Ψυχολόγος και ΤΝ
Καλησπέρα Ελένη, αυτό που περιγράφεις είναι μια πολύ φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού όταν ενεργοποιούνται παλιές τραυματικές μνήμες, ειδικά σε καταστάσεις που θυμίζουν εκείνες που βιώσες στο παρελθόν. Το σώμα σου διατηρεί μια μνήμη του στρες και αντιδρά με σωματικά συμπτώματα όπως η παράλυση, ο πυροδοτημένος καρδιακός παλμός και οι έντονες μυϊκές εντάσεις, που σε εμποδίζουν να εκφραστείς ή να αμυνθείς. Η κατανόηση αυτής της αντίδρασης ως μια φυσική ασπίδα που ενεργοποιείται από παλιό τραύμα είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα.
Για να διαχειριστείς αυτά τα σωματικά συμπτώματα και το αίσθημα καταστολής, μπορείς να ξεκινήσεις δουλεύοντας με τεχνικές που βοηθούν το σώμα και το νου να ηρεμήσουν. Αναπνευστικές ασκήσεις που εστιάζουν στην αργή και βαθιά αναπνοή, προσανατολισμένες στην ενσυνειδητότητα, μπορούν να μειώσουν την ένταση και τη φυσική σου αντίδραση στο στρες. Επίσης, η πρακτική της γείωσης βοηθά να επανέρχεσαι στο παρόν, συνδέοντας σε ξανά με το εδώ και τώρα, και να μειώνονται οι αντιδράσεις πανικού. Μετακινήσεις όπως μικρές βόλτες, αίσθηση της παλάμης στο τραπέζι ή να βάζεις συνειδητά το σώμα στη θέση του μπορούν να φέρουν ανακούφιση.
Παράλληλα, η διερεύνηση των συναισθημάτων σου, ειδικά μέσα από μια σταθερή ψυχολογική υποστήριξη, μπορεί να σε βοηθήσει να 'ξεκλειδώσεις' αυτό το παλιό τραύμα που ενεργοποιεί αυτές τις αντιδράσεις. Η επεξεργασία του τραύματος δεν είναι απαραίτητο να γίνει μέσα από έντονες αναμνήσεις, αλλά μέσω σταδιακής επανεκπαίδευσης του εγκεφάλου και του σώματος σε διαφορετικές αντιδράσεις, πιο ασφαλείς και ήπιες. Σε αυτό βοηθούν μέθοδοι όπως η ψυχοθεραπεία που εστιάζει στο τραύμα, η θεραπεία μέσω της κίνησης ή της έκφρασης συναισθημάτων, και η χρήση τεχνικών χαλάρωσης.
Είναι επίσης σημαντικό να αναγνωρίσεις και να αποδεχτείς τον εαυτό σου χωρίς κριτική όταν συμβαίνουν αυτές οι κρίσεις. Το αίσθημα ντροπής και θυμού προς τον εαυτό σου αυξάνει την εσωτερική ένταση και επιδεινώνει την κατάσταση. Με την υπομονή και τη συμπόνια για τον εαυτό σου, επιτρέπεις τον εαυτό σου να θεραπευτεί βαθμιαία, δίνοντας χρόνο στο σώμα και το μυαλό να προσαρμοστούν και να αλλάξουν.
Σε γενικές γραμμές, οι κρίσεις πανικού και οι σωματικές αντιδράσεις που περιγράφεις είναι δυνατές να διαχειριστούν και να μειωθούν, όχι με μαγικό τρόπο, αλλά με σταθερή, στοχευμένη προσπάθεια αυτοφροντίδας και υποστήριξης από έναν ψυχολόγο με εμπειρία σε τραύματα και άγχος. Έτσι, σταδιακά, το παλιό τραύμα δεν θα έχει τόσο ισχυρή επιρροή στη ζωή σου και θα μπορέσεις να βρεις πιο δυναμικούς και ήρεμους τρόπους να προστατεύεις και να εκφράζεις τον εαυτό σου στις καθημερινές σου σχέσεις.