Ψυχολόγος Φωτεινή

Αγαπητή Ελένη, σε ευχαριστώ πολύ για την ερώτησή σου. Αυτό που περιγράφεις είναι μια κοινή εμπειρία για πολλούς ενήλικες, ειδικά σε θέσεις εργασίας υψηλής ευθύνης. Ο φόβος της λάθος απόφασης, που σε παραλύει, συχνά συνδέεται με την τελειοθηρία και την αμφιβολία για τον εαυτό. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσεις ότι η υπερανάλυση δεν είναι ένδειξη ανικανότητας, αλλά μια προσπάθεια του μυαλού σου να ελέγξει το απρόβλεπτο. Για να ξεφύγεις από αυτόν τον φαύλο κύκλο, μπορείς να δοκιμάσεις να θέσεις χρονικά όρια στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Για παράδειγμα, όταν αντιμετωπίζεις μια επιλογή, δώσε στον εαυτό σου ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όπως μία ώρα, για να συλλέξεις πληροφορίες και να σταθμίσεις τα υπέρ και τα κατά. Μετά, πάρε μια απόφαση και προχώρα. Μια άλλη τεχνική είναι να αποδεχτείς την αβεβαιότητα ως μέρος της διαδικασίας. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον με απόλυτη βεβαιότητα. Αντί να επιδιώκεις την τελική σωστή επιλογή, στόχευσε σε μια καλή αρκετά επιλογή. Μπορείς επίσης να δημιουργήσεις ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την περίπτωση που η απόφασή σου δεν αποδώσει. Αυτό μειώνει το αίσθημα κινδύνου και σε ενδυναμώνει. Τέλος, καλλιέργησε την αυτοσυμπόνια. Θύμισε στον εαυτό σου ότι τα λάθη είναι ευκαιρίες μάθησης, όχι αποτυχίες. Η αυτοπεποίθηση χτίζεται με την πράξη, όχι με την τελειότητα. Αν το άγχος επιμένει, σκέψου το ενδεχόμενο συμβουλευτικής με έναν ψυχολόγο για να διερευνήσεις βαθύτερες αιτίες.