นักจิตวิทยาสว่าง

ความรู้สึกเหงาที่ธีรศักดิ์อธิบายไว้ไม่ใช่แค่ความเหงาในแง่ของการขาดผู้คนรอบตัว แต่เป็นความเหงาที่แทรกซึมลึก-ความรู้สึกว่าความสัมพันธ์ที่มีไม่ลึกซึ้งพอ ไม่สามารถเติมเต็มความต้องการทางอารมณ์ หรือแม้แต่กิจกรรมต่างๆ ที่ทำก็ไม่สามารถสร้างความหมายที่ยั่งยืนให้กับชีวิตได้ นี่เป็นประสบการณ์ที่ซับซ้อนและพบได้บ่อยในสังคมปัจจุบัน โดยเฉพาะเมื่อการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต (เช่น การย้ายที่อยู่ การทำงานจากที่บ้าน หรือการขาดเครือข่ายสังคมที่คุ้นเคย) ทำให้โครงสร้างทางสังคมที่เคยพึ่งพาอยู่ถูกท้าทาย ความรู้สึกนี้ไม่ได้หมายความว่ามีอะไรผิดปกติกับตัวคุณ แต่เป็นสัญญาณว่าคุณกำลังตระหนักถึงความต้องการเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งกว่าเดิม-ทั้งกับตัวเองและกับผู้อื่น

แนวทางในการจัดการกับความรู้สึกนี้ไม่ได้มีเพียงวิธีเดียว แต่ต้องเริ่มจากการยอมรับว่าความเหงาไม่ใช่ปัญหาที่ต้องแก้ไขเร็วๆ แต่เป็นกระบวนการที่ต้องเรียนรู้และปรับตัว ความเหงามักมาพร้อมกับความรู้สึกไม่ปลอดภัยในตัวเอง (เช่น คิดว่าตนเองเป็นภาระของผู้อื่น) ซึ่งอาจทำให้การสร้างความสัมพันธ์ใหม่ยากขึ้น การเริ่มต้นที่ดีคือการแยกแยะความเหงาออกจากมูลค่าของตัวเอง ความเหงาไม่ได้หมายความว่าคุณไม่น่ารักหรือไม่มีคุณค่า แต่เป็นสัญญาณว่าคุณกำลังขาดการเชื่อมต่อที่มีความหมาย และนี่เป็นโอกาสในการสำรวจว่าความสัมพันธ์แบบไหนที่คุณต้องการจริงๆ

หนึ่งในวิธีที่ลึกซึ้งที่สุดในการจัดการกับความเหงาคือการสร้างความสัมพันธ์กับตัวเองก่อน ซึ่งไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นคนโดดเดี่ยว แต่หมายถึงการเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเองโดยไม่รู้สึกว่าต้องการใครมาช่วยเติมเต็มความว่างเปล่านั้นตลอดเวลา ลองเริ่มจากการตั้งคำถามกับตัวเองว่า ในช่วงเวลาที่รู้สึกเหงามากที่สุด คุณกำลังต้องการอะไรจริงๆ เป็นการต้องการคนฟัง ต้องการความรู้สึกว่ามีคนเข้าใจ หรือต้องการความรู้สึกว่าตนเองมีคุณค่า? เมื่อรู้จักความต้องการแท้จริงของตัวเองแล้ว คุณจะสามารถมองหาช่องทางในการตอบสนองความต้องการนั้นได้อย่างเจาะจงมากขึ้น เช่น หากคุณต้องการความรู้สึกว่ามีคนเข้าใจ ลองหากลุ่มสนทนา หรือชุมชนออนไลน์ที่มีความสนใจคล้ายคลึงกัน (เช่น กลุ่มคนเล่นกีตาร์ หรือกลุ่มที่ discut ปัญหาในชีวิตประจำวัน) แทนที่จะพยายามหาคนเดียวที่จะมาตอบสนองทุกอย่างให้คุณ

การสร้างความสัมพันธ์ใหม่ในวัยผู้ใหญ่มักจะต้องใช้ความอดทนและความตั้งใจ เพราะคนส่วนใหญ่มีชีวิตที่ยุ่งเหยิงและมีขอบเขตของตัวเอง การที่เพื่อนเก่าตอบสนองไม่ลึกซึ้งเท่าที่คาดหวัง ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่สนใจ แต่อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไรจริงๆ ลองแสดงออกอย่างชัดเจนว่าคุณต้องการการสนทนาที่ลึกซึ้งขึ้น เช่น "ฉันรู้สึกกดดันกับงานมากเลยอยากคุยกับคนที่เข้าใจ" แทนที่จะถามว่า "เป็นไงบ้าง" ซึ่งมักจะได้คำตอบสั้นๆ และไม่มีน้ำหนัก แต่ที่สำคัญคือต้องยอมรับว่าบางความสัมพันธ์อาจไม่สามารถให้สิ่งที่คุณต้องการได้ และนั่นไม่ใช่ความล้มเหลวของคุณ

สำหรับการจัดการกับความเหงาในยามที่ไม่มีใครอยู่ข้างๆ สิ่งที่ช่วยได้มากที่สุดคือการสร้างพื้นที่ให้กับตัวเองที่ไม่ใช่เพียงแค่การหลบหนี แต่เป็นการอยู่กับความรู้สึกนั้นโดยไม่ต้องต้านทาน ลองนั่งกับความเหงานั้นสักพัก โดยไม่พยายามแก้ไขมันทันที อาจจะโดยการเขียนความรู้สึกออกมา หรือทำกิจกรรมที่ช่วยให้คุณเชื่อมต่อกับปัจจุบัน เช่น การทำสมาธิ การเดินเล่นโดยไม่มีจุดมุ่งหมาย หรือแม้แต่การฟังเพลงที่ทำให้คุณรู้สึกเข้าใจตัวเองมากขึ้น บางครั้งความเหงาสามารถเป็นประตูสู่การค้นพบตัวเอง-เมื่อคุณอยู่กับมันโดยไม่ต้องหาวิธีหลบหนี คุณอาจจะพบว่ามีส่วนหนึ่งของคุณที่รอคอยจะถูกฟังและเข้าใจ

สุดท้ายนี้ การหาคนที่สามารถเข้าใจคุณได้อย่างลึกซึ้งอาจจะต้องใช้เวลา แต่คุณสามารถเริ่มต้นจากการเป็นคนที่คุณต้องการพบเจอ-คนที่เปิดกว้าง พร้อมฟัง และไม่กลัวที่จะแสดงความอ่อนแอ ลองหาโอกาสในการให้กับผู้อื่น เช่น เข้าร่วมกิจกรรมอาสา หรือช่วยเหลือคนรอบตัวในรูปแบบเล็กๆ น้อยๆ บางครั้งการให้สามารถนำมาซึ่งความรู้สึกเชื่อมโยงที่คุณกำลังมองหาได้มากกว่าการรับ และเมื่อคุณเริ่มสร้างวงจรของการให้และรับที่สมดุล ความเหงาก็อาจจะค่อยๆ แปลงร่างเป็นความรู้สึกว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนี้