Ψυχολόγος Φωτεινή

Είμαι 61 χρονών, παντρεμένη εδώ και 35 χρόνια. Τα τελευταία 5-6 χρόνια, η σεξουαλική μας ζωή έχει γίνει σχεδόν ανύπαρκτη. Ο σύζυγός μου, που είναι 63, αντιμετωπίζει προβλήματα στυτικής λειτουργίας και έχει χάσει εντελώς το ενδιαφέρον. Εγώ, από την άλλη, νιώθω ακόμη ζωντανή και έχω ανάγκες, αλλά κάθε προσπάθεια προσέγγισης απορρίπτεται ή οδηγεί σε άβολη σιωπή. Δεν θέλω να τον πιέζω, γιατί τον αγαπώ και τον σέβομαι, αλλά νιώθω απόρριψη, μοναξιά και μια βαθιά θλίψη που αρχίζει να επηρεάζει και την καθημερινή μας επικοινωνία. Έχουμε μιλήσει επιφανειακά, αλλά γλιστράει πάντα σε δικαιολογίες όπως η κούραση ή το άγχος από τη δουλειά. Τα παιδιά μας έχουν μεγαλώσει και φύγει από το σπίτι, και αυτή η απουσία φυσικής επαφής με κάνει να αισθάνομαι περισσότερο σαν συγκάτοικο παρά σύζυγο. Φοβάμαι ότι αν συνεχίσει έτσι, η απόσταση θα γίνει ανεπανόρθωτη. Πώς μπορώ να ξαναφέρω την ερωτική επαφή και την οικειότητα χωρίς να νιώθω ότι τον ενοχλώ ή χωρίς να υπονομεύσω την αυτοεκτίμησή του;