นักจิตวิทยาสว่าง

สวัสดีคุณนที ขอบคุณที่แบ่งปันประสบการณ์ของคุณอย่างเปิดเผย สิ่งที่คุณกำลังเผชิญอยู่ฟังดูทรมานและน่ากลัวมาก การที่คุณสามารถทนกับมันมาได้นานขนาดนี้แสดงถึงความเข้มแข็งภายในตัวคุณเอง

จากคำอธิบายของคุณ อาการที่เกิดขึ้น เช่น ความรู้สึกตึงเครียดจนหายใจไม่ออก เมื่อพยายามนอน ความกลัวว่าจะตาย และการเริ่ม หลีกเลี่ยงสถานการณ์สาธารณะ เช่น การขึ้นรถไฟฟ้าในชั่วโมงเร่งด่วน ล้วนเป็นอาการที่สอดคล้องกับ ภาวะวิตกกังวลรุนแรง และอาจเข้าข่าย อาการแพนิค (panic attacks) โดยเฉพาะในช่วงกลางคืน ภาวะนี้ไม่ใช่การ "อ่อนแอ" หรือ "บ้า" แต่เป็นปฏิกิริยาของร่างกายและจิตใจต่อความเครียดที่สะสมมานาน ซึ่งพบได้ในคนทำงานที่มีความรับผิดชอบสูงเช่นคุณ

คำตอบที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณในตอนนี้คือ ใช่ มันจะดีขึ้นได้แน่นอน ภาวะวิตกกังวลและอาการแพนิคเป็นสิ่งที่สามารถบำบัดและจัดการได้ มีคนจำนวนมากที่ฟื้นตัวและใช้ชีวิตได้ตามปกติหลังจากได้รับความช่วยเหลือที่เหมาะสม

สำหรับสิ่งที่คุณควรทำในขณะนี้ ขั้นตอนแรกและสำคัญที่สุดคือ ขอรับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญ เนื่องจากคุณอยู่ในกรุงเทพฯ การนัดพบกับ นักจิตวิทยาคลินิกหรือนักจิตบำบัด ที่มีใบอนุญาตจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่สุด พวกเขาสามารถช่วยคุณทำความเข้าใจกลไกของอาการ ช่วยพัฒนาทักษะการจัดการเมื่อเกิดอาการขึ้น (เช่น เทคนิคการหายใจ grounding techniques) และร่วมกันหาสาเหตุลึกๆ ที่อาจเป็นตัวกระตุ้น การบำบัดด้วยการพูดคุย เช่น การบำบัดความคิดและพฤติกรรม (CBT) มีประสิทธิภาพสูงสำหรับอาการลักษณะนี้

ในระหว่างนี้ พยายามหลีกเลี่ยงการตอบสนองต่ออาการด้วยการ หนีหรือหลีกเลี่ยง อย่างสิ้นเชิง เพราะอาจทำให้อาการฝังรากลึก ขณะเดียวกันก็อย่าฝืนตัวเองมากเกินไป คุณอาจเริ่มจากสถานการณ์ที่ท้าทายน้อยกว่า เช่น ออกไปเดินในสวนสาธารณะในเวลาที่คนไม่พลุกพล่าน เพื่อค่อยๆ สร้างความคุ้นเคยกับความรู้สึกของคุณเองอีกครั้ง การออกกำลังกายที่คุณทำอยู่เป็นสิ่งที่ดี ควรทำต่อเนื่องแต่ไม่หักโหมจนเกินไป

สุดท้ายนี้ โปรดจำไว้ว่าการยอมรับว่าตัวเองกำลังมีปัญหาและหาความช่วยเหลือคือสัญญาณของความกล้าหาญและความรับผิดชอบต่อตนเอง ไม่ใช่ความอ่อนแอ คุณได้ก้าวแรกที่สำคัญมาแล้วด้วยการเขียนมาหานี้ ขอให้คุณก้าวต่อไปด้วยความเอาใจใส่ต่อตัวเองอย่างยิ่ง