உளவியலாளர் ஒளி

அருள், உங்கள் தந்தையை கவனித்துக்கொள்வது அன்பும் பொறுப்பும் நிறைந்த செயல். அதே நேரத்தில், தொடர்ந்து தவறாக புரிந்துகொள்ளப்படுவதும், எதிர்பாராத கோபத்தை எதிர்கொள்வதும் உங்களுக்கு சோர்வு, எரிச்சல், குற்ற உணர்வு ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தலாம். உங்களுக்கு கோபம் வந்தது என்பதால் நீங்கள் மோசமான மகன் என்று அர்த்தமில்லை. பராமரிப்பாளராக நீங்கள் அனுபவிக்கும் அழுத்தம் உண்மையானது, மேலும் அதை கவனிப்பதும் உங்கள் பொறுப்பின் ஒரு பகுதியாகும்.

முதலில், அந்த தருணத்தில் உங்கள் இலக்கு பொறுமையாக இருப்பது அல்ல, நிலைமையை பாதுகாப்பாக குறுகிய நேரத்திற்கு தணிப்பதாக இருக்கட்டும். உங்கள் குரல் உயரத் தொடங்குவதை உணர்ந்தால், கரண்டியை அல்லது உணவை பாதுகாப்பாக விட்டு, சிறிது பின்வாங்கி, மெதுவாக பேசுங்கள். நீங்கள் இப்போது மிகவும் கோபமாக இருக்கிறீர்கள் என்று உணர்ந்தால், உணவு ஊட்டுவதை சில நிமிடங்கள் நிறுத்தலாம். உங்கள் தந்தை விழும் அபாயத்தில் இல்லாதவராகவும், அருகில் வேறு ஆபத்து இல்லாததாகவும் உறுதிசெய்து, சிறிது தூரத்தில் நின்று மூச்சை சீராக்குங்கள். கோபம் உச்சத்தை அடையும் முன் இடைவெளி எடுப்பது கட்டுப்பாட்டை இழப்பதற்கு முன் செய்யக்கூடிய பாதுகாப்பான நடவடிக்கை.

அந்த இடைவெளியில் மெதுவாக மூச்சை வெளியேற்றுவதில் கவனம் செலுத்துங்கள். உதாரணமாக, மூச்சை நான்கு எண்ணிக்கையில் இழுத்து, ஆறு எண்ணிக்கையில் வெளியேற்றலாம். கால்கள் தரையில் இருப்பதை உணர்ந்து, சுற்றிலும் தெரியும் சில பொருட்களை மனதில் பெயரிட்டு கவனத்தை தற்போதைய தருணத்திற்கு திருப்பலாம். இது கோபத்தை உடனடியாக அழிக்காது, ஆனால் உடல் பதற்றம் குறைய உதவும். உங்களுக்குள், அவர் என்னைத் தாக்குகிறார் அல்லது அவமதிக்கிறார் என்பதற்குப் பதிலாக, அவர் குழப்பமடைந்திருக்கலாம், அவருடைய நடத்தை நோக்கமுடையதல்ல என்று நினைவூட்டலாம். இந்த எண்ணம் உங்கள் உணர்வுகளை மறுப்பதற்காக அல்ல, நிகழ்வை தனிப்பட்ட தாக்குதலாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருக்க உதவுவதற்காக.

மறதி நோய் உள்ள ஒருவருக்கு உணவு, சுவை, உடல் நலம், சோர்வு, வலி, விழுங்குவதில் சிரமம், அதிக சத்தம், பயம் அல்லது கட்டுப்பாட்டை இழந்த உணர்வு போன்ற காரணங்களால் திடீர் எதிர்ப்பு வரலாம். அவர் தட்டைப் தட்டியபோது தொடர்ந்து ஊட்டுவதற்கு பதிலாக, அமைதியாக, இப்போது உணவு வேண்டாமா என்று கேட்கலாம். நீண்ட விளக்கங்கள் அல்லது வாதங்கள் பெரும்பாலும் உதவாது. குறுகிய வாக்கியங்களையும் மென்மையான குரலையும் பயன்படுத்துங்கள். ஒரு நேரத்தில் ஒரு தேர்வை மட்டும் வழங்குங்கள், உதாரணமாக இப்போது சிறிது தண்ணீர் வேண்டுமா அல்லது சிறிது நேரம் கழித்து உணவு வேண்டுமா என்று கேட்கலாம். அவர் உணவை மறுத்தால், அந்த நேரத்தில் வற்புறுத்தாமல் பின்னர் முயற்சிப்பது சில சமயங்களில் நல்லது. ஆனால் உணவு மற்றும் நீர் தொடர்ந்து மறுக்கப்பட்டால் அல்லது விழுங்குவதில் சிரமம் இருந்தால், அவரை பார்த்துக்கொள்ளும் மருத்துவ குழுவிடம் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

உங்கள் தந்தையின் நடத்தை திடீரென அதிகரித்திருந்தால், உடல்நிலை மாற்றம், வலி, காய்ச்சல், மலச்சிக்கல், தூக்கக் குறைவு, மருந்து மாற்றம், கேட்கும் அல்லது பார்க்கும் சிரமம் போன்ற காரணங்களும் இருக்கலாம். இத்தகைய மாற்றங்களை கவனித்து பதிவு செய்து, அவருடைய மருத்துவர் அல்லது பராமரிப்பு குழுவிடம் தெரிவிப்பது பயனுள்ளதாக இருக்கும். இது மனநல மருத்துவ ஆலோசனை அல்ல, அவருடைய உடல் நலத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை சரிபார்க்க வேண்டிய நடைமுறை நடவடிக்கை.

பொறுமையை வளர்ப்பது ஒரு மன உறுதி சோதனை போல இருக்க வேண்டியதில்லை. ஒவ்வொரு உணவு நேரத்துக்கும் முன் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக தயாராகுங்கள். நீங்கள் பசியுடன், தூக்கமின்றி அல்லது ஏற்கனவே அழுத்தத்தில் இருந்தால், கோபம் விரைவாக அதிகரிக்கலாம். முடிந்தால் உணவை எளிமைப்படுத்துங்கள், அமைதியான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள், தொலைக்காட்சி அல்லது அதிக சத்தத்தை குறையுங்கள், சிறிய அளவில் உணவை வழங்குங்கள். உங்கள் தந்தை உணவு உண்ணும் முறையில் செய்யக்கூடிய சிறிய தேர்வுகளை அவருக்கே வழங்குவது கட்டுப்பாடு அவரிடம் இருப்பதாக உணர உதவலாம்.

நிகழ்வு முடிந்த பிறகு உங்களை கடுமையாக குற்றம் சாட்டாமல், என்ன நடந்தது என்பதை ஆராயுங்கள். எந்த நேரத்தில் உடலில் பதற்றம் தொடங்கியது, எந்த எண்ணம் கோபத்தை அதிகரித்தது, அடுத்த முறை முன்கூட்டியே என்ன செய்யலாம் என்பதைக் கவனியுங்கள். நீங்கள் கத்திவிட்டால், பின்னர் அமைதியாக மன்னிப்பு கேட்கலாம். அவர் அந்த வார்த்தைகளை முழுமையாக நினைவில் வைத்திருக்காவிட்டாலும், உங்கள் சொந்த மதிப்புகளுக்கு ஏற்ப நடப்பது உங்களுக்கு உதவும். ஆனால் மன்னிப்பு கேட்பது மட்டும் போதாது, மீண்டும் அதே நிலை வராமல் நடைமுறை இடைவெளி திட்டமும் தேவை.

ஒருவராக எல்லாவற்றையும் சுமக்க வேண்டியதில்லை. குடும்பத்தினர், நண்பர்கள், அண்டை வீட்டார் அல்லது கிடைக்கக்கூடிய பராமரிப்பு சேவைகளிடம் குறிப்பிட்ட உதவியை கேட்கலாம். பொதுவாக எனக்கு உதவி வேண்டும் என்று சொல்வதைவிட, வாரத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரம் உணவு ஊட்டுவதற்கு வர முடியுமா, நான் ஓய்வெடுக்கும் வரை அவருடன் இருக்க முடியுமா, மருந்து அல்லது சந்திப்புகளை கவனிக்க முடியுமா என்று தெளிவாக கேட்பது பயனுள்ளதாக இருக்கும். உங்களுக்கு வயது இருபத்தொன்று என்பதால், இந்த பொறுப்பு உங்கள் வாழ்க்கை, படிப்பு, வேலை, உறவுகள் மற்றும் ஓய்வை பாதிக்கலாம். ஓய்வு எடுப்பது சுயநலம் அல்ல, நீண்டகால பராமரிப்பை பாதுகாப்பாக தொடர தேவையானது.

கோபம் அடிக்கடி கட்டுப்படுத்த முடியாததாக மாறினால், நீங்கள் கத்துவது அதிகரித்தால், உங்கள் தந்தையை காயப்படுத்திவிடுவோமோ என்று பயந்தால், உடனடியாக அந்த அறையிலிருந்து விலகி, அவரை பாதுகாப்பாக பார்த்துக்கொள்ளக்கூடிய நம்பகமான பெரியவரை அழைக்கவும். அவரை தனியாக விடுவது பாதுகாப்பற்றதாக இருந்தால், அருகிலுள்ள குடும்பத்தினர் அல்லது அவசர உதவி சேவையை நாடுங்கள். உங்கள் தந்தையையோ உங்களையையோ காயப்படுத்தும் அபாயம் இருப்பதாக உணர்ந்தால், நேரடி அவசர உதவியை உடனே பெறுவது அவசியம். நீங்கள் பெரியவர்களுக்கான உளவியலாளரிடம் நேரடியாக அல்லது இணைய வழியாக பேசுவது, பராமரிப்பாளர் சோர்வு, கோபம், குற்ற உணர்வு மற்றும் எல்லைகள் குறித்து ஆதரவு பெற உதவும்.

அடுத்த முறை பயன்படுத்தக்கூடிய எளிய வரிசை இதுவாக இருக்கலாம். முதலில் நிறுத்துங்கள். பிறகு பாதுகாப்பை உறுதிசெய்யுங்கள். மெதுவாக மூச்சை வெளியேற்றுங்கள். குறுகிய வாக்கியத்தில் அவரது உணர்வை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உணவை வற்புறுத்தாதீர்கள். தேவைப்பட்டால் அறையை விட்டு சிறிது நேரம் விலகுங்கள். பின்னர் அமைதியான நேரத்தில் மீண்டும் முயற்சியுங்கள் அல்லது உதவி கேளுங்கள். பொறுமை என்பது ஒருபோதும் கோபப்படாதது அல்ல, கோபம் வந்தபோது பாதுகாப்பான இடைவெளியை உருவாக்கி மீண்டும் தேர்வு செய்யும் திறன்.