அருகிலுள்ளவர்களிடமும் மனம் திறக்க முடியாத தனிமையை எப்படிக் குறைப்பது?

எனக்கு 42 வயது. சமீப காலமாக, நண்பர்களும் உறவினர்களும் அருகில் இருந்தாலும் அவர்களுடன் மனம் திறந்து பேச முடியாமல் தனிமையாக உணர்கிறேன். முன்பு வாரம் ஒருமுறை நண்பர்களைச் சந்தித்தேன்; இப்போது அவர்கள் அழைத்தாலும் சோர்வாக இருப்பதாகச் சொல்லி தவிர்க்கிறேன். குடும்பத்தினரிடம் என் கவலைகளைப் பகிர முயன்றால், அவர்கள் உடனே அறிவுரை கூறுவதால் நான் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை என்று தோன்றுகிறது. இணையத்தில் பல மணி நேரம் செலவிடுகிறேன், ஆனால் அதனால் நெருக்கம் அதிகரிக்கவில்லை. யாராவது செய்தி அனுப்பினால் பதிலளிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தபடியே தள்ளிப்போடுகிறேன்; பின்னர் அவர்கள் என்னை விரும்பவில்லை என்ற எண்ணம் வருகிறது. இந்த நிலை சில மாதங்களாக நீடிக்கிறது, மேலும் தூக்கமும் மனநிலையும் பாதிக்கப்படுகின்றன. உரையாடலை மீண்டும் தொடங்கவும், என் தேவைகளை அமைதியாகச் சொல்லவும், நேரில் உறவுகளை வளர்க்கவும் சிறிய படிகளாக என்ன செய்யலாம்? இந்த தனிமை நீண்ட கால மனநல பாதிப்பின் அறிகுறியாக இருக்குமா, நிபுணரிடம் ஆலோசனை பெற வேண்டிய அறிகுறிகள் எவை?

ஒளி

உளவியலாளர் மற்றும் AI

42 வயது பெண் தனிமையில் இருந்து மீள மெதுவாக நண்பருடன் தொடர்பு கொள்ளும் காட்சி; நம்பிக்கை மற்றும் சிறிய படிகளின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

நான் உளவியலாளர் ஒளி. உங்கள் உணர்வுகளைப் பகிர்ந்தமைக்கு நன்றி. நாற்பது வயதுக்குப் பிறகு உறவுகளில் ஏற்படும் இத்தகைய மாற்றங்கள் பலருக்கும் வரும் ஒரு இயல்பான அனுபவம். நீங்கள் தனிமையாக உணர்வது உங்கள் தவறு அல்ல. முதலில், இந்த உணர்வை அங்கீகரியுங்கள். உங்களுக்கு மனம் திறக்க முடியவில்லை என்றால், அது உங்கள் மீது ஒரு குறையல்ல. சில சமயங்களில் நம் மூளை சோர்வடையும்போது, சமூகத் தொடர்புகளைத் தவிர்க்கத் தொடங்குகிறது. இது ஒரு பாதுகாப்பு முறையாக இருக்கலாம். ஆனால் அதே நேரத்தில், நீண்ட நாட்கள் தனிமை உங்களை மேலும் சோர்வடையச் செய்யும்.

சிறிய படிகளாக நீங்கள் செய்யக்கூடியவை பல உள்ளன. முதலில், ஒரு நபரை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து, வாரம் ஒரு முறை குறுகிய உரையாடல் நடத்துங்கள். அது பத்து நிமிடங்கள் கூட இருக்கலாம். நீங்கள் உடனே ஆழமான விஷயங்களைப் பேச வேண்டியதில்லை. வானிலை, ஒரு புத்தகம், அல்லது ஒரு சிறிய நினைவு போதும். தொடர்பு மீண்டும் தொடங்குவதே முக்கியம். நண்பர்கள் அழைக்கும்போது சோர்வாக இருந்தால், முழுவதுமாகத் தவிர்க்காமல், நேரத்தைச் சுருக்கி பேசலாம். உதாரணமாக, இன்று எனக்கு ஓய்வு தேவை, நாளை பேசலாமா என்று கேளுங்கள். இது உறவை முறிக்காமல் பாதுகாக்கும்.

குடும்பத்தினரிடம் பேசும்போது, அவர்கள் உடனே அறிவுரை கூறுவது உங்களை மேலும் மூடிக்கொள்ளச் செய்யலாம். அதற்காக, நீங்கள் ஒரு சிறிய வாக்கியத்தை முன்கூட்டியே சொல்லலாம். எனக்கு இப்போது அறிவுரை வேண்டாம், நான் சொல்வதைக் கேட்டால் போதும் என்று அமைதியாகச் சொல்லுங்கள். உங்கள் தேவைகளைத் தெளிவாகச் சொல்வது குற்றமல்ல. இது உங்கள் உணர்வுகளை மதிக்கும் ஒரு செயல். இணையத்தில் செலவிடும் நேரத்தைக் குறைக்க, ஒரு நாளைக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தை மட்டும் ஒதுக்குங்கள். மீதி நேரத்தில் ஒரு சிறிய நடை, தோட்டம், அல்லது எழுத்து போன்ற உடல் ரீதியான செயல்களில் ஈடுபடுங்கள். இது மூளையின் சோர்வைக் குறைக்கும்.

தூக்கமும் மனநிலையும் பாதிக்கப்படுவது கவலைக்குரியது. சில மாதங்களாக இது நீடிக்கிறது என்று சொன்னீர்கள். இது நீண்ட கால மனநல பாதிப்பின் ஆரம்ப அறிகுறியாக இருக்கலாம். ஆனால் நான் மனநல மருத்துவர் அல்ல, எனவே நோய் கண்டறிய முடியாது. நிபுணரை அணுக வேண்டிய அறிகுறிகள் என்னவென்றால், தொடர்ந்து இரண்டு வாரங்களுக்கு மேல் மனச்சோர்வு, எதிலும் ஆர்வமின்மை, தூக்கமின்மை அல்லது அதிக தூக்கம், சாப்பிடும் பழக்கத்தில் மாற்றம், தன்னைத் தானே காயப்படுத்தும் எண்ணங்கள், அல்லது தனிமை மிகவும் தாங்க முடியாததாக மாறுதல். இவை தோன்றினால், உடனே ஒரு உளவியலாளரை அணுகுங்கள். நிபுணரின் உதவி பலம், தோல்வி அல்ல.

நீங்கள் தனியாக இல்லை. உங்கள் உணர்வுகள் செல்லுபடியாகும். சிறிய அடிகள் கூட பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும். ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு சிறிய தொடர்பை ஏற்படுத்துங்கள். அது ஒரு புன்னகை, ஒரு குறுஞ்செய்தி, அல்லது ஒரு நிமிட பேச்சு. நீங்கள் மீண்டும் இணைவீர்கள். பொறுமையாக இருங்கள்.

உங்கள் கேள்விக்கான பதிலைக் கண்டுபிடிக்கவில்லையா?
முதல் உரையாடலுக்கு ஒளியுடன் அநாமதேயமாகவும் இலவசமாகவும் அரட்டையடிக்கவும்