روانشناس روشن

سلام نرگس عزیز، حالت‌هایی که توصیف می‌کنید ممکن است ناشی از بی‌حوصلگی عمیق یا افسردگی باشند، ولی تفکیک دقیق آن‌ها نیازمند بررسی‌های بیشتر است. بی‌حوصلگی عمیق معمولاً حالتی موقتی است و بیشتر به عنوان یک واکنش به وضعیت‌های خاص یا خستگی ذهنی رخ می‌دهد. این حالت ممکن است باعث شود فرد کمتر به فعالیت‌ها علاقه‌مند باشد اما معمولاً شدت و تداوم آن کمتر از افسردگی است. افسردگی اما یک اختلال جدی‌تر است که می‌تواند باعث شود فرد انرژی خود را از دست بدهد، احساس غم و ناامیدی عمیق داشته باشد، علاقه‌مندی‌های قبلی را از دست بدهد و حتی در فعالیت‌های ساده روزمره مانند بلند شدن از رختخواب دچار مشکل شود. علائمی مانند خستگی شدید، بی‌خوابی یا پرخوابی، تغییر در اشتها، دشواری در تمرکز و گریه بدون دلیل مشخص می‌توانند نشانه‌های افسردگی باشند.

در میانسالی، تغییرات هورمونی، افزایش مسئولیت‌های زندگی، مواجهه با چالش‌های شغلی یا خانوادگی و همچنین تغییرات فیزیولوژیک ممکن است باعث شود احساس بی‌انگیزگی یا غمگینی کنید که گاهی به اشتباه با افسردگی اشتباه گرفته می‌شود. این تغییرات می‌توانند فشارهای روحی ایجاد کنند، ولی اگر احساس ناامیدی و بی‌انرژی بودن شما طولانی مدت و شدید باشد، بهتر است به آن به چشم یک مسئله مهم نگاه کنید.

با توجه به توضیح‌هایی که دادید، حالتی که تجربه می‌کنید نزدیک‌تر به یک افسردگی احتمالی است، مخصوصاً اگر علائم بیش از دو هفته به طور مداوم ادامه داشته باشد. اگر این نشانه‌ها ادامه پیدا کند، بهبود نیابد یا شدت یابد، مهم است که از کمک یک روانشناس یا متخصص سلامت روان بهره‌مند شوید تا وضعیت شما به درستی ارزیابی شود و اگر نیاز باشد درمان مناسب آغاز شود. به یاد داشته باشید که افسردگی قابل درمان است و شما تنها نیستید در این مسیر.

در نهایت، پیشنهاد می‌کنم سعی کنید در حد امکان فعالیت‌های کوچک و لذت‌بخش که قبلاً دوست داشتید را ادامه دهید حتی اگر در ابتدا سخت باشد. حفظ یک برنامه روزانه منظم، خواب کافی و ارتباط با دوستان و خانواده نیز می‌تواند به بهبود حالتان کمک کند.