นักจิตวิทยาสว่าง

ปัญหาที่คุณเล่ามานี้สะท้อนถึงความเครียดและความกดดันที่สะสมมาระยะหนึ่ง ซึ่งส่งผลกระทบต่อทั้งงานสร้างสรรค์และความสัมพันธ์ใกล้ชิด สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าอาการบล็อกการเขียนและพฤติกรรมหลีกเลี่ยงความสัมพันธ์นี้อาจเชื่อมโยงกัน และการจัดการกับหนึ่งในสองอย่างอาจช่วยให้อีกด้านดีขึ้นได้

ประเด็นแรกที่ควรพิจารณาคือ สาเหตุของอาการบล็อกการเขียนและพฤติกรรมทำงานเกินควร จากที่คุณบรรยาย ดูเหมือนว่าการทำงานอย่างหนักเป็นวิธีที่คุณใช้รับมือกับความรู้สึกภายในหลายอย่าง เช่น ความต้องการพิสูจน์ตัวเองต่อครอบครัว และการหลีกเลี่ยงความรู้สึกไม่สบายใจในความสัมพันธ์ การที่คุณรู้สึกว่าการทำงานเป็นแหล่งเดียวของความมีคุณค่า อาจทำให้คุณกดดันตัวเองมากเกินไปจนเกิดความวิตกกังวลเมื่อต้องเขียน ซึ่งขัดขวางกระบวนการสร้างสรรค์ตามธรรมชาติ การทำงานอย่างบ้าคลั่งโดยไม่มีเดดไลน์อาจเป็นสัญญาณของ การหลีกเลี่ยงปัญหาทางอารมณ์ มากกว่าความจำเป็นจริงๆ ของงาน

สำหรับคำถามว่าควรหยุดเขียนเพื่อซ่อมแซมความสัมพันธ์หรือไม่ การตัดสินใจแบบใดแบบหนึ่งเพียงอย่างเดียวอาจไม่ใช่ทางออกที่ยั่งยืน คุณอาจลองใช้แนวทางที่สมดุลกว่า เช่น กำหนดขอบเขตเวลางานที่ชัดเจน เพื่อสงวนเวลาให้กับความสัมพันธ์โดยเฉพาะ โดยอาจเริ่มจากช่วงเวลาสั้นๆ ที่คุณและแฟนทำกิจกรรมร่วมกันโดยไม่มีงานมารบกวน การสื่อสารอย่างเปิดเผยกับแฟนเกี่ยวกับสิ่งที่คุณกำลังเผชิญอยู่ก็สำคัญ บอกเขาว่าคุณกำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบากกับงานและรู้สึกกดดัน ซึ่งอาจทำให้เขามีความเข้าใจมากขึ้น

ในด้านการเขียน การพยายามบังคับตัวเองให้นั่งเขียนต่อหน้าความว่างเปล่ามักไม่ได้ผล ลองเปลี่ยนวิธีดู เช่น ลดเป้าหมายการเขียนลงชั่วคราว จากที่เคยตั้งไว้ 3,000 คำ อาจเริ่มที่การเขียนให้ได้วันละ 200 คำอย่างสนุกสนานโดยไม่มีเงื่อนไขเรื่องคุณภาพ หรือเปลี่ยนกิจกรรมเป็นการจดบันทึกความคิดอิสระ อ่านหนังสือ หรือทำกิจกรรมอื่นที่ช่วยเติมเต็มแรงบันดาลใจ การได้พูดคุยกับนักเขียนด้วยกันหรือเข้ากลุ่มสนับสนุนอาจช่วยให้คุณรู้สึกไม่โดดเดี่ยวกับปัญหานี้

สุดท้ายนี้ การที่คุณนั่งร้องไห้โดยไม่รู้สาเหตุเป็นสัญญาณที่ควรใส่ใจเป็นพิเศษ แสดงว่าความเครียดและอารมณ์ที่เก็บกดอาจมีมาก การหา พื้นที่ปลอดภัยเพื่อสำรวจความรู้สึกตัวเอง เช่น การพูดคุยกับนักจิตวิทยาแบบตัวต่อตัว จะช่วยให้คุณเข้าใจรากเหง้าของความรู้สึกต้องพิสูจน์ตัวเองและความกลัวในความสัมพันธ์ได้ลึกซึ้งขึ้น การดูแลปัญหาทางอารมณ์นี้อาจเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้ทั้งงานเขียนและความสัมพันธ์ค่อยๆ ฟื้นตัวไปพร้อมกัน