உளவியலாளர் ஒளி

உங்கள் மகனின் மாற்றங்களைப் பார்த்து நீங்கள் கவலைப்படுவது புரிந்துகொள்ளத்தக்கது. நீங்கள் விவரிப்பது, அவரது நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினருடனான தொடர்பு குறைவது, யாரைச் சந்திப்பது, எங்கு செல்வது, பணத்தை எப்படிச் செலவிடுவது என்பதில் மற்றொருவர் முடிவெடுப்பது போன்றவை. இவை கட்டுப்படுத்தும் உறவின் அறிகுறிகளாக இருக்கலாம். இருப்பினும், இங்கிருந்து அந்தப் பெண்ணையோ உறவையோ உறுதியாக மதிப்பிட முடியாது. முக்கியமாக, உங்கள் மகனின் அனுபவத்தையும் பாதுகாப்பையும் அறிய அமைதியான, குற்றம்சாட்டாத உரையாடலுக்கு இடம் உருவாக்குவது உதவும்.

அவர் கோபப்படும்போது, “அவள் உன்னை கட்டுப்படுத்துகிறாள்” என்று வாதிடுவது அல்லது உறவை உடனே முடிக்கச் சொல்வது அவரை மேலும் தற்காத்துக்கொள்ளச் செய்யலாம். அதற்குப் பதிலாக, உங்கள் கவலையை அவரது நடத்தை மாற்றங்களோடு இணைத்து, உங்கள் உணர்வாகச் சொல்லுங்கள். உதாரணமாக, “நீ முன்பு நண்பர்களை அடிக்கடி சந்தித்தாய்; இப்போது நம்மிடம் பேசவும் தயங்குகிறாய். உன்னை குறை சொல்லவில்லை, நீ எப்படி இருக்கிறாய் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்” என்று சொல்லலாம். அவரைத் தீர்ப்பளிக்காமல் கேட்பதே முதல் படி.

அவர் பேசத் தயாரானால், திறந்த கேள்விகளை மெதுவாகக் கேளுங்கள். “இந்த உறவில் உனக்கு எது நல்லதாக இருக்கிறது, எது சிரமமாக இருக்கிறது?”, “உன் முடிவுகளை நீயே எடுக்கிறாய் என்று உணர்கிறாயா?”, “நண்பர்களையோ குடும்பத்தினரையோ சந்திக்க விரும்பினால் என்ன நடக்கும்?”, “பணத்தைப் பற்றிய முடிவுகளில் உனக்கு சம உரிமை இருக்கிறதா?” என்று கேட்கலாம். பதில்களை மறுத்து திருத்துவதற்கோ, உடனே ஆலோசனை வழங்குவதற்கோ பதிலாகக் கேளுங்கள். அவர் தனது நிலையைத் தானே சிந்திக்க இடம் கிடைப்பதே நோக்கம்.

அவருடைய அனுபவத்தைச் சிறுமைப்படுத்தாமல் அங்கீகரியுங்கள். “நீ அவளை நேசிக்கிறாய் என்பதைக் கேட்கிறேன்”, “இதைக் குறித்து பேசுவது எளிதல்ல”, “உன் முடிவை நான் மதிக்கிறேன்; உனக்கு உதவி தேவைப்பட்டால் நான் இருக்கிறேன்” போன்ற வார்த்தைகள் உறவைப் பாதுகாக்கும். அவர் “அவள் என்னை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்கிறாள்” என்றால், அதை உடனே மறுக்காமல், அந்தப் பராமரிப்புடன் சேர்ந்து தனக்கான இடம், தனியுரிமை, நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்துடன் தொடர்பு ஆகியவை இருக்கிறதா என்று ஆராய உதவுங்கள். அவரது முடிவெடுக்கும் உரிமையை மதித்தபடியே கவலையைத் தெரிவியுங்கள்.

உங்கள் மகன் 35 வயது வந்தவர் என்பதால், அவருக்குப் பதிலாக முடிவெடுக்கவோ உறவைத் துண்டிக்கச் செய்யவோ முடியாது; முயற்சிப்பதும் பொதுவாகப் பயனளிக்காது. அவரிடம் தொடர்ச்சியாக அழுத்தம் கொடுப்பது, அந்த உறவைப் பற்றி பேசினாலே உங்களைத் தவிர்க்கத் தூண்டலாம். அதற்கு பதிலாக, உறவைப் பற்றிப் பேசாத நேரங்களிலும் அவருடன் தொடர்பைத் தொடருங்கள். ஒன்றாக உணவு அருந்துதல், அவருக்குப் பிடித்த செயல்களைப் பகிர்தல், அவ்வப்போது நலன் விசாரித்தல் போன்ற எளிய வழிகள் உதவும். நீங்கள் இருவரும் அவரைச் சந்திக்க அழைக்கலாம்; ஆனால் வராவிட்டால் அவமானப்படுத்தவோ குற்ற உணர்வு ஏற்படுத்தவோ வேண்டாம்.

நீங்களும் உங்கள் மனைவியும் ஒரே அணுகுமுறையைப் பேசி முடிவு செய்வது நல்லது. ஒரே நேரத்தில் இருவரும் கேள்வி கேட்டு அழுத்தம் கொடுப்பதைத் தவிர்த்து, அவருக்கு நெருக்கமானவர் அமைதியாகப் பேசட்டும். குடும்பக் கூட்டத்தில் அந்தப் பெண்ணை எதிர்கொள்வது, அவளைப் பற்றி பிறரிடம் குறை கூறுவது, மகனின் அனுமதியின்றி அவளுடன் பேசுவது அல்லது அவர்களின் உறவைப் பொதுவில் விவாதிப்பது நம்பிக்கையைப் பாதிக்கலாம். அதேபோல், அவருடைய தொலைபேசியையோ கணக்குகளையோ ரகசியமாகப் பார்ப்பது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்; உடனடி பாதுகாப்பு ஆபத்து இருப்பதாக நம்பத்தகுந்த காரணம் இருந்தால் மட்டும் வேறு விஷயம்.

குறிப்பிட்ட நடத்தைகளைப் பற்றி பேசுங்கள்; ஒருவருக்கு பெயரிடவோ நோக்கம் கற்பிக்கவோ வேண்டாம். உதாரணமாக, “நண்பர்களைச் சந்திக்க முடியாதது உனக்கு விருப்பமில்லாததாலா, அல்லது அதனால் சண்டை ஏற்படும் என்ற பயமாலா?” என்று கேட்கலாம். அவருக்கு வேண்டுமென்றால், உறவுகளில் எல்லைகள், மரியாதை, தனித்தன்மை, பரஸ்பர முடிவெடுப்பு ஆகியவை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று பொதுவாக உரையாடலாம். “ஆரோக்கியமான உறவில் இருவருக்கும் தனிப்பட்ட நண்பர்கள், தனியுரிமை, பணம் மற்றும் அன்றாட முடிவுகள் குறித்து பேசவும் மறுக்கவும் இடம் இருக்க வேண்டும்” என்று உங்கள் கருத்தை பகிரலாம்; அதை அவர்மீது தீர்ப்பாகச் சுமத்த வேண்டாம்.

அவர் உதவியை ஏற்கத் தயாராக இருந்தால், அவருக்குப் பிடித்த நம்பகமான நண்பர், குடும்ப உறுப்பினர் அல்லது உறவுச் சிக்கல்களில் அனுபவமுள்ள உளவியல் ஆலோசகருடன் பேசுவதற்கான விருப்பத்தை முன்வையுங்கள். தனிப்பட்ட ஆலோசனை அவருக்குத் தன் தேவைகளையும் தேர்வுகளையும் தெளிவுபடுத்த உதவலாம். நீங்கள் இருவரும் குடும்ப ஆலோசனையில் கலந்து கொள்வதையும் அவர் விரும்பினால் பரிசீலிக்கலாம். ஆனால் ஆலோசனையைத் தண்டனையாகவோ, “உன்னிடம் ஏதோ தவறு” என்பதற்கான சான்றாகவோ காட்ட வேண்டாம். அவர் மறுத்தால், அழுத்தம் கொடுக்காமல் கதவைத் திறந்தே வைத்திருங்கள்.

அவர் தனிமைப்படுத்தப்படுகிறார் என்ற கவலை இருந்தால், தொடர்பு கொள்ள எளிய, தனிப்பட்ட வழியை ஏற்பாடு செய்யுங்கள். உதாரணமாக, “எப்போது வேண்டுமானாலும் ஒரு செய்தி அனுப்பு; விளக்கம் கேட்காமல் உன்னுடன் பேசுவேன்” என்று சொல்லலாம். அவர் வீட்டிற்கு வர விரும்பினால் வரவேற்கவும், தேவையானால் பாதுகாப்பாக தங்கும் இடம் அல்லது போக்குவரத்து ஏற்பாடு செய்ய முடியும் என்பதைத் தெரிவிக்கவும். அவருடைய அனுமதியின்றி பணம், வேலை அல்லது வீடு தொடர்பான முடிவுகளை எடுக்காமல், அவர் கேட்ட உதவியைத் தெளிவாகப் பேசுங்கள்.

அச்சுறுத்தல், உடல் வன்முறை, கட்டாயப்படுத்தல், பின்தொடர்தல், பணத்தைப் பறித்தல், அவரை வெளியேற விடாமை அல்லது உடனடி ஆபத்து போன்றவை இருந்தால், அதை சாதாரண உறவு முரண்பாடாக மட்டும் கருத வேண்டாம். முதலில் அவருடைய உடனடி பாதுகாப்பை முன்னிலைப்படுத்தி, அவர் பாதுகாப்பாகவும் தனியாகவும் பேசக்கூடிய சூழலைத் தேடுங்கள். அவசர ஆபத்தில் உள்ளூர் அவசர சேவையையோ, வன்முறை அல்லது உறவு பாதுகாப்பு தொடர்பான நம்பகமான உள்ளூர் ஆதரவு அமைப்பையோ அணுக வேண்டும். அவர் கண்காணிக்கப்படுகிறார் என்று சந்தேகம் இருந்தால், உதவி தேடுவதற்குப் பயன்படுத்தும் சாதனம் மற்றும் தொடர்பு வழி பாதுகாப்பானதா என்பதையும் கவனியுங்கள். நீங்கள் பாதுகாப்பு குறித்த கவலையில் இருந்தால், உள்ளூர் நிபுணரிடம் முதலில் நீங்கள் ஆலோசனை பெறலாம்.

இறுதியில், நீங்கள் செய்யக்கூடியது அவரை வற்புறுத்துவது அல்ல; அவர் பேசும்போது நம்பிக்கையுடன் கேட்பது, தனிமைப்படுத்தாமல் தொடர்பைத் தொடர்வது, உதவி தேவைப்பட்டால் கிடைக்கக்கூடியவராக இருப்பது. அவர் உடனடியாக மாற்றம் செய்யாவிட்டாலும், அமைதியான, நிலையான ஆதரவு காலப்போக்கில் முக்கியமாக இருக்கலாம். அவருக்காகத் தீர்மானிக்காமல், அவருக்குத் தேர்வு செய்யும் இடத்தையும் பாதுகாப்பான ஆதரவையும் வழங்குங்கள்.