روانشناس روشن

آرمان عزیز، از اینکه تجربه خود را با چنین صداقتی به اشتراک گذاشته‌اید متشکرم. آنچه توصیف می‌کنید وضعیت دشواری است که بسیاری از افراد تازه وارد به محیط‌های کاری پرفشار با آن مواجه می‌شوند. رفتار شما که شامل فرار به بازی‌های ویدیویی تحت استرس کار، غفلت از نیازهای اولیه و احساس گناه و بی‌ارزشی متعاقب آن است، نشان‌دهنده یک الگوی مقابله‌ای ناسازگار است. در حال حاضر، این رفتار بیشتر شبیه به یک اعتیاد رفتاری یا استفاده مشکل‌ساز از بازی است که به عنوان یک مکانیزم فرار از فشار و احساسات ناخوشایند شکل گرفته، نه لزوماً نشانه اولیه یک اختلال خلقی عمیق‌تر مانند اختلال دوقطبی.

با این حال، این چرخه معیوب قطعاً می‌تواند به اختلالات خلقی مانند افسردگی یا اضطراب دامن بزند. احساس عقب‌افتادگی در مقایسه با همکاران و سوق داده شدن بیشتر به سمت بازی، یک دور باطل ایجاد می‌کند که در آن بازی به طور موقت از احساسات منفی می‌کاهد اما در بلندمدت آنها را تشدید می‌کند. برای شکستن این چرخه، نیاز به یک رویکرد چندوجهی دارید. ابتدا سعی کنید آگاهی هیجانی خود را افزایش دهید. دقیقاً در لحظه‌ای که احساس فشار می‌کنید، چه احساسی در بدن خود دارید؟ چه فکری از ذهن شما می‌گذرد؟ شناسایی این محرک‌ها اولین قدم است.

سپس، به دنبال ایجاد مکانیزم‌های مقابله‌ای جایگزین و سالم‌تر باشید. این می‌تواند شامل وقفه‌های کوتاه و ساختاریافته در کار برای پیاده‌روی، تنفس عمیق، یا یک فعالیت فیزیکی سبک باشد. برای زمان بازی خود حدود مشخص تعیین کنید و از برنامه‌ریزی یا تایمر استفاده نمایید. محیط خود را نیز تغییر دهید؛ مثلاً کنسول بازی را از اتاق خواب دور کنید. بهبود مدیریت زمان و تقسیم پروژه‌های بزرگ به وظایف کوچک و قابل مدیریت می‌تواند از احساس غرق‌شدگی بکاهد. همچنین، به دنبال پشتیبانی اجتماعی باشید. صحبت با یک مربی دلسوز در محل کار یا یک دوست قابل اعتماد درباره فشارهایتان می‌تواند بار هیجانی را کاهش دهد.

اگر این احساس بی‌ارزشی، گناه و اجتناب ادامه یابد یا در عملکرد شغلی و زندگی روزمره شما اختلال جدی ایجاد کند، مشورت با یک روانشناس بالینی یا مشاور می‌تواند بسیار سودمند باشد. یک متخصص می‌تواند به شما کمک کند تا ریشه‌های این الگوی رفتاری را عمیق‌تر کاوش کرده و استراتژی‌های شخصی‌سازی شده برای مدیریت استرس و تنظیم هیجانات توسعه دهید. به خاطر داشته باشید که این رفتار نشانه ضعف شما نیست، بلکه پاسخی آموخته شده به استرس است که اکنون قصد تغییر آن را دارید.