می‌دهد، بلکه پیوندی عمیق از طریق تماس فیزیکی و نگاه ایجاد می‌کند. با او صحبت کنید، برایش کتاب بخوانید یا آواز بخوانید، حتی اگر معنای کلمات را نمی‌فهمد، صدای شما برایش آرامش‌بخش است. به یاد داشته باشید، نوزادان از طریق تکرار یاد می‌گیرند و به شما اعتماد می‌کنند. اگر در آرام کردن گریه او موفق نیستید، این را به عنوان شکست نبینید، بلکه بخشی از فرآیند یادگیری مشترک شما و فرزندتان است. همسر شما به دلیل زمان بیشتری که با نوزاد می‌گذراند، طبیعی است که سیگنال‌های او را بهتر تشخیص دهد. از او بخواهید در این زمینه شما را راهنمایی کند و این فرصت را یادگیری مشارکتی بدانید.

در مورد تعادل کار و زندگی، با توجه به فشار مالی جدید، درک می‌کنم که چرا احساس می‌کنید باید سخت‌تر کار کنید. با این حال، مهم است که بین تأمین مالی آینده و حضور در زمان حال برای خانواده تعادل برقرار کنید. می‌توانید با مدیر خود در مورد انعطاف‌پذیری کاری صحبت کنید، شاید امکان کمی دورکاری یا تنظیم ساعات کاری وجود داشته باشد تا زمان بیشتری در خانه باشید. زمانی که در خانه هستید، سعی کنید مرزهای دیجیتالی قائل شوید، مثلاً گوشی موبایل و لپ‌تاپ را در ساعات خاصی کنار بگذارید و کاملاً در اختیار خانواده باشید. برنامه‌ریزی برای زمان‌های اختصاصی با همسر، حتی اگر کوتاه باشد، نیز حیاتی است تا رابطه شما به عنوان زوج تحت تأثیر مسئولیت‌های والدینی قرار نگیرد. مراقبت از سلامت روان و جسم خود را فراموش نکنید، زیرا خستگی و بی‌حوصلگی در محل کار می‌تواند ناشی از استرس و کمبود خواب باشد. تقسیم وظایف شبانه با همسرتان می‌تواند کمک‌کننده باشد.

به طور کلی، این احساسات اولیه کاملاً طبیعی هستند. پدری یک مهارت است که با زمان و تمرین رشد می‌کند. به خودتان سخت نگیرید و موفقیت‌های کوچک، مانند یک لبخند از سوی فرزندتان یا یک بعدازظهر آرام در کنار خانواده را جشن بگیرید. اگر احساس استرس یا اضطراب ادامه دار بود، صحبت با یک مشاور خانواده یا روانشناس می‌تواند حمایت تخصصی بیشتری ارائه دهد. شما در آغاز یک سفر زیبا و transformative هستید، با صبر و شفقت نسبت به خود و ارتباط باز با همسرتان، می‌توانید این چالش‌ها را به فرصتی برای رشد فردی و خانوادگی تبدیل کنید.