นักจิตวิทยาสว่าง

การรู้สึกเหงาเมื่อคุณเป็นคนขี้อายและมีปัญหาในการสื่อสารเป็นประสบการณ์ที่ท้าทาย แต่สามารถจัดการได้ด้วยความเข้าใจและฝึกฝนอย่างค่อยเป็นค่อยไป ก่อนอื่น ขอให้คุณยอมรับและเห็นคุณค่าในบุคลิกแบบอินโทรเวิร์ตของคุณเอง การเป็นคนเงียบและชอบใช้เวลาตามลำพังไม่ใช่ข้อบกพร่อง แต่เป็นลักษณะเฉพาะตัวที่สามารถนำไปสู่ความลึกซึ้งในการเชื่อมต่อเมื่อคุณรู้สึกสบายใจ

เพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสาร คุณอาจเริ่มจากสถานการณ์ที่มีความกดดันต่ำ เช่น การเข้าร่วมกลุ่มกิจกรรมหรือชั้นเรียนที่เน้นความสนใจร่วมกัน สภาพแวดล้อมที่มีโครงสร้าง เช่น ชั้นเรียนศิลปะ กลุ่มหนังสือ หรือเวิร์กช็อปการเรียนรู้ทักษะ สามารถให้หัวข้อสนทนาโดยอัตโนมัติและลดความกังวลเกี่ยวกับการเริ่มบทสนทนา การมุ่งความสนใจไปที่กิจกรรมหรือหัวข้อสามารถเบี่ยงเบนความสนใจจากความวิตกกังวลทางสังคมและทำให้การมีปฏิสัมพันธ์รู้สึกเป็นธรรมชาติมากขึ้น

ในแง่ของทักษะทางปฏิบัติ ให้พิจารณาฝึกฝนการสนทนาเล็กๆ น้อยๆ ในสถานการณ์ปลอดภัย คุณอาจฝึกกับคนขายในร้านค้า บาริสต้า หรือเพื่อนร่วมงานที่คุณรู้สึกสบายใจเล็กน้อย คำถามเปิดที่เรียบง่ายเกี่ยวกับวันของพวกเขา ความคิดเห็นเกี่ยวกับสภาพอากาศ หรือสิ่งแวดล้อมสามารถเป็นจุดเริ่มต้นได้ จำไว้ว่า การเป็นผู้ฟังที่ดีมักมีค่ามากกว่าการเป็นผู้พูดที่คล่องแคล่ว การแสดงความสนใจอย่างแท้จริง ในสิ่งที่อีกฝ่ายพูด โดยการตั้งคำถามติดตามและการแสดงท่าทางรับฟัง สามารถสร้างการเชื่อมต่อได้โดยไม่ต้องพูดมาก

สำหรับความรู้สึกเหงา การเข้าใจว่าความเหงาและความโดดเดี่ยวนั้นแตกต่างกันเป็นสิ่งสำคัญ บางครั้งการอยู่คนเดียวโดยเลือกเองอาจเติมเต็มได้ ในขณะที่ความเหงาเป็นความรู้สึกอ้างว่างทางอารมณ์ การทำงานเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่มีคุณภาพหนึ่งหรือสองอย่าง อาจมีประโยชน์มากกว่าการพยายามมีเพื่อนจำนวนมาก มองหาโอกาสในการพบปะผู้คนเป็นประจำในสภาพแวดล้อมเดียวกัน ซึ่งช่วยสร้างความคุ้นเคยและความสะดวกใจตามกาลเวลา

เมื่อเผชิญกับความวิตกกังวลในสถานการณ์ทางสังคม เทคนิคเช่นการหายใจลึกๆ ก่อนเข้าสังคม การกำหนดเป้าหมายที่เล็กและเป็นจริง สำหรับตัวเอง (เช่น "ฉันจะทักทายหนึ่งคน" หรือ "ฉันจะถามคำถามหนึ่งข้อ") และการอนุญาตให้ตัวเองมีช่วงพักหากรู้สึก overwhelmed สามารถช่วยได้มาก จำไว้ว่า การปฏิเสธการสนทนาหรือการมีปฏิสัมพันธ์ที่รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นการดูแลตนเอง

สุดท้าย การไตร่ตรองถึงความคิดและความคาดหวังของคุณเกี่ยวกับการเข้าสังคมอาจมีประโยชน์ บางครั้งความกลัวการถูกตัดสิน หรือมาตรฐานที่สูงเกินไปสำหรับตนเองสามารถขัดขวางเราได้ การปฏิบัติต่อตนเองด้วยความเมตตา และการจดจำว่าคนอื่นส่วนใหญ่ก็กังวลเกี่ยวกับการสร้างความประทับใจเช่นกัน สามารถลดแรงกดดันลงได้ การพัฒนาความมั่นใจทางสังคมเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลา และการก้าวเล็กๆ แต่สม่ำเสมอนั้นมีความสำคัญมากกว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชั่วข้ามคืน